ಪ್ರ. ಮೊನ್ನೆ ಕೆಲವರು ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯಬಹುದು ಎಂದರು. ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಯಾವುದು?
ಉ. ಕುತೂಹಲಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಈ ಎರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ!
ಹಾಗಾದರೆ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಯೇಸುವಿನ ಮೂಲಕವೋ ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೋ? ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು, ತಮಗೆ ಅರಿವಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ತಾವು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬಲೆಗೆ ನಾವು ಬೀಳಬಹುದು. ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಿದೆ: ಅದು ಯೇಸು! ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಲಿ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾಯಲು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ ಯೇಸುವೇ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೋಧನೆ ಪಡೆಯದ ಕಾರಣ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಮರಣಹೊಂದಿ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದರೆ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿರುವುದು ಯೇಸುವಿನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ಮಗು ಮರಣಹೊಂದಿ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದರೆ, ಆ ಮಗುವಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವಿತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರೆಂದು ಅರಿತು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮಗುವಿನ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಇದು ಅದರ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಯೇಸುವೇ ಆ ಮಗುವಿನ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ರಕ್ಷಕರು.
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ವಿಷಯವೇನು? ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವೇ? ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಾವು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, “ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ಥಿತಿ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ಯೇಸುವಿನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ವರವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿಯೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾವು ಈ ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದರೆ, ಪಾಪದ ಎಲ್ಲ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದೂ ಇದರ ಅರ್ಥ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಶಿಲುಬೆಯ ರಕ್ಷಣಾದಾಯಕ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೂ ನಾವು ಬದುಕುವ ರೀತಿಗೂ ಇರುವ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು. ವಾಸ್ತವವೇನೆಂದರೆ, ಯೇಸುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನಾವು ಯಾವುದೇ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವಾದರೆ, ನಾವು ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ಯೇಸುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ನಿಜವಾದ “ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳು” ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ, ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅನುಗ್ರಹದ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೇರಣೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ದೇವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಸತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಯಾಕೋಬರ ಪತ್ರವು ಇದನ್ನು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಅಂತೆಯೇ, ವಿಶ್ವಾಸವು ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ, ‘ನಿನಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ, ನನಗೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿವೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು; ನಾನು ನನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ” (ಯಾಕೋಬ 2:17-18). ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ವಿಶ್ವಾಸ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ದೊರೆತ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ.
ಇದು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ!
ಇನ್ನಷ್ಟು ಕತೋಲಿಕ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು
