አንዲት የደብር ምእመን፣ በጽኑ ሕሙማን ክፍል ተኝታ ለነበረችው የሠላሳ ዓመት ሴት ልጇ ጸሎት እንዲደረግላት ለመጠየቅ ወደ ደብሩ ጽሕፈት ቤት ደወለች። የደብሩ ካህን ይህን ሲሰሙ፣ ወጣቷን ሊጎበኙ ወሰኑ። ሆስፒታሉ ደርሰው ወደ ክፍሏ ሲገቡ፣ ወጣቷ ዓይኖቿን አገላበጠች።
“እናቴ ናት የላከችዎት?” ብላ ጠየቀች።
ካህኑም፣ “አይደለችም። እሷ የጠየቀችን ለአንቺ እንድንጸልይ ብቻ ነው። እኔ የመጣሁት መምጣት ስለፈለግሁ ነው” ብለው መለሱ።
“ምን እንዳደረግሁ ነግራዎታለች?”
ካህኑም፣ “አይ፣ አልነገረችኝም። ምን አደረግሽ?” አሉ።
“ተፋትቻለሁ፣ ልጆቼን በእኔ ሥር የማሳደግ መብቴንም አጥቻለሁ። ከመጠን በላይ እጠጣለሁ፣ ውስጤም ባዶ ነው፤ ስለዚህ ዕፆችን እወስዳለሁ። ከወሰድኋቸው በኋላም አሁንም ውስጤ ባዶ ነው።”
“ትጸልያለሽ?” ብለው ካህኑ ጠየቁ።
“አልጸልይም።”
ከዚያም ሐኪሙ ወደ ክፍሉ ገብተው ወጣቷ ምን እንደወሰደች ጠየቋት።
“በደርዘን የሚቆጠሩ ሂስታሚንን የሚከላከሉ መድኃኒቶች” አለች።
“ከዚያ በኋላ ምን ሆነ?” ብለው ሐኪሙ ጠየቁ።
“ድንገተኛ ኃይለኛ ስሜት ተሰማኝ፤ ከዚያም ሁሉ ጨለመብኝ፣ ስነቃም እዚህ ነበርሁ።”
ደስተኛ የመሆን ፍላጎት
አንዳንድ ጊዜ ለምን ጎስቋላ የሚያደርገንን እናደርጋለን? ደስተኛ የመሆን ፍላጎት በሰብአዊ ተፈጥሯችን ውስጥ ተቀርጿል። እግዚአብሔር ይህን ፍላጎት በፈጠረን ጊዜ በውስጣችን አኖረው። ተፈጥሯዊ ፍላጎት ነው፣ ከእርሱም ማምለጥ አይቻልም። ከሁሉም ውሳኔዎቻችንና ድርጊቶቻችን ጀርባ ያለው መሠረታዊ አነሳሽ እሱ ነው።
ታዲያ አንዳንድ ጊዜ ወደ ጎስቋላነት የሚመሩ ውሳኔዎችን ለምን እንወስናለን? ውስጣችንን የሚያደርቁ፣ እርካታ የሚነሱንና ባዶ የሚያስቀሩን ነገሮች ለምን እናደርጋለን? ቅዱስ ጳውሎስ ይህን በራሱ ሕይወት ያጋጠመውን ሁኔታ በተገቢው ሁኔታ እንዲህ ገልጾታል፦
የማደርገውን አላስተውልም። የምፈልገውን አላደርግምና፤ ይልቁንም የምጠላውን አደርጋለሁ። የማልፈልገውን የማደርግ ከሆነ ግን፣ ሕጉ መልካም መሆኑን እስማማለሁ። እንግዲህ አሁን ይህን የሚያደርገው በእኔ ውስጥ የሚኖረው ኃጢአት እንጂ እኔ አይደለሁም። በእኔ፣ ማለትም በሥጋዬ ውስጥ፣ መልካም ነገር እንደማይኖር አውቃለሁና። መልካሙን ለማድረግ ፈቃዱ አለኝ፣ ማድረጉ ግን የለኝም። የምፈልገውን መልካም ነገር አላደርግምና፤ ይልቁንም የማልፈልገውን ክፉ ነገር አደርጋለሁ። እንግዲህ [እኔ] የማልፈልገውን የማደርግ ከሆነ፣ ይህን የሚያደርገው በእኔ ውስጥ የሚኖረው ኃጢአት እንጂ ከእንግዲህ እኔ አይደለሁም። ስለዚህ መልካም ለማድረግ በምፈልግበት ጊዜ ክፉ ነገር በአጠገቤ እንደሚገኝ የሚያሳይ መርሕ አገኛለሁ። በውስጣዊ ማንነቴ በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለኛልና፤ በአካላቶቼ ውስጥ ግን ከአእምሮዬ ሕግ ጋር የሚዋጋና በአካላቶቼ ውስጥ ለሚኖረው ለኃጢአት ሕግ ምርኮኛ የሚያደርገኝ ሌላ መርሕ አያለሁ (ሮሜ 7:15–23)።
ታላቁ ቅዱስ ጳውሎስ እንኳን መንፈሱ ሊያደርገው የማይፈልገውን በማድረግ ትግል ነበረበት። በወደቀው ሰብአዊ ተፈጥሮው፣ በ“ሥጋው” ውስጥ፣ ኃጢአት እንደሚኖር ተረዳ። በዚህም ምክንያት መንፈሱ ሊያደርገው የፈለገውን መልካም ነገር ከማድረግ ይልቅ፣ ሥጋው ወደ እርሱ የሚሳብበትን ክፉ ነገር አደረገ። መንፈሱ “ውስጣዊ ማንነቱ” ነበር፤ በዚያም የአእምሮው ሕግ ከተዛቡ ፍላጎቶቹ ጋር በጦርነት ላይ ነበር። ይህን መገንዘቡም በተጨማሪ እንዲህ እንዲል አደረገው፦
እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ! ከዚህ ሟች ሥጋ ማን ያድነኛል? በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ አማካይነት ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን። ስለዚህ እኔ ራሴ በአእምሮዬ የእግዚአብሔርን ሕግ፣ በሥጋዬ ግን የኃጢአትን ሕግ አገለግላለሁ (ሮሜ 7:15–25)።
በሆስፒታል የተኛችው ወጣት ታሪክና የቅዱስ ጳውሎስ ምስክርነት የዚህን መጽሐፍ ዓላማ ያቀርባሉ። ሁላችንም ደስተኛ መሆን እንፈልጋለን፤ ሆኖም ብዙ ድርጊቶቻችን ወደ ጎስቋላነት ይመሩናል። ከተጠመቅን በኋላም እንኳን ከቀዳማዊ ኃጢአት መዘዞች ጋር እንኖራለን። ከእነዚህ መዘዞች መካከል፣ ቤተ ክርስቲያን ወደ ኃጢአት የሚያዘነብል ዝንባሌ ብላ በምትጠራው እንሠቃያለን። ይህ እያንዳንዳችን የሚያጋጥመን ኃይለኛ የኃጢአት ዝንባሌ ነው። የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ካቴኪዝም ይህን እንዲህ ያብራራል፦
[ቀዳማዊ ኃጢአት] የመጀመሪያውን ቅድስናና ጽድቅ ማጣት ነው፤ ሆኖም ሰብአዊ ተፈጥሮ ሙሉ በሙሉ አልተበላሸም። የራሱ በሆኑት ተፈጥሯዊ ችሎታዎቹ ቆስሏል፣ ለአለማወቅ፣ ለሥቃይና ለሞት አገዛዝ ተገዝቷል፣ ወደ ኃጢአትም ያዘነብላል፤ ይህ ወደ ክፉ የማዘንበል ሁኔታ “ወደ ኃጢአት የሚያዘነብል ዝንባሌ” ይባላል። ጥምቀት የክርስቶስን ጸጋ ሕይወት በመስጠት፣ ቀዳማዊ ኃጢአትን ያጠፋል፣ ሰውንም ወደ እግዚአብሔር ይመልሳል፤ ነገር ግን የተዳከመውና ወደ ክፉ የሚያዘነብለው ተፈጥሮ የሚሸከማቸው መዘዞች በሰው ውስጥ ይቀጥላሉ፣ ወደ መንፈሳዊ ትግልም ይጠሩታል (#405)።
በተፈጥሯችን ያለውን የደስታ ጉጉት ለማርካት ከፈለግን፣ በነፍሳችን ውስጥ መንፈሳዊ ውጊያ እንደሚካሄድ መረዳት አለብን። ወደ ኃጢአት የሚያዘነብለው ምኞት የሰው ተፈጥሯችን ቆስሎና ወደ ኃጢአት አዘንብሎ እንዲቀር ያደርገዋል። ማስተዋላችንን ያደበዝዛል፣ ግራም ያጋባል፤ በጎ የሚመስሉ ሐሰተኛ ነገሮችንም ያቀርብልናል። እነዚህም ነገሮች ፈቃዳችንን በመሳብ፣ በእግዚአብሔር አእምሮ ያለውን እውነትና ዘላለማዊ በጎነታችንን የሚቃረኑ ውሳኔዎችን እንድናደርግ ይገፋፉናል። መዋጋት ያለብን የተዛቡ ዝንባሌዎቻችንን ነው። እግዚአብሔር ሊሰጠን የሚፈልገውን ነፃነት እንድንለማመድ፣ በጸጋና በመለኮታዊው እውነት እነዚህን ዝንባሌዎች ማሸነፍ አለብን። ኢየሱስ እንዳስተማረን፣ «በቃሌ ከጸናችሁ፣ በእውነት ደቀ መዛሙርቴ ትሆናላችሁ፤ እውነትንም ታውቃላችሁ፣ እውነትም ነፃ ያወጣችኋል» (ዮሐንስ 8:31–32)።
በሕሊናችን ውስጥ ሁለት «ድምፆችን» እንሰማለን። አንዱ ድምፅ ወደ ባርነትና ኃጢአት፣ ሌላው ደግሞ ወደ ነፃነትና ወደ ልብ እርካታ ይመራናል። የስሕተት ድምፅ ከዲያብሎስ፣ በዓለም ውስጥ ካሉ ስሕተቶች፣ እንዲሁም ወደ ኃጢአት ከሚያዘነብለው ምኞታችን ከሚነሣው ግራ መጋባት ይመጣል። ወደ ነፃነትና ወደ ልብ እርካታ የሚመራው ድምፅ ግን በቀጥታ ወይም በመላእክትና በቅዱሳን አማካይነት የሚነግረን የእግዚአብሔር ድምፅ ነው። መልካሙ ዜና ይህ ነው፤ የእግዚአብሔርን ድምፅ ስናዳምጥ፣ እርሱ ዘላለማዊ እውነቱን ይገልጥልናል፤ ከዚያ እውነት ጋር ሙሉ በሙሉ ለመተባበር፣ በእርሱ ለመለወጥና ወደምንመኘው ነፃነትና ደስታ በእርሱ ለመመራት የሚያስፈልገንንም ጸጋ ይሰጠናል።
ፈታኙ ነገር ደግሞ፣ የእግዚአብሔርን ቃል፣ እውነቱን ለመስማትና በዚያ እውነት መሠረት ለመኖር፣ ኃጢአትንና ወደ ኃጢአት የሚያዘነብለውን ምኞት ማሸነፍ እንዳለብን ነው። ጸጋ ማንኛውንም ማታለልና ደስታ እናገኛለን የሚል ሐሰተኛ ተስፋ እንድንቃወም፣ እግዚአብሔር የሚናገራቸውንም ጥልቅ መንፈሳዊ እውነቶች ብቻ አጥብቀን እንድንይዝ በሚያስችለን ጥልቅ ውስጣዊ ውጊያ መሳተፍ አለብን። ይህ በአንድ ሌሊት የሚፈጸም እጅግ አልፎ አልፎ ነው። በተለይም በዕርቅ ምሥጢርና ከልባችን ጥልቅ የሚመነጭ ጽኑና የተደላደለ የአምልኮ ጸሎት አማካይነት፣ መንፈሳዊውን ጉዞ ወዲያውኑ ለመጀመር መወሰን እንችላለን፤ ነገር ግን ይህን ማድረጋችን በትክክለኛው መንገድ ላይ ያስጀምረናል እንጂ ጉዞውን አያጠናቅቅም። ከዚያም የምንናፍቀውን ሙሉ ነፃነትና የልብ እርካታ ወደምናገኝበት የጸጋና የእውነት ጫፍ ተራራውን መውጣት፣ ወይም የ«ወርቃማውን መሰላል» ደረጃዎች መውጣት አለብን።
ወደ ደስታ ጫፍ፣ ወደ ፍጹምነት ጫፍ የሚወስደንን ጉዞ ለመጀመር ካርታ ያስፈልገናል። የምንሄድበትን አቅጣጫ ማወቅ አለብን። መንፈሳዊ ኃይልም ያስፈልገናል። ለእንዲህ ያለው ጉዞ «ካርታ» የሚሆነን፣ ለቤተ ክርስቲያን በአደራ በተሰጠው የእምነት ሀብት ውስጥ የሚገኘው የእግዚአብሔር ቃል ነው። «መንፈሳዊው ኃይል» ደግሞ ጸጋ ነው። የእግዚአብሔር ቃል አእምሯችንን በእውነት ይሞላዋል፤ በጉዞው እያንዳንዱን እርምጃ ለመውሰድ የሚያስፈልገንንም አቅጣጫ ያሳየናል። ከእርሱ ጋር መተባበር ያለብን ጸጋ፣ ኃይልን፣ ጽናትንና ቆራጥነትን በመስጠት በውስጣችን ያለውን በጎ ምግባር ይመግባል።
ብዙ ጊዜ የወደቀውና ግራ የተጋባው የሰው ተፈጥሯችን እንዲያሳስተን እንፈቅድለታለን። የተዛቡ ምኞቶቻችንና ቁጥጥር የለሽ ስሜቶቻችን፣ ይህ ወይም ያ ደስተኞች እንደሚያደርገን ለአእምሯችን ያቀርቡለታል። በሆስፒታል ስለተኛችው ሴት ታሪክ እንዳየነው፣ ሰዎች ሕገወጥ አደንዛዥ ዕፆችን የሚወስዱት እነዚያ ዕፆች ይበልጥ ጎስቋሎች እንደሚያደርጓቸው ስለሚያምኑ አይደለም። የሚወስዷቸው፣ ይህ ዕፅና የሚፈጥረው ስካር በውስጣቸው የሚነድደውን የደስታ ጉጉት እንደሚያረካ የሚነገረውን ውሸት ስላመኑ ነው። በእርግጥም ለአፍታ፣ በሰው ሠራሽና ጥልቀት በሌለው መንገድ ያረካዋል። ከዚያ ግን ነፍስን ከበፊቱ ይበልጥ ደርቃ ይተዋታል።
ስለ እያንዳንዱ የተዛባ ምኞትም እንዲሁ ማለት ይቻላል። ሕገወጥ የግብረ ሥጋ ድርጊት፣ ዓለማዊ ሀብት የማከማቸት ግፊት፣ ክብርንና እውቅናን መፈለግ፣ እንዲሁም ሌሎች ብዙ ውሸቶች ያን በተፈጥሯችን ያለውን ጉጉት ለማርካት ተስፋ ይሰጣሉ፤ ሁልጊዜ ግን ያሳዝኑናል። አንድ ሰው የዓለምን ሀብት ሁሉ ቢያገኝና፣ እጅግ አርኪ በሆኑ ሥጋዊና ዓለማዊ ተድላዎች በየቀኑ እስኪበቃው ድረስ መደሰት ቢችል እንኳ፣ ማብቂያ በሌለውና እየጠለቀ በሚሄድ አዙሪት ውስጥ በተደጋጋሚ ባዶነት ይሰማዋል። ሰዎች የደስታ ጉጉታቸውን በሕገወጥ መንገዶች ለማርካት በፈለጉ ቁጥር፣ የባዶነት ስሜት ይበልጥ ይሰማቸዋል። ባዶነት የሚሰማቸው በተደጋገመ ቁጥር፣ በሕገወጥ ዘዴዎች እርካታን ለመፈለግ ይበልጥ ይፈተናሉ። ይህም በመጨረሻ አዙሪቱ እስኪሰበርና ጸጋና እውነት ቦታውን እስኪይዙ ድረስ ይቀጥላል።
አንድ መልስ፣ አንድ ብቻ ነው ያለው፤ እርሱም የወንጌል እውነትና የእግዚአብሔር ጸጋ ነው! እውነተኛው ወንጌል እስከ ማንነታችን ጥልቅ ድረስ ሊገባ ይፈልጋል። በዚህ እውነት እየተመራን፣ ጸጋ የተዛቡ ምኞቶቻችንን እንድንዋጋ፣ ከዚያ መዛባት እንድናነጻቸውና ወደ ትክክለኛ ሥርዓት እንድንመልሳቸው፣ ሕይወታችንን በእጃችን እንድንይዝና በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት እንድንሆን ራሳችንን እንድንለውጥ ያስችለናል። ወንጌል፣ ደርቀንና ደስታ አጥተን ከሚያስቀረን ነገር ሁሉ ነፃ እንድንወጣ፣ ሁለንተናችንን ስለሚጠይቅ ይህ ቀላል አይደለም። ጸጋ ወደ ሕይወታችን ገብቶ በውስጣችን ያሉትን የተዛቡ ምኞቶች ወደ ትክክለኛ ሥርዓት እንዲመልስ መፍቀድም፣ በእነዚህ የተዛቡ ፍላጎቶቻችን ውስጥ የሚያነጻ ሕመም ያስከትላል። ይህ የመላ ማንነታችን ማጥራት ወይም መንጻት፣ በውስጣችን የእግዚአብሔር ፈቃድ ብቻ እንዲፈጸም፣ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለፈቃዱ አሳልፈን መስጠትን ይጠይቃል።
እውነተኛ ደስታ
በምድር ላይ ያለ እውነተኛ ደስታ የሚገኘው የእግዚአብሔርን ፈቃድ በመፈጸም ነው። ይህም ብዙውን ጊዜ በኃጢአት የወደቀው ሰብአዊ ተፈጥሯችን ከሚመኘው በተቃራኒ መሥራትን ይጠይቃል። ደስተኞች ሊያደርገን የሚችለው እግዚአብሔር፣ እርሱ ብቻ ነው። እጅግ ጥልቅ የሆኑትን ምኞቶቻችንን ሊያሟላ የሚችለው እግዚአብሔር፣ እርሱ ብቻ ነው። ይህን ካመንክ፣ ወደ ነፃነትና ወደ ሰብአዊ ሕይወት ሙላት የሚወስደውን ረጅምና አድካሚ ጉዞ መጀመር አለብህ።
የብፅዕና ሕይወት ተብሎም ወደሚጠራው ፍጹም ደስታ የሚደረገው ጉዞ ቀላል ጉዳይ አይደለም፤ ምክንያቱም አስተሳሰባችን ከመሠረቱ እንደገና እንዲቀረጽ ወይም እንዲለወጥ ይጠይቃል። «ከዚህ ዘመን ጋር አትመሳሰሉ፤ ይልቁንም መልካም፣ ደስ የሚያሰኝና ፍጹም የሆነውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ መለየት እንድትችሉ፣ አእምሮአችሁ በመታደሱ ተለወጡ» (ሮሜ 12:2)። በኃጢአት በወደቀው ተፈጥሯዊ ሁኔታችን፣ ደስተኞች የሚያደርጉንን መንፈሳዊና ሥነ ምግባራዊ በጎ ነገሮች ወዲያውኑ ማስተዋል አንችልም። የተሳሳቱ ምርጫዎችን ስናደርግና ከትክክለኛው ሥርዓት ውጪ በሆኑ ተድላዎች ውስጥ ራሳችንን ስናስገባ፣ የበለጠ እንደናገራለን። ምክንያቱም መጥፎ ልማዶችን እናዳብራለን፣ ልማዶችን ደግሞ መተው አስቸጋሪ ነው። ፈቃዳችንን ተቆጣጥረው፣ ያለማቋረጥ የተሳሳቱ ሐሳቦችን ለአእምሮአችን ያቀርባሉ። ያለ እግዚአብሔር ጸጋ እርዳታ እንዲህ ያሉትን ስሕተቶች መቋቋም አይቻልም።
የእግዚአብሔር እውነት ብዙውን ጊዜ ሰብአዊ ማስተዋላችን ብቻውን ሊረዳው ከሚችለው በላይ ነው። «ሐሳቦቼ ሐሳቦቻችሁ አይደሉምና፣ መንገዶቻችሁም መንገዶቼ አይደሉም… ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ፣ እንዲሁ መንገዶቼ ከመንገዶቻችሁ፣ ሐሳቦቼም ከሐሳቦቻችሁ ከፍ ይላሉ» (ኢሳይያስ 55:8–9)። የእግዚአብሔር መንገዶችና ሐሳቦች፣ ሰብአዊ ተፈጥሮ በራሱ ሊደርስበት ከሚችለው በላይ ወደ ሆነ እውነተኛ ደስታ ይመሩናል። የቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ መምህራን በምድር ላይ ያለውን ከፍተኛውን የደስታ ደረጃ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለ ኅብረት ብለው ገልጸውታል። ነፍስ ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት ስትኖር፣ ከትክክለኛው ሥርዓት ውጪ ከሆነ ምኞት ሁሉ ነፃ ትሆናለች፤ ለእግዚአብሔር እውነትና ጸጋም ያለማቋረጥ ምላሽ ትሰጣለች። ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ኅብረት የተረጋጋ የሕይወት ሁኔታ ይሆናል፤ አንድ ሰው እዚህ ከደረሰ በኋላ፣ ከዚህ ሁኔታ የሚያፈነግጠው እጅግ አልፎ አልፎ ነው፣ ፈጽሞ ላያፈነግጥም ይችላል። በዚህ ሁኔታ ውስጥ፣ ነፍስ በሰማይ እግዚአብሔርን ከማየቷ በፊት፣ በዚህ ሕይወት ልታገኘው የምትችለውን ሙላት ታገኛለች። በጎነትና መንፈሳዊ ስጦታ ሁሉ ሙሉ በሙሉ ሕያው ይሆናሉ፤ ስሜትና ምኞት ሁሉም እነዚህን በጎነቶችና ስጦታዎች እንዲታዘዙ እንደገና ይስተካከላሉ።
በመንፈሳዊ መዝሙር XL.II ስንኝ ውስጥ፣ የመስቀሉ ቅዱስ ዮሐንስ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ኅብረት ፍጻሜ ይገልጻል፤ ነፍስ ስለምትቀበላቸው አምስት ጸጋዎችም ይናገራል፦
የመጀመሪያው፣ ነፍስ ከነገሮች ሁሉ ቁርኝት ነፃ መሆኗና ለእነርሱም እንግዳ መሆኗ ነው። ሁለተኛው፣ ዲያብሎስ ተሸንፎ መሸሹ ነው። ሦስተኛው፣ ስሜታዊ ዝንባሌዎች መገራታቸውና ተፈጥሯዊ ምኞቶች መገታታቸው ነው። አራተኛውና አምስተኛው፣ ከስሜት ሕዋሳት ጋር የተያያዘውና ዝቅተኛው የነፍስ ተፈጥሮ መለወጡና መንጻቱ ነው። እንዲሁም ከመንፈሳዊው ጋር እጅግ ስለሚስማማ፣ መንፈሳዊ በረከቶችን ከመከልከል ይልቅ፣ በተቃራኒው ለመቀበል ዝግጁ ይሆናል፤ እንዲያውም በተሰጡት በረከቶች እንደ አቅሙ አስቀድሞ ተካፋይ ሆኗል።
በሌላ አነጋገር፣ ነፍስ ከእንግዲህ ወዲህ ፈጥነው የሚጠፉና የሚያልፉ ነገሮችን እንደ እርካታ ምንጭ አትመለከትም። ነፍስ የሚያስፈልጋት፣ እጅግ ጥልቅ ከሆኑት ናፍቆቶቿ የሚበልጥ ጥልቅ የሆነ ከእግዚአብሔር ጋር መተሳሰር ብቻ ነው። ነፃ ሆናለች፤ ከእንግዲህም የእነዚህን የተዛቡ ዝንባሌዎች «ድምፅ» እንኳ አታውቀውም። ነፍስ ዲያብሎስን አሸንፋ ካባረረችው፣ ዲያብሎስና ከእርሱ ጋር የወደቁት አጋንንት ከእንግዲህ እርሷን ማታለል አይችሉም። እንዲያውም፣ የነፍስ ቅድስና የእግዚአብሔርን መገኘት እጅግ በተሟላ ሁኔታ ስለሚገልጥ፣ ዲያብሎስ በፍርሃት ይሸሻል፤ በነፍስ ፊት መቆየትን ሊቋቋም አይችልም። ምኞቶችና ስሜቶች ሁሉ በትክክል ሥርዓት ይይዛሉ፤ ነፍስንም ከእንግዲህ አይቆጣጠሩም። ይልቁንም ጸጋ በነፍስ ውስጥ ያለውን ምኞትና ስሜት ሁሉ ወደ እግዚአብሔር በማቅናት ይመራቸዋል፣ ይቆጣጠራቸዋልም። እነዚህም በሥጋዊ ተድላና በኃጢአት ፈጽሞ ሊገኝ በማይችል መንገድ በእግዚአብሔር ደስ ይሰኛሉ።
ይህ ሰማይ አይደለም፤ ነገር ግን በምድር ላይ እያለን ወደ ሰማይ ልንቀርብ የምንችለው እስከዚህ ድረስ ነው። የአቪላዋ ቅድስት ቴሬዛ «ሁለተኛ ሰማይ» ብላ የጠራችው ይህንን ነው። ከሞት በፊት ልንደርስበት ከምንችለው የደስታ ደረጃ ሁሉ የላቀ እርካታ የሚሰጠው ይህ ነው። ይህ ጥልቅ የሆነ የቅድስና፣ የነፃነት፣ የደስታ፣ የሥርዓትና የሰላም ሁኔታ ነው። እግዚአብሔር በእነዚህ ቅዱሳን ነፍሳት ጸሎት ኃይል፣ በፍቅራቸው ተጽዕኖ፣ እንዲሁም ጥሪያቸውንና ተልእኳቸውን በመፈጸማቸው፣ በሌሎች ሕይወት ላይ ለውጥ ለማምጣት ይጠቀምባቸዋል።
ለስላሳ ሽፋን ያለው መጽሐፍ – የኪንድል ኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ – ጉግል ፕሌይ – አፕል ቡክስ – እና ሌሎችም!