ಇಂದೇ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವೆ

ನಿನ್ನ ಬಲಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತಿಗೂ ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತಾ.
ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ದವಡೆಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು,
ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.

ಅವರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೋರಿದೆ,
ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಬಿಡದೆ.
ಮತ್ತು ಅಷ್ಟು ಸೌಮ್ಯವಾದ ನಿನ್ನ ವಿನಮ್ರ ಹೃದಯ
ನಿಂದನೆಗೆ ಮರುತ್ತರ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಆಗ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ: “ನಾನೂ
ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೋರಿದರೆ ಹೇಗೆ?”
ಆದರೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಅಪರಾಧಗಳ ನೆನಪು
ಮಾತನಾಡಲು ನನ್ನ ಉಸಿರನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು.

ನಾನು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದರೂ,
ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದೆ,
ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾ:
“ಇನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿರುವೆಯಾ?

“ನಿನ್ನ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನರಳಿ,
ನಿನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು,
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅರಸಿದಾಗ,
ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖಿಸಿದೆ.

“ಈಗ ನೀನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಲು
ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದಾದದ್ದು
ಇಂದಿನ ನಿಷ್ಠೆಯೇ,
ಆಗ ನಾವು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರುವೆವು.”

“ಯೇಸುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ!”
ಅಂತರಾಳದಿಂದ ನಾನು ಕೂಗುತ್ತೇನೆ.
“ಇಂದೇ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವೆ,
ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಸಾಯದೆ.”

-ಫಾ. ತಿಮೊಥಿ ಜೆ. ಡ್ರೇಪರ್

ಇನ್ನಷ್ಟು ಕವನಗಳು

ಪವಿತ್ರ ವಾರ ಮತ್ತು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು