ሁሉም 4 ጥራዞች ለስላሳ ሽፋን ባለው የታተመ መጽሐፍ & በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ መልክ ይገኛሉ!
የሕይወትን ምሥጢሮች በፈቃደኝነት መቀበል
የጌታ መምጣት ዘመን አራተኛ እሑድ (ዓመት ሀ)
“የዳዊት ልጅ ዮሴፍ ሆይ፣ ሚስትህን ማርያምን ወደ ቤትህ ለመውሰድ አትፍራ። ይህ ሕፃን በማኅፀኗ የተጸነሰው በመንፈስ ቅዱስ ነውና። ወንድ ልጅ ትወልዳለች፤ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው የሚያድናቸው እርሱ ስለሆነ፣ ስሙን ኢየሱስ ትለዋለህ።” ማቴዎስ 1:20–21
የጌታ መምጣት መጠባበቂያ ዘመንን አራተኛ ሳምንት ስንጀምር፣ ከ2,000 ዓመታት በፊት በተፈጸመው ተአምር ላይ ይበልጥ በቀጥታ እናተኩራለን። ከላይ የተጠቀሰው ክፍል በሕልም ለዮሴፍ የተናገረውን የጌታ መልአክ ቃላት ያቀርብልናል። ይህ፣ መልአክ ስለ ሕፃኑ ክርስቶስ ከተናገረው ዮሴፍ ካያቸው አራት ሕልሞች አንዱ ነበር።
ቅዱስ ዮሴፍ በማቴዎስ ወንጌል፣ የታጨችለትን ሚስቱን ማርያምን ለውርደት ማጋለጥ ያልፈለገ «ጻድቅ ሰው» ተብሎ ተገልጿል። ታሪኩን በደንብ እናውቀዋለን። ማርያም ለዮሴፍ ከታጨች በኋላ፣ ነገር ግን አብረው መኖር ከመጀመራቸው በፊት ፀነሰች፤ ዮሴፍም ይህ እንዴት እንደሆነ አልተረዳም ነበር። የማርያም በጎነትና መልካምነት፣ በዚያን ጊዜ ልትፀንስ ከመቻሏ ጋር የሚቃረን መስሎ ታይቶት ይሆናል። ዮሴፍ ተገቢና ክብር ያለው ነው ብሎ ያሰበውን ለማድረግ አቅዶ ነበር። በሰው ፊት እንዳትዋረድ፣ በድብቅ ሊፈታት ወሰነ።
ነገር ግን የእግዚአብሔር ዕቅድ፣ ዮሴፍ መጀመሪያ ሊረዳው ከሚችለው እጅግ የላቀ ነበር። የእግዚአብሔር ልጅ በእጮኛው ማኅፀን ውስጥ ሥጋ መልበሱን ለመረዳት፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ማስተዋል ያስፈልግ ነበር። ለዮሴፍም የተሰጠው ይህ ነበር። መልአክ የተናገረውን ሕልም ቢያይም፣ ሕልም ብቻውን በቂ አልነበረም። ሕልሙ ከተፈጥሮ በላይ ከሆነ የእውቀት ስጦታ ጋርም መታጀብ ያስፈልገው ነበር። ዮሴፍ በሕልሙ አዳመጠ፤ በውስጡ በተገለጠለት የእምነት መገለጥም፣ ይህ ለማመን የሚያዳግት ነገር እውነት መሆኑን አመነ። ይህ ሕፃን በእርግጥ በድንግል እጮኛው ማኅፀን ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ ተፀንሶ ነበር፤ ዮሴፍም እግዚአብሔር የሰጠውን ኃላፊነት ተቀበለ።
የዮሴፍ ምስክርነት ልናሰላስለውና በእርሱም ልንነሳሳ የሚገባ ነው። በመጀመሪያ፣ ታሪኩን እንደተፈጸመው ማሰላሰላችንና እግዚአብሔር የሰው ተፈጥሮአችንን በተዋሐደበት ወደር በሌለው ልዩ ዕቅዱ መነሳሳታችን አስፈላጊ ነው። ዮሴፍ ግን በሕይወታችን ለተሰጡን ጥሪዎችም መነሳሳትን ይሰጠናል። ዮሴፍ፣ በሕይወት የሚገጥመንን ማንኛውንም ምሥጢር በእግዚአብሔር ላይ በፍጹም በመታመን እንድንጋፈጥ ያነሳሳናል። የእግዚአብሔር ጥበብና መንገዶች ሁልጊዜ ከእኛ እጅግ የላቁ ናቸው። በሕይወት ብዙ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ባልታወቀና ምሥጢራዊ በሆነ መንገድ እንድንጓዝ ይጠራናል። በሰው አመክንዮ ብቻ ስትታይ፣ ሕይወት ሁልጊዜ ሙሉ በሙሉ ግልጽ አትሆንም። ብዙ ጊዜ፣ የሰው አእምሯችን ከተፈጥሮ በላይ በሆነው የእግዚአብሔር ዕቅድ እንዲበራለትና እንዲመራ መፍቀድ አለብን። ይህ ምሥጢራዊ መንገድ ለእያንዳንዳችን የተለየ ይሆናል። ነገር ግን ቅዱስ ዮሴፍ በነበረው በዚያው እምነት ለመጓዝ ከፈለግን፣ በሕይወት ያሉትን እጅግ የላቁ ምሥጢሮች ለመቀበልና እነዚህንም እንዲያብራራልን ለእግዚአብሔር ገላጭ ቃል ቦታ ለመስጠት ሁልጊዜ ፈቃደኞች መሆን አለብን።
ዛሬ፣ የሕይወት ሁኔታዎች ፈተና ሆነውብዎት በሚሰማዎት በማንኛውም ጉዳይ ላይ ያሰላስሉ። እንዲጠራጠሩ፣ ግራ እንዲጋቡ ወይም እርግጠኝነት እንዲያጡ የሚፈትንዎት ምንድን ነው? ለመቀበል ከተፈጥሮ በላይ የሆነ እውቀት የሚያስፈልግዎት ምንድን ነው? እግዚአብሔር አብ መለኮታዊ ልጁ እንዲህ ባለ ምሥጢራዊ መንገድ እንዲወለድ ከመረጠ፣ በሕይወታችን ተመሳሳይ ምሥጢሮችን እንድንቀበል ሲጠራን ሊያስገርመን አይገባም። በእምነት ይመላለሱ። ቅዱስ ዮሴፍ አርአያ ይሁንዎት። እግዚአብሔር ከእርስዎ የሚጠይቀውን በ«እሺ» ይቀበሉ። እንዲህ ሲያደርጉ፣ ሊጓዙበት ከሚችሉት ሁሉ እጅግ የከበረውን መንገድ መጓዝ እንደጀመሩ ያያሉ።
እጅግ ክቡር ቅዱስ ዮሴፍ ሆይ፣ የእውነተኛ ጽድቅና ቅንነት ሰው ነበርክ። በእግዚአብሔር ተመስጦ የሚሰጠውን የእምነት ስጦታ ለመቀበል ልብህ ክፍት ነበር፤ ከሁሉ የሚበልጡ ምሥጢሮችንም በተጋፈጥክ ጊዜ በዚያ እምነት ለመመላለስ መረጥክ። እባክህ፣ ከአንተ እንድማርና የኖርከውን ሕይወት ለመምሰል እንድነሳሳ ጸልይልኝ። ቅዱስ ዮሴፍ ሆይ፣ ጸልይልን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ወደ እግዚአብሔር እናት ማተኮር
የአድቬንት አራተኛ እሑድ (ዓመት ለ)
መልአኩ ገብርኤል በገሊላ ወደምትገኝ ናዝሬት ወደምትባል ከተማ፣ ከዳዊት ወገን ለሆነ ዮሴፍ ለሚባል ሰው ወደ ታጨች ድንግል ከእግዚአብሔር ተላከ፤ የድንግሊቱም ስም ማርያም ነበር። ወደ እርሷም መጥቶ፣ «ጸጋን የተሞላሽ ሆይ፣ ሰላም ለአንቺ! ጌታ ከአንቺ ጋር ነው» አላት። ሉቃስ 1:26–28
ይህ ምንኛ አስደናቂ ገጠመኝ ነበር! ይህችን ትሑት የእግዚአብሔር አገልጋይ፣ ወጣት ልጃገረድ፣ ሊቀ መላእክት ገብርኤል ጎበኛት፤ «ጸጋን የተሞላሽ ሆይ፣ ሰላም ለአንቺ! ጌታ ከአንቺ ጋር ነው» በማለትም ሰላምታ ሰጣት። ያጋጠማትን በሐሳብዎ ለመሳል ይሞክሩ። ከአእምሮ ግንዛቤ በላይ ትሑት ነበረች፤ በሁሉም ሰማያዊ በጎ ምግባሮች ተሞልታ ነበር፤ እግዚአብሔርንም በሙሉ ልቧ ትወድ ነበር። ድንገትም ከዚህ ክቡርና እጅግ ግርማ ሞገስ ካለው ሊቀ መላእክት ጋር ፊት ለፊት ተገናኘች። ይህ ሰማያዊ እንግዳም ለዚህች ትሑት የጌታ አገልጋይ እጅግ ጥልቅ የሆነ ምስጋና አቀረበላት።
በመጀመሪያ፣ ማርያም በትሕትናዋ ይህን ሰላምታ በማሰላሰል ብቻ ቆየች። በጸሎትና በእምነት በልቧ አሰላሰለችው። ከዚያም ሊቀ መላእክቱ እንዲህ ሲል ቀጠለ፦ «ማርያም ሆይ፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ሞገስን አግኝተሻልና አትፍሪ። እነሆ፣ በማኅፀንሽ ትፀንሻለሽ፣ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፤ ስሙንም ኢየሱስ ትዪዋለሽ። እርሱ ታላቅ ይሆናል፣ የልዑልም ልጅ ይባላል፤ ጌታ እግዚአብሔርም የአባቱን የዳዊትን ዙፋን ይሰጠዋል። በያዕቆብ ቤት ላይ ለዘላለም ይነግሣል፤ መንግሥቱም ፍጻሜ አይኖረውም።» ማርያም ይህ እንዴት ሊሆን እንደሚችል ተጨማሪ ጥያቄ ብትጠይቅም፣ ወዲያውኑ ፈቃዷን ገለጸች፦ «እነሆ፣ እኔ የጌታ አገልጋይ ነኝ። እንደ ቃልህ ይሁንልኝ።» እነዚህም የዚህች ወጣት ሴት ቃላት በሕይወቷ ሁሉ ያለማቋረጥ በልቧ ያስተጋቡ ነበር።
እናታችን ማርያም በብዙ ምክንያቶች ታላቅ ነበረች። ንጽሕተ ፅንሰት ነበረች፤ በእናቷ ማኅፀን ያለ ኃጢአት የተፀነሰችው እርሷ ብቻ ናት። የዓለምን አዳኝ እንደ አንድያ ልጇ ትወልድ ዘንድ አብ የመረጣት እርሷ ነበረች። ታላቅነቷ ግን በተለይ ሳታቋርጥ ለእግዚአብሔር ፈቃድ በመገዛቷ ይገለጣል። «እንደ ቃልህ ይሁንልኝ።» በሕይወቷ ሁሉ ደጋግማ የተናገረችው ይህንን ነበር። ይህ ለአምላኳ የሰጠችው ፍጹም «ይሁንልኝ» ነው። የምታውቀው ራሷን መስጠትንና እግዚአብሔር ከእርሷ ለጠየቀው ሁሉ መገዛትን ብቻ ነበር። ከሌላው ሁሉ በላይ፣ የእግዚአብሔር እናት ለመሆን ብቁ ያደረጋት ይህ ነው።
ከእኛ ማንም በእናቱ ማኅፀን ያለ ኃጢአት የተፀነሰ ባይኖርም፣ ከእኛም ማንም በሕይወቱ ሁሉ ያለ ኃጢአት የኖረ ባይኖርም፣ ሁላችንም በዚህች ቅድስት ሴት አርአያነት ለመነሳሳት መጣር አለብን። ሁላችንም ጥልቅ ትሕትናዋንና በሕይወቷ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በፈቃደኝነት መቀበሏን ማሰላሰል አለብን። እንዲሁም ሁላችንም «ይሁንልኝ» ያለችበትን ታዛዥነቷንና ፍጹም በጎ ምግባሯን ለመምሰል መጣር አለብን።
የተባረከች እናታችንን መምሰል የሚቻለው፣ በመጀመሪያ እርሷን በማወቅ፣ በመረዳትና ማንነቷን በመውደድ ነው። ውስጣዊ ውበቷንና ቅድስናዋን በማተኮር መመልከት፣ ሁላችንም የተጠራንለትን ፍጹምነት በፊታችን ያሳየናል። በጸሎት ልቧን በማተኮር ስንመለከትና በጎ ምግባሮቿን ይበልጥ በግልጽ ስንረዳ፣ በእግዚአብሔር ጸጋ እርሷን ለመምሰል የራሳችንን ልብ እንድንከፍት እንነሳሳለን። ይህ በጸሎት የሚደረግ ልምምድ፣ እግዚአብሔር ወደ ጠራን የቅድስና ከፍታ ለመድረስ ከሚያስችሉት ሁሉ እጅግ ጥሩና ፈጣን ከሆኑ መንገዶች አንዱ ነው።
ዛሬ፣ በዚህች ቅድስት የልዑል ሴት ልጅ ላይ ያሰላስሉ። እርሷ በራሳችን አእምሮ ብቻ «ሙሉ በሙሉ ልንረዳት» የምንችል አይደለችም። ይልቁንም፣ በጸሎትና በእግዚአብሔር ተመስጦ ልናውቃት የምንችል ናት። በጸሎት ስለ እርሷ ያሰላስሉ። ከእርሷ ለሚያገኙት መነሳሳት ልብዎን ክፍት ያድርጉ። በቅዱሳን በጎ ምግባሮቿ እርሷን ይበልጥ ለመምሰል እንዲችሉም፣ መንፈስ ቅዱስ እርስዎንም እንዲጋርድዎት ይፍቀዱለት።
እጅግ የተወደድሽ እናቴ ሆይ፣ ፍጹም በሆነ በጎነትና ቅድስና ኖረሻል። የእግዚአብሔርን ምሥጢራት በልብሽ ያለማቋረጥ ታሰላስይ ነበር፤ ሁልጊዜም ራስሽን ለእግዚአብሔር ፈቃድ በፍጹምነት ታስገዢ ነበር። እባክሽ፣ ከአንቺ መማር ብቻ ሳይሆን፣ መንፈስ ቅዱስ በአንቺ ላይ ባሳደረው ጥላ እኔም መካፈል እንድችል አነሳሺኝ። እናታችን ማርያም ሆይ፣ ስለ እኛ ጸልዪ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
መደነቅና አክብሮት የተሞላበት ፍርሃት
የአድቬንት አራተኛ እሑድ (ዓመት ሐ)
“አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ፣ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው። የጌታዬ እናት ወደ እኔ እንድትመጣ፣ ይህ እንዴት ለእኔ ሆነ?” ሉቃስ 1:42–43
ኤልሳቤጥ በዚህ አባባሏ ውብ የሆነ ትሕትና ገለጸች። ብፅዕት ድንግል ማርያም፣ ኤልሳቤጥ በእርግዝናዋ የመጨረሻ ወራት ከእርሷ ጋር ለመሆን ረጅም መንገድ ተጉዛ ነበር። ብፅዕት እናታችን ለኤልሳቤጥ ሰላምታ እንደሰጠቻት፣ የኤልሳቤጥ ልጅ፣ ቅዱስ ዮሐንስ መጥምቅ፣ በማኅፀኗ ውስጥ በደስታ ዘለለ። ኤልሳቤጥ ይህን አውቃ፣ የጌታዋ እናት የሆነችው ማርያም ልትጎበኛት በመምጣቷ እጅግ የተባረከች መሆኗን በትሕትና ገለጸች።
በዚህ ብፅዕት እናታችን ባደረገችው ጉብኝት ልናሰላስላቸው የሚገቡ ብዙ ነገሮች አሉ። ነገር ግን ኤልሳቤጥ በትሕትና በገለጸችው መደነቅና አክብሮታዊ ፍርሃት ላይ ለማተኮር ሞክር። “የጌታዬ እናት ወደ እኔ እንድትመጣ፣ ይህ እንዴት ለእኔ ሆነ?” ኤልሳቤጥ በማርያም ጉብኝት አመስጋኝ እንደነበረች ግልጽ ነው። ሆኖም ምላሿ ከምስጋናም ያለፈ ይመስላል። የመደነቅና የአክብሮታዊ ፍርሃት ስጦታ ተሰጥቷት ነበር። የእግዚአብሔር እናትና ጌታዋ ራሱ አሁን በቤቷ፣ በፊቷ በመገኘታቸው እጅግ የተባረከች መሆኗን በግልጽ ታውቅ ነበር።
ኤልሳቤጥ የተለማመደችው ይህ የመደነቅና የአክብሮታዊ ፍርሃት ስጦታ፣ ከሰባቱ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎች አንዱ ነው። በትሑት ልብ ውስጥ የሚገባ ስጦታ ሲሆን፣ ያ ልብ በመጀመሪያ ለተሰጠው ልዩ ጸጋ ብቁ አለመሆኑን እንዲያይ ያስችለዋል። ከዚያ ግን ይህች ትሑት ነፍስ ልዩውን ጸጋ ትቀበላለች፣ በታላቅ መደነቅም ምላሽ ትሰጣለች። ስለዚህ ምስጋና ብቻ ሳይሆን፣ ወደ እግዚአብሔር ውዳሴ የሚመራ ይህ ቅዱስ መደነቅም ይኖራል።
በራሳችን ሕይወት ከእግዚአብሔር የተቀበልናቸው እጅግ ብዙ አስደናቂ ጸጋዎች አሉ። ሆኖም ብዙ ጊዜ እነዚህን ጸጋዎች በእውነተኛ ማንነታቸው ማየት ይሳነናል። እግዚአብሔር የሰጠንን አስደናቂ ጸጋዎች ማየት ይሳነናል፤ በዚህም ምክንያት ከእግዚአብሔር ስጦታዎች ሊመነጭ የሚገባውን መደነቅ አንለማመድም።
የራስህን ሕይወት ስትመለከት፣ እግዚአብሔር ምን ጸጋዎች ሰጥቶሃል? ታያቸዋለህ? ስለ እነርሱ አመስጋኝ ነህ? እንዲህ ከሆነስ፣ ከምስጋናም አልፈህ፣ በሕይወትህ ውስጥ በሚገለጡት በእግዚአብሔር ቸርነትና በረከቶች ፊት ቅዱስ የሆነ መደነቅና አክብሮታዊ ፍርሃት ሊሰማህ ይችላል? ወደዚህ የመደነቅ ደረጃ መድረስ አስቸጋሪ ሊሆን ቢችልም፣ ሁላችንም በሕይወታችን በየቀኑ ለማግኘትና ለመለማመድ ልንጥር የሚገባን እውነተኛ ስጦታ ነው።
ዛሬ፣ ኤልሳቤጥ በተለማመደችው በዚህ ቅዱስ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ላይ አሰላስል። ራስህን በዚያ ቦታ አስብ። በልቧ ውስጥ ያለፈውን ለማየት ሞክር። የተሰማትን ለመሰማት ሞክር። ከዚህ የመነጨውን ውዳሴ ለማስተዋል ሞክር። ይህንኑ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ በሕይወትህ ለመቀበል፣ ራስህን ይበልጥ ለመክፈትም ሞክር። ጌታ በጸጋው ዘወትር ወደ አንተ ይመጣል፤ በተለይም በቅዱስ ቁርባን በምትቀበለው ቁጥር። ስለዚህ ሁላችንም በሕይወታችን በየቀኑ በቅዱስ መደነቅና በአክብሮታዊ ፍርሃት ለመኖር ልንጥር ይገባል።
እጅግ ክቡር ጌታዬ ሆይ፣ ከማስበው በላይ ጸጋህን ታፈስስልኛለህ። ነገር ግን ከዚህ ሊመነጩ የሚገቡትን ምስጋና፣ መደነቅና አክብሮታዊ ፍርሃት መለማመድ ብዙ ጊዜ ይሳነኛል። እባክህ፣ በመጀመሪያ በሕይወቴ ውስጥ ያሉትን፣ ከጸጋህና ከመገኘትህ የሚመነጩትን ስፍር ቁጥር የሌላቸውን በረከቶች እንዳይ እርዳኝ። እነዚህንም ሳይ፣ እኔም ለአንተ የሚገባውን ውዳሴ ያለማቋረጥ እንድዘምር፣ እባክህ በመንፈስ ቅዱስ ሙላኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
አስደናቂ እውነታ
ዲሴምበር 17፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
አልዓዛር የማታን አባት ሆነ፣ ማታንም የያዕቆብ አባት ሆነ፣ ያዕቆብም የማርያም ባል የሆነው የዮሴፍ አባት ሆነ። ክርስቶስ የሚባለው ኢየሱስ ከእርሷ ተወለደ። ማቴዎስ 1:15–16
ከላይ ያለው የወንጌል ክፍል የመጨረሻ አረፍተ ነገር ዛሬም ሆነ በሚመጣው ሳምንት በሙሉ የምናሰላስለውን ብዙ ነገር ይሰጠናል። «ክርስቶስ የሚባለው ኢየሱስ ከእርሷ ተወለደ።» እንዴት ያለ አስደናቂ እውነታ ነው የምናከብረው! እግዚአብሔር ራሱ የእኛን ሰብአዊ ሕይወት ተቀበለ፤ በማኅፀን መጸነስን፣ መወለድን፣ ጨቅላነትን፣ ልጅነትንና የመሳሰሉትን አሳለፈ። እንደ ሰውም ጥላቻ፣ እንግልት፣ ስደትና ግድያ ደረሰበት። እንደገናም፣ እንዴት ያለ አስደናቂ እውነታ ነው የምናከብረው!
በሚቀጥሉት ስምንት ቀናት የቅዳሴ ንባቦች በዚህ አስደናቂ እውነታ ላይ ይበልጥ በቀጥታ ያተኩራሉ። ዛሬ የኢየሱስ ክርስቶስን የዘር ሐረግ እናሰላስላለን፤ ከአብርሃምና ከዳዊት ዘር እንደመጣ፣ ቅድመ አያቶቹም ታላላቅ መሳፍንት፣ ነገሥታትና ሌዋውያን ካህናት እንደነበሩ እናያለን። ለገና በምንዘጋጅባቸው በሚመጡት ቀናት፣ የቅዱስ ዮሴፍን ድርሻ፣ ብፅዕት እናታችን ለመልአኩ የሰጠችውን ምላሽ፣ ኤልሳቤጥን ለመጠየቅ ያደረገችውን ጉብኝት፣ የዘካርያስን የእምነት እጥረትና የብፅዕት እናታችንን ፍጹም እምነት እናሰላስላለን።
የክርስቶስን ልደት ለማክበር በቅርብ የምንዘጋጅባቸውን እነዚህን ስምንት ቀናት ስንጀምር፣ ይህን ጊዜ በእውነት ለመንፈሳዊ ዝግጅት እንጠቀምበት። የጌታን መምጣት የምንጠባበቅበት ዘመን በሙሉ የዝግጅት ዘመን ቢሆንም፣ እነዚህ የመጨረሻ ቀናት በተለይ በሥጋዌና በሕፃኑ ክርስቶስ ልደት ዙሪያ ባሉት ታላላቅ ምሥጢራት ላይ ሊያተኩሩ ይገባል። እግዚአብሔር በዚህ ክስተት በቅርበት እንዲሳተፉ የመረጣቸውን ሰዎች ልናሰላስል ይገባል፤ ይህ የተአምራት ተአምር እንዴት እንደተፈጸመም እስከ ትንሹ ዝርዝር ድረስ ልንመለከት ይገባል።
ዛሬ፣ የጌታን መምጣት የምንጠባበቅበትን የዝግጅት ዘመንና ገናን ለምን እንደምናከብር በእውነተኛው ምክንያት ላይ አሰላስል። ከገና በፊት ያለው ይህ የመጨረሻ ሳምንት ብዙ ጊዜ በተጠመደ እንቅስቃሴና እንደ ግዢ፣ ምግብ ማዘጋጀት፣ ጉዞ፣ ማስዋብና የመሳሰሉት ባሉ ሌሎች ዝግጅቶች ሊሞላ ይችላል። እነዚህ ሌሎች ዝግጅቶች ሁሉ የራሳቸው ቦታ ቢኖራቸውም፣ ከሁሉ አስፈላጊ የሆነውን ዝግጅት፣ ማለትም የነፍስህን መንፈሳዊ ዝግጅት፣ ቸል አትበል። በዚህ ሳምንት መጽሐፍ ቅዱስን ለማንበብ ጊዜ ውሰድ። የታሪኩን ጣዕም አጣጥም። ልናከብረው ስለተቃረብነው አስደናቂ እውነታ አስብ።
ውድ ጌታዬ ሆይ፣ በመካከላችን ለማደር ስለ መጣህ አመሰግንሃለሁ። እንዲሁም ለእኔ ያደረግኸውን ሁሉ በጸሎት ማሰላሰል ስለምችልበት፣ የጌታን መምጣት ስለምንጠባበቅበት ስለዚህ ዘመን አመሰግንሃለሁ። እባክህ፣ ይህን ከገና በፊት ያለውን የመጨረሻ ሳምንት፣ ሰው የመሆንህን አስደናቂ እውነታ በጸሎት የማሰላስልበት እውነተኛ የዝግጅት ጊዜ አድርግልኝ። ይህ የመጨረሻው የዝግጅት ሳምንት በከንቱ እንዳይባክን፣ ይልቁንም የገናን ቅዱስ ስጦታ በክብርና በጸሎት ለማክበር መሠረት ይሁንልኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ምሥጢራዊ እርግዝናና አሳፋሪ የሚመስል ሁኔታ
ዲሴምበር 18፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
የኢየሱስ ክርስቶስ ልደት እንዲህ ሆነ። እናቱ ማርያም ለዮሴፍ ታጭታ ሳለች፣ አብረው ከመኖራቸው በፊት፣ ከመንፈስ ቅዱስ ፀንሳ ተገኘች። ባሏ ዮሴፍ ጻድቅ ሰው ስለነበረ፣ ለኀፍረትም ሊያጋልጣት ስላልፈለገ፣ በስውር ሊፈታት ወሰነ። ማቴዎስ 1:18–19
የማርያም እርግዝና በእውነት ምሥጢራዊ ነበር። እንዲያውም ቅዱስ ዮሴፍ እንኳ በመጀመሪያ ሊቀበለው እስካልቻለ ድረስ ምሥጢራዊ ነበር። ይሁን እንጂ ዮሴፍን ለመደገፍ ያህል፣ እንዲህ ያለ ነገር ማን ሊቀበል ይችል ነበር? እጅግ ግራ የሚያጋባ ሁኔታ ገጥሞት ነበር። የታጨችለት ሴት ድንገት እርጉዝ ሆነች፤ ዮሴፍም የሕፃኑ አባት እርሱ እንዳልሆነ ያውቅ ነበር። ማርያም ቅድስትና ንጽሕት ሴት መሆኗንም ያውቅ ነበር። ስለዚህ በተፈጥሮ አስተሳሰብ ሲታይ፣ ይህ ሁኔታ ወዲያውኑ ትርጉም አለመስጠቱ የሚገባ ነው። ዋናው ነጥብ ግን ይህ ነው። «በተፈጥሮ አስተሳሰብ ሲታይ» ይህ ወዲያውኑ ሊገባው አልቻለም። የማርያምን ድንገተኛ እርግዝና ሁኔታ ለመረዳት የሚቻለው ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ ብቻ ነበር። ስለዚህ የጌታ መልአክ ለዮሴፍ በሕልም ተገለጠለት፤ ይህን ምሥጢራዊ እርግዝና በእምነት ለመቀበልም ያ ሕልም ብቻ በቂው ነበር።
በሰው ልጅ ታሪክ ከተፈጸሙት ሁሉ የሚበልጠው ክስተት፣ አሳፋሪ በሚመስል ሁኔታና በግራ መጋባት ተሸፍኖ መፈጸሙን ማሰብ ያስደንቃል። መልአኩ ይህን ጥልቅ መንፈሳዊ እውነት ለዮሴፍ በስውር፣ በሕልም ገለጠለት። ዮሴፍ ሕልሙን ለሌሎች ነግሯቸው ሊሆን ቢችልም፣ ብዙ ሰዎች አሁንም ከሁሉ የከፋውን ነገር ገምተው መሆናቸው እጅግ የሚቀርብ ነው። አብዛኞቹ ማርያም ከዮሴፍ ወይም ከሌላ ሰው እንደፀነሰች አስበው ይሆናል። ይህ ፅንስ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መሆኑ፣ ጓደኞቻቸውና ዘመዶቻቸው ሊረዱት ከሚችሉት እጅግ የራቀ እውነት ነበር።
ይህ ግን ስለ ፍርድና ስለ እግዚአብሔር አሠራር ታላቅ ትምህርት ይሰጠናል። በሕይወት ውስጥ እግዚአብሔርና ፍጹም ፈቃዱ ለሰዎች ፍርድ፣ አሳፋሪ ለሚመስል ሁኔታና ለግራ መጋባት ምክንያት የሚሆኑባቸው ስፍር ቁጥር የሌላቸው ምሳሌዎች አሉ። ለምሳሌ፣ ከጥንት ሰማዕታት አንዱን ተመልከት። አሁን ብዙዎቹን የሰማዕትነት ድርጊቶች እንደ ጀግንነት እናያቸዋለን። ሰማዕትነቱ በተፈጸመበት ጊዜ ግን፣ ብዙዎች በጥልቅ አዝነው፣ ተቆጥተው፣ ተሰናክለውና ግራ ተጋብተው ይሆናል። የሚወዱት ሰው ስለ እምነቱ በሚሰዋበት ጊዜ፣ ብዙዎች እግዚአብሔር ይህን ለምን እንደፈቀደ ለመጠየቅ ይፈተኑ ነበር።
ለሌላው ይቅርታ የማድረግ ቅዱስ ተግባርም አንዳንዶችን በሕይወታቸው ወደ አንድ ዓይነት «መሰናከል» ሊያመራቸው ይችላል። ለምሳሌ፣ የኢየሱስን መሰቀል እንመልከት። ከመስቀል ላይ፣ «አባት ሆይ፣ ይቅር በላቸው…» ብሎ ጮኸ። ከተከታዮቹ ብዙዎቹ ግራ አልተጋቡምን? አልተሰናከሉምን? ኢየሱስ ለምን ራሱን አልተከላከለም? ተስፋ የተሰጠው መሲሕ በባለሥልጣናት ጥፋተኛ ተብሎ እንዴት ሊገደል ቻለ? እግዚአብሔር ይህን ለምን ፈቀደ?
ዛሬ፣ እግዚአብሔር በሕይወት ውስጥ በሚሠራው ሥራ ምሥጢር ላይ አሰላስል። በራስህ ሕይወት ውስጥ ለመቀበል፣ በሙሉ ልብ ለማስተናገድ ወይም ለመረዳት የሚከብዱ ነገሮች አሉ? በዚህ ብቻህን እንዳልሆንህ እወቅ። ቅዱስ ዮሴፍ እንኳን ይህን አሳልፏል። ለመረዳት የምትታገለው ማንኛውም ምሥጢር ቢኖር፣ በእግዚአብሔር ጥበብ ያለህን እምነት ለማጥለቅ በጸሎት ራስህን ስጥ። ይህ እምነትም ከእግዚአብሔር ክብር የተሞላ ጥበብ ጋር ይበልጥ ተስማምተህ እንድትኖር እንደሚረዳህ እወቅ።
ጌታ ሆይ፣ የሕይወቴን እጅግ ጥልቅ ምሥጢሮች ይዤ ወደ አንተ እመለሳለሁ። ሁሉንም በመተማመንና በድፍረት እንድጋፈጣቸው እርዳኝ። ፍጹም ዕቅድህ ምሥጢራዊ በሚመስልበት ጊዜም እንኳ በእርሱ እየታመንኩ፣ በየቀኑ በእምነት እንድመላለስ የአንተን አስተሳሰብና ጥበብ ስጠኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
እምነት ወይስ ጥርጣሬ?
ዲሴምበር 19፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
«እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆመው ገብርኤል ነኝ። አንተን ለማነጋገርና ይህን የምሥራች ለማብሰር ተልኬአለሁ። ነገር ግን በተወሰነላቸው ጊዜ የሚፈጸሙትን ቃሎቼን ስላላመንህ፣ አሁን እነዚህ ነገሮች እስኪፈጸሙበት ቀን ድረስ ዲዳ ትሆናለህ፣ መናገርም አትችልም።» ሉቃስ 1:19–20
ሊቀ መላእክት ገብርኤል ለአንተ ቢገለጥ እስቲ አስብ። ያ ምን ይመስል ነበር? ይህ ሊቀ መላእክት ከሰው አእምሮ ግንዛቤ በላይ በሆነው የቅድስት ሥላሴ ውበትና ግርማ ፊት ይቆማል፤ እጅግ አስፈላጊ የሆኑ መልእክቶችንም ያመጣል። ገብርኤል ከእግዚአብሔር መልእክተኞች ሁሉ ይበልጥ የታወቀው ነው። እንዲህ ያለ ክብራማ መገለጥ ምን እንደሚመስል ለማሰላሰል ጥቂት ጊዜ ውሰድ።
ከላይ ባለው ክፍል፣ ይህ ክቡር ሊቀ መላእክት ለዘካርያስ የተገለጠለት፣ እርሱ በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ በጌታ ፊት ዕጣን የማጠን የክህነት ተግባሩን ሲያከናውን ነበር። ሕዝቡ ሁሉ በውጭ ሆነው እየጸለዩ፣ ዘካርያስ ወደ መቅደሱ ሲገባ፣ ሊቀ መላእክቱ ድንገት በራእይ ተገለጠለት። ሚስቱ ኤልሳቤጥ በዕድሜ የገፋች ብትሆንም፣ ልጅ እንደምትወልድ ነገረው። ይሁን እንጂ ዘካርያስ ይህን መልእክት በእግዚአብሔር ፊት ከሚቆመው ሊቀ መላእክት ገብርኤል ቢሰማም፣ የሚነገረውን ተጠራጠረ።
ዘካርያስ ብትሆን ኖሮ፣ ሊቀ መላእክቱን ገብርኤልን ታምነው ነበር? ወይስ ትጠራጠር ነበር? ለዚህ ጥያቄ መልሱን የምናውቅበት መንገድ ላይኖር ቢችልም፣ አንተም ብትሆን ልትጠራጠር ትችል እንደነበር በትሕትና ማሰላሰል ጠቃሚ ነው። ይህን ሊሆን የሚችል ነገር ለማመን እውነተኛ ትሕትና ያስፈልጋል። እንደ ዘካርያስ፣ ሁላችንም ደካሞችና ኃጢአተኞች ነን። ብፅዕት እናታችን የነበራት ፍጹም እምነት ይጎድለናል። ይህንም በትሕትና ማመን ከቻልክ፣ የምትታገለውን የእምነት ድክመት ለማሸነፍ በጣም ጥሩ አቋም ላይ ትሆናለህ። ዘካርያስ በእምነት ማነሱ ምክንያት ብዙ ተሠቃየ፤ ነገር ግን ለሊቀ መላእክቱ ታዞ ልጁን ዮሐንስ ብሎ በሰየመው ጊዜ፣ ያ ሥቃይ ወደ እምነቱ መታደስ አመራው።
እግዚአብሔር የሚነግርህን ሁሉ ምን ያህል በጥሞና እንደምትሰማ ዛሬ አሰላስል። ትሰማለህ፣ ታምናለህ፣ ትታዘዛለህ? ወይስ የእግዚአብሔርን ድምፅ በጥያቄ ውስጥ ታስገባለህ፣ ትጠራጠረዋለህ? እግዚአብሔር በየቀኑ እንደሚናገርህ እወቅ። ፍጹም እምነት የሚጎድልህባቸውን መንገዶች ተቀበል፤ ይህም በትሕትና መቀበልህ፣ እርዳታ እጅግ በሚያስፈልግህ ስፍራ እንዲያጠናክርህ ፍቀድ።
ጌታ ሆይ፣ ከልቤ የምመኘው የፍጹም እምነት ጥልቀት እንደሚጎድለኝ አውቃለሁ። ቀንና ሌሊት እንደምትናገረኝ፣ እኔ ግን ማዳመጥና መታዘዝ እንደሚሳነኝ አውቃለሁ። በፊትህ ራሴን ዝቅ አድርጌ የእምነቴን ድካም ስናዘዝ፣ በየቀኑ ለምትነግረኝ ሁሉ ይበልጥ ሙሉ ምላሽ እንድሰጥ አበርታኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ወደ እግዚአብሔር ፈቃድ መሮጥ
ዲሴምበር 20፣ በአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
መልአኩም መልሶ፣ «መንፈስ ቅዱስ በአንቺ ላይ ይመጣል፤ የልዑልም ኃይል ይጋርድሻል። ስለዚህ የሚወለደው ሕፃን ቅዱስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ ይባላል» አላት። ሉቃስ 1:35
ስለ ኢየሱስ የምታውቁትን ሁሉ ለጊዜው ወደ ጎን ለማድረግ ሞክሩ፤ ብፅዕት እናታችን እንደሰማቻቸው፣ እናንተም ለመጀመሪያ ጊዜ እንደምትሰሟቸው ሆናችሁ እነዚህን የሊቀ መላእክት ገብርኤል ቃላት ብቻ አሰላስሉ። ከወንድ ጋር ግንኙነት ባይኖራትም፣ ልጅ እንደምትወልድ ተነገራት። ይህ እርግዝና መንፈስ ቅዱስ በመጋረዱ እንደሚፈጸምም ተነገራት። ልጇም የእግዚአብሔር ልጅ እንደሚሆን ተነገራት። ማርያም በዚህ እጅግ ክቡር ሊቀ መላእክት አማካይነት ስለ ተሰጧት እነዚህ አስደናቂ መገለጦች ምን ልታስብ ትችል ነበር?
አንድ ተራ ሰው ይህ አንድ ዓይነት ቅዠት እንደሆነ፣ የሚያየውና የሚሰማውም ለጊዜው በተፈጠረ የአእምሮ መታወክ የመጣ እንደሆነ ሊደመድም ይችል ነበር። ምናልባት ሕልም እያየች ይሆን? ወይስ ሳታውቅ የዋጠችው አንድ ነገር ለዚህ ተሞክሮ አድርሷት ይሆን?
ነገር ግን ብፅዕት እናታችን ተራ ሰው አልነበረችም፤ አእምሮዋም ተራ አእምሮ አልነበረም። እንከን የሌለበት ተፈጥሮዋ ምክንያት አእምሮዋ ፍጹም ንቁ ነበር። ገብርኤልም ሰላምታ ሲሰጣት እንዳለው፣ አእምሮዋ ሁልጊዜ «ጸጋን የተሞላ» ነበር። የእግዚአብሔርን ድምፅ ታውቅ ነበር፤ ይህ ሊቀ መላእክትም ከላይ የመጣ መልእክት እየነገራት እንደሆነ ታውቅ ነበር። በዚህም ምክንያት አዳመጠች፣ ተቀበለች፣ አመነች፣ ፈቃዷንም ሰጠች።
ማርያም ፈቃዷን ከመስጠት የበለጠ ነገር እንዳደረገችም ልንደመድም እንችላለን። ለእግዚአብሔርና ለፈቃዱ የነበራት ፍቅር እጅግ ጠንካራ ስለነበር፣ ይህን የሊቀ መላእክቱን ትእዛዝ ለመፈጸም ወዲያውኑ በሚቀጣጠል ምኞት ተሞልታ ሊሆን ይገባል። የተቀበለችው ይህ ተአምራዊ ጥሪ እንዲፈጸም፣ የምትችለውን ሁሉ ለማድረግ በቅዱስ ምኞት ተሞልታ ሊሆን ይገባል። ይህ ጥሪም ወዲያውኑ የሕይወቷ ዋና ዓላማ ሆኖ ሊሆን ይገባል።
ለብፅዕት እናታችን የተሰጠው ልዩና ክቡር ጥሪ ከእኛ ለማናችንም ባይሰጥም፣ ሁላችንም ከእግዚአብሔር ተልእኮ እንደተቀበልን ፈጽሞ የተረጋገጠ ነው። አንዳንድ ጊዜ እንሰማዋለን፣ እናስብበትማለን። አንዳንድ ጊዜም ለመቀበል እንመርጣለን። ነገር ግን የተሻለው ብፅዕት እናታችንን መምሰልና ወደዚያ ተልእኮ መሮጥ ነው። ለመቀበል ዝግጁ መሆን ብቻ አይበቃም። መታዘዝ ብቻም አይበቃም። በነፍሳችን ያለው እያንዳንዱ ምኞት፣ ያለን እያንዳንዱ ጥልቅ ስሜትና በውስጣችን ያለው እያንዳንዱ ጉጉት የእግዚአብሔርን ፈቃድ ወደ መፈጸም እንዲያመራም መፍቀድ አለብን።
እግዚአብሔር በሕይወትህ ምን እንድታደርግ እየጠራህ ነው? የሕይወትህ ዓላማ ምንድን ነው? ተልእኮህስ ምንድን ነው? ለእነዚህ ጥያቄዎች መልስ መስጠት ከከበደህ፣ ምናልባት እግዚአብሔር ለአንተ የመረጠውን ለመፈጸም ጥልቅና መላ ማንነትህን የሚሞላ ቅዱስ ምኞት እንዲኖርህ በመጸለይ መጀመር ትችላለህ። የምትመኘው ሁሉ የእግዚአብሔር ፈቃድ እንዲፈጸም ብቻ ከሆነ፣ እግዚአብሔር ፈቃዱን ሲገልጥልህ፣ ያንን ፈቃድ በቀላሉና በፍጥነት ለመፈጸም ይበልጥ ትችላለህ።
ዛሬ፣ እግዚአብሔር በሰጠህ ልዩ ተልእኮ ላይ አሰላስል። በሕይወትህ እንድታደርገው የጠራህ ማንኛውም ነገር፣ ለአንተ ብቻ የተሰጠ ጥሪ ነው። ከዚህ ጥሪ አትሽሽ። በግድም አትቀበለው። ይልቁንም በመላ ማንነትህ ወደ እርሱ ሩጥ፤ እግዚአብሔርም በአንተ አማካይነት ታላላቅ ነገሮችን እንዲያደርግ ፍቀድለት።
እጅግ ቅዱስ የሆንክ ጌታ ሆይ፣ ለሕይወቴ ፍጹም ዕቅድ እንዳለህ አውቃለሁ። ለሌላ ለማንም ያልተሰጠ ተልእኮ እንደሰጠኸኝ አውቃለሁ። እባክህ፣ ፈቃድህን ሙሉ በሙሉ ለመፈጸም፣ ይህንም በእጅጉ በጋለ ቁርጠኝነትና በብርታት ለማድረግ ነፍሴን በቅዱስ ምኞት ሙላት። ጌታ ሆይ፣ እኔም የአንተ አገልጋይ ነኝ፤ እንደ ፈቃድህ ይሁንልኝ። እናታችን ማርያም ሆይ፣ ስለ እኛ ጸልዪ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ክርስቶስን ወደ ሌሎች ማድረስ
ዲሴምበር 21፣ በአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
በዚያን ወራት ማርያም ተነሥታ በችኮላ ወደ ተራራማው አገር፣ በይሁዳ ወዳለች አንዲት ከተማ ሄደች። በዚያም ወደ ዘካርያስ ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ሰላም አለቻት። ሉቃስ 1:39–40
ዛሬ ማርያም ኤልሳቤጥን የጎበኘችበት ክብር የተሞላበት ታሪክ ቀርቦልናል። ማርያም ከፀነሰች ሁለት ወር ገደማ በሆናት ጊዜ፣ በአንድ ወር ውስጥ ከምትወልደው ዘመዷ ኤልሳቤጥ ጋር ለመሆን ተጓዘች። ማርያም ለኤልሳቤጥ ያሳየችው ይህ የቤተሰብ ፍቅር ድርጊት ብዙ ሊባልለት ቢችልም፣ ትኩረቱ ወዲያውኑ በማርያም ማኅፀን ውስጥ ባለው ውድ ሕፃን ላይ ያርፋል።
ያንን ትዕይንት በሐሳብህ ሣል። ማርያም ወደ 100 ማይል የሚጠጋ መንገድ ተጉዛ ነበር። ምናልባትም እጅግ ደክሟት ነበር። በመጨረሻ ስትደርስ፣ ጉዞዋን በመጨረሷ እፎይታና ደስታ ተሰምቷት ይሆናል። ነገር ግን ኤልሳቤጥ በዚያ ቅጽበት እጅግ ልብን የሚነካ ነገር ትናገራለች፤ ይህም የእናታችንን ማርያምን ደስታ ጨምሮ፣ በዚያ ያሉትን ሁሉ ደስታ ይጨምራል። ኤልሳቤጥ፣ “እነሆ፣ የሰላምታሽ ድምፅ ጆሮዬ በደረሰ ቅጽበት፣ በማኅፀኔ ያለው ሕፃን በደስታ ዘለለ” ትላለች (ሉቃስ 1:44)። እንደገና ያንን ትዕይንት በሐሳብህ ሣል። ጌታ እንዳለ ወዲያውኑ ያወቀውና በደስታ የዘለለው፣ በኤልሳቤጥ ማኅፀን ውስጥ የነበረው ይህ ትንሽ ሕፃን፣ መጥምቁ ዮሐንስ ነበር። በማኅፀኗ ውስጥ የሚኖረው ልጇ ደስታም ወዲያውኑ የተሰማት ኤልሳቤጥ ነበረች። ኤልሳቤጥ ይህን ለማርያም ስትገልጽላት፣ ጉዞዋን በመጨረሷ አስቀድማ ደስ ብሏት የነበረችው ማርያም፣ በማኅፀኗ ውስጥ የሚኖረውን የዓለም አዳኝ ወደ ኤልሳቤጥና ዮሐንስ እንዳመጣች በመገንዘቧ፣ በድንገት ደስታዋ ከበፊቱ እጅግ ጨመረ።
ይህ ታሪክ በሕይወት ውስጥ ከሁሉ ይበልጥ አስፈላጊ ስለሆነው ነገር ብዙ ሊያስተምረን ይገባል። አዎን፣ ሌሎችን በፍቅር መቅረብ አስፈላጊ ነው። ዘመዶቻችንና ወዳጆቻችን እጅግ በሚፈልጉን ጊዜ መንከባከባቸው አስፈላጊ ነው። ለሌሎች በጎ ነገር ሲባል ጊዜያችንንና ጉልበታችንን መሠዋት አስፈላጊ ነው፤ ምክንያቱም በእነዚህ በትሕትና በሚደረጉ የአገልግሎት ድርጊቶች የእግዚአብሔርን ፍቅር በእርግጥ እናካፍላለን። ነገር ግን ከሁሉ ይበልጥ አስፈላጊው፣ ክርስቶስ ኢየሱስን ራሱን ወደ ሌሎች ማድረስ አለብን። ኤልሳቤጥ በደስታ የተሞላችው፣ በቅድሚያና በዋነኝነት፣ ማርያም በእርግዝናዋ ወቅት ልትረዳት በዚያ ስለነበረች አልነበረም። ይልቁንም እጅግ ደስ ያላት፣ በዋነኝነት ማርያም በማኅፀኗ ውስጥ የሚኖረውን ጌታዋን ኢየሱስን ወደ እርሷ ስላመጣችላት ነበር።
ክርስቶስን እንደ ብፅዕት እናታችን ባለው መንገድ ወደ ሌሎች ባናደርሰውም፣ ይህን በሕይወታችን ዋና ተልእኮአችን ማድረግ አለብን። በመጀመሪያ፣ ጌታችን በእውነት በውስጣችን እስኪኖር ድረስ፣ ለእርሱ ያለንን ፍቅርና መሰጠት በጥልቀት ማሳደግ አለብን። ከዚያም፣ በውስጣችን የሚኖረውን እርሱን ወደ ሌሎች ማድረስ አለብን። ይህ ያለ ጥርጥር፣ ለሌላ ሰው ልናበረክተው ከምንችለው ሁሉ የላቀው የፍቅር ድርጊት ነው።
ዛሬ፣ እንደ ብፅዕት እናታችን ጌታህን በውስጥህ እንዲያድር የመጋበዝ ተልእኮህን ብቻ ሳይሆን፣ ከዚያም በውስጥህ የሚያድረውን ወደ ሌሎች የማድረስ ክርስቲያናዊ ግዴታህን አሰላስል። ሌሎች በውስጥህ ከሚኖረው ክርስቶስ ጋር በደስታ ይገናኛሉን? በሕይወትህ ያለውን መገኘቱን አስተውለው በምስጋና ምላሽ ይሰጣሉን? ምላሻቸው ምንም ይሁን ምን፣ ክርስቶስን ወደ ሌሎች ለማድረስ ለተሰጠህ ለዚህ ቅዱስ ጥሪ ራስህን ስጥ፤ ይህንም እጅግ ጥልቅ ፍቅርን የሚገልጥ ተግባር አድርገህ ፈጽመው።
ጌታ ሆይ፣ እባክህ በውስጤ እደር። ናና በቅዱስ መገኘትህ ለውጠኝ። ወደ እኔ ስትመጣ፣ ሌሎች የመገኘትህን ደስታ እንዲያገኙ አንተን ወደ እነርሱ በማድረስ፣ የመለኮታዊ መገኘትህ ሚስዮናዊ እንድሆን እርዳኝ። ውድ ጌታ ሆይ፣ ንጹሕ መሣሪያህ አድርገኝ፤ በየቀኑ የማገኛቸውን ሁሉ ለማነቃቃት በእኔ ተጠቀም። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
አውጅ፣ ደስም ይበልህ!
ዲሴምበር 22፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
“ነፍሴ የጌታን ታላቅነት ታውጃለች፤ መንፈሴም በአዳኜ በእግዚአብሔር ሐሴት ያደርጋል።” ሉቃስ 1:46–47
“ቀድሞ የመጣው የትኛው ነው፣ ዶሮው ወይስ እንቁላሉ?” የሚል ከጥንት ጀምሮ የሚጠየቅ ጥያቄ አለ። እንግዲህ፣ እግዚአብሔር ዓለምንና በውስጡ ያሉትን ፍጥረታት ሁሉ እንዴት እንደፈጠረ መልሱን የሚያውቀው እርሱ ብቻ ስለሆነ፣ ምናልባት ከጥንት ጀምሮ “ጥያቄ” ሆኖ ቀርቷል።
ዛሬ፣ የብፅዕት እናታችን ድንቅ የምስጋና መዝሙር ከሆነው ማኅሌተ ማርያም የተወሰደው ይህ የመጀመሪያ ሐረግ፣ ሌላ ጥያቄ ያቀርብልናል። “የትኛው ይቀድማል፣ እግዚአብሔርን ማመስገን ወይስ በእርሱ ደስ መሰኘት?” ምናልባት ይህን ጥያቄ ራስህን ጠይቀህ አታውቅ ይሆናል፤ ነገር ግን ጥያቄውንም መልሱንም ማሰላሰል ይገባል።
ይህ የማርያም የምስጋና መዝሙር የመጀመሪያ ሐረግ፣ በውስጧ የሚከናወኑ ሁለት ድርጊቶችን ይጠቁማል። እርሷ “ታውጃለች”፣ “ሐሴትም ታደርጋለች”። ስለ እነዚህ ሁለት ውስጣዊ ተሞክሮዎች አስብ። ጥያቄውን እንዲህ ብለን በተሻለ መንገድ ልናቀርበው እንችላለን፦ ማርያም የእግዚአብሔርን ታላቅነት ያወጀችው፣ በመጀመሪያ በደስታ ተሞልታ ስለነበር ነው? ወይስ በደስታ የተሞላችው፣ በመጀመሪያ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ስላወጀች ነው? ምናልባት መልሱ ከሁለቱም የተወሰነ እውነት ይይዝ ይሆናል፤ ሆኖም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የዚህ ሐረግ ቅደም ተከተል፣ በመጀመሪያ እንዳወጀችና በዚህም ምክንያት በደስታ እንደተሞላች ያመለክታል።
ይህ ፍልስፍናዊ ወይም ንድፈ ሐሳባዊ ማሰላሰል ብቻ አይደለም፤ ይልቁንም ስለ ዕለታዊ ሕይወታችን ጥልቅ ግንዛቤ የሚሰጥ እጅግ ተግባራዊ ማሰላሰል ነው። በሕይወታችን ብዙ ጊዜ እግዚአብሔርን ከማመስገናችንና ከማወደሳችን በፊት በእርሱ «መነሳሳትን» እንጠብቃለን። እግዚአብሔር ልባችንን እስኪነካ፣ በደስታ እስኪሞላንና ጸሎታችንን እስኪመልስ እንጠብቃለን፤ ከዚያም በምስጋና ምላሽ እንሰጣለን። ይህ መልካም ነው። ግን ለምን እንጠብቃለን? የእግዚአብሔርን ታላቅነት ለማወጅ ለምን እንጠብቃለን?
በሕይወታችን ነገሮች አስቸጋሪ ሲሆኑ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ ይገባናልን? አዎን። በሕይወታችን መገኘቱ በማይሰማን ጊዜ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ ይገባናልን? አዎን። በሕይወታችን እጅግ ከባድ መስቀሎች ሲያጋጥሙን እንኳን የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ ይገባናልን? በእርግጥም አዎን።
የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ፣ ኃይለኛ መንፈሳዊ መነቃቃት ካገኘን ወይም ለጸሎታችን መልስ ከተሰጠን በኋላ ብቻ የምናደርገው መሆን የለበትም። የእግዚአብሔርን ቅርበት ከተለማመድን በኋላ ብቻም መደረግ የለበትም። የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ የፍቅር ግዴታ ነው፤ ሁልጊዜም፣ በየቀኑ፣ በሁሉም ሁኔታ፣ ምንም ይሁን ምን መደረግ አለበት። የእግዚአብሔርን ታላቅነት የምናውጀው በዋነኝነት እርሱ ማን እንደሆነ ስለምናውቅ ነው። እርሱ እግዚአብሔር ነው። በዚህ እውነታ ብቻ ምክንያትም ምስጋናችን ሁሉ ይገባዋል።
የሚያስገርመው ግን፣ በመልካም ጊዜም ሆነ በአስቸጋሪ ጊዜ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ለማወጅ መምረጥ ብዙ ጊዜ ደስታንም እንድናጣጥም ያደርገናል። የማርያም መንፈስ በመድኃኒቷ በእግዚአብሔር ሐሴት ያደረገው፣ በዋነኝነት መጀመሪያ ታላቅነቱን ስላወጀች ይመስላል። ደስታ የሚመጣው በቅድሚያ እግዚአብሔርን ከማገልገል፣ እርሱን ከመውደድና ለስሙ የሚገባውን ክብር ከመስጠት ነው።
ዛሬ፣ በዚህ ማወጅንና ደስ መሰኘትን በሚያካትት ባለሁለት ክፍል ሂደት ላይ አሰላስል። ደስ የሚያሰኘን ምንም ነገር የሌለ ቢመስለንም እንኳ፣ ማወጅ ሁልጊዜ መቅደም አለበት። ነገር ግን የእግዚአብሔርን ታላቅነት ለማወጅ ራስህን መስጠት ከቻልህ፣ በሕይወት ውስጥ እጅግ ጥልቅ የሆነውን የደስታ ምንጭ፣ ማለትም እግዚአብሔርን ራሱን፣ እንዳገኘህ በድንገት ትገነዘባለህ።
እጅግ ውድ እናቴ ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ለማወጅ መረጥሽ። በሕይወትሽና በዓለም ውስጥ ያደረገውን የክብር ሥራ ተገንዝበሽ ተቀበልሽ፤ እነዚህንም እውነቶች ማወጅሽ በደስታ ሞላሽ። የሚደርሱብኝ ፈተናዎች ወይም የምቀበላቸው በረከቶች ምንም ቢሆኑ፣ እኔም በየቀኑ እግዚአብሔርን ለማክበር እንድፈልግ ጸልዪልኝ። ውድ እናቴ ሆይ፣ አንቺን ልምሰል፣ ከፍጹም ደስታሽም ልካፈል። እናታችን ማርያም ሆይ፣ ስለ እኔ ጸልዪ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
የዘካርያስ ድል
ዲሴምበር 23፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
ወዲያውም አፉ ተከፈተ፣ ምላሱም ተፈታ፤ እግዚአብሔርንም እየባረከ ተናገረ። ሉቃስ 1:64
ይህ ሐረግ፣ ዘካርያስ መጀመሪያ እግዚአብሔር የገለጠለትን ማመን አለመቻሉ ያገኘውን አስደሳች ፍጻሜ ያሳያል። ከዘጠኝ ወራት በፊት፣ ዘካርያስ በቤተ መቅደሱ ቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ መሥዋዕት በማቅረብ የክህነት አገልግሎቱን በሚፈጽምበት ጊዜ፣ በእግዚአብሔር ፊት የሚቆመው ክቡር ሊቀ መላእክት ገብርኤል እንደተገለጠለት አስታውስ። ገብርኤል፣ ሚስቱ በእርጅናዋ እንደምትፀንስና ይህም ልጅ የእስራኤልን ሕዝብ ለሚመጣው መሲሕ የሚያዘጋጅ እንደሚሆን የምሥራቹን ለዘካርያስ ገለጠለት። ይህ ምንኛ አስደናቂ ልዩ ጸጋ ነበር! ነገር ግን ዘካርያስ አላመነም። በዚህም ምክንያት፣ ሊቀ መላእኩ ሚስቱ ፀንሳ በቆየችባቸው ዘጠኝ ወራት መናገር እንዳይችል አደረገው።
የጌታ ቅጣቶች ሁልጊዜም የጸጋው ስጦታዎች ናቸው። ዘካርያስ የተቀጣው በቂም ወይም ለመቅጣት ብቻ አልነበረም። ይልቁንም ይህ ቅጣት የንስሐ ተግባርን የሚመስል ነበር። ለመልካም ምክንያት፣ ለዘጠኝ ወራት የመናገር ችሎታውን በማጣት የሚፈጽመው፣ ትሕትናን የሚያስተምር የንስሐ ተግባር ተሰጠው። ዘካርያስ ሊቀ መላእኩ የተናገረውን በዝምታ ለማሰላሰል ዘጠኝ ወራት እንደሚያስፈልጉት እግዚአብሔር ያውቅ የነበረ ይመስላል። የሚስቱን ተአምራዊ እርግዝና ለማሰላሰል ዘጠኝ ወራት ያስፈልጉት ነበር። ይህ ልጅ ማን እንደሚሆን ለማሰላሰልም ዘጠኝ ወራት ያስፈልጉት ነበር። እነዚያም ዘጠኝ ወራት የታሰበውን ፍሬ፣ ማለትም የልብን ሙሉ መለወጥ አስገኙ።
ልጁ ከተወለደ በኋላ፣ ይህ የበኩር ልጅ በአባቱ ስም ዘካርያስ እንዲባል ይጠበቅ ነበር። ነገር ግን ሊቀ መላእኩ ልጁ ዮሐንስ እንዲባል ለዘካርያስ ነግሮት ነበር። ስለዚህ በስምንተኛው ቀን፣ ልጁ በተገረዘበትና ለጌታ በቀረበበት ዕለት፣ ዘካርያስ የሕፃኑ ስም ዮሐንስ እንደሆነ በጽሕፈት ሰሌዳ ላይ ጻፈ። ይህ የእምነት ተግባርና ካለማመን ወደ ማመን ሙሉ በሙሉ መመለሱን የሚያሳይ ምልክት ነበር። የቀድሞ ጥርጣሬውን ያስወገደውም ይህ የእምነት ተግባር ነበር።
በእያንዳንዳችን ሕይወት ውስጥ፣ በእጅግ ጥልቅ የእምነት ደረጃ ማመን የምንሳንባቸው ጊዜያት ይኖራሉ። በዚህ ምክንያት፣ ድክመቶቻችንን እንዴት መጋፈጥ እንዳለብን ዘካርያስ ምሳሌ ይሆነናል። የምንጋፈጣቸውም ያለፉ ድክመቶቻችን ያስከተሉት ነገሮች ለመልካም እንዲለውጡን በመፍቀድ ነው። ከስህተቶቻችን እንማራለን፣ በአዲስ ቁርጠኝነትም ወደ ፊት እንራመዳለን። ዘካርያስ ያደረገው ይህን ነው፤ ከመልካም ምሳሌው መማር ከፈለግን እኛም ማድረግ ያለብን ይህን ነው።
ዛሬ፣ በሕይወትህ ውስጥ አሳማሚ ውጤቶችን ስላስከተለብህ ስለፈጸምኸው ማንኛውም ኃጢአት አሰላስል። ያንን ኃጢአት ስታሰላስል፣ ዋነኛው ጥያቄ ከዚህ በኋላ ወደ የት ትሄዳለህ የሚለው ነው። ያ ያለፈ ኃጢአት ወይም የእምነት እጥረት ሕይወትህን እንዲገዛና እንዲቆጣጠር ትፈቅዳለህን? ወይስ ከስህተቶችህ ለመማር፣ ያለፉ ድክመቶችህን ለወደፊቱ አዲስ ቁርጠኝነት ለመያዝና አዲስ ውሳኔዎችን ለማድረግ ትጠቀምባቸዋለህ? የዘካርያስን ምሳሌ መከተል ድፍረትን፣ ትሕትናንና ጥንካሬን ይጠይቃል። ዛሬ እነዚህን በጎ ባሕርያት በሕይወትህ ውስጥ ለማስፈን ጣር።
ጌታ ሆይ፣ በሕይወቴ እምነት እንደሚጎድለኝ አውቃለሁ። የምትነግረኝን ሁሉ ማመን ይሳነኛል። በዚህም ምክንያት ቃሎችህን በተግባር ለማዋል ብዙ ጊዜ እሳናለሁ። ውድ ጌታ ሆይ፣ በድክመቴ ምክንያት መከራ ሲደርስብኝ፣ እምነቴን ካደስኩ ይህም ሆነ መከራ ሁሉ አንተን ለማክበር ሊያመራ እንደሚችል እንዳውቅ እርዳኝ። እንደ ዘካርያስ ሁልጊዜ ወደ አንተ እንድመለስ እርዳኝ፤ ክብርህንም የምትገልጥበት መሣሪያ አድርገህ በእኔ ተጠቀም። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
በመንፈስ ቅዱስ መለወጥ
ዲሴምበር 24፣ የአድቬንት ዘመን የሳምንት ቀን
አባቱ ዘካርያስ በመንፈስ ቅዱስ ተሞልቶ እንዲህ እያለ ትንቢት ተናገረ፦ “ወደ ሕዝቡ መጥቶ ነፃ አውጥቶአቸዋልና፣ የእስራኤል አምላክ ጌታ ይባረክ…” ሉቃስ 1:67–68
ስለ ቅዱስ ዮሐንስ መጥምቅ ልደት የምናነበው ትረካ ዛሬ፣ ዘካርያስ በእምነት በመለወጡ ምክንያት ምላሱ ከተፈታ በኋላ ባቀረበው የምስጋና መዝሙር ይደመደማል። ሊቀ መላእክት ገብርኤል የተናገረውን ከመጠራጠር ወደ ማመን ተሸጋግሮ፣ የበኩር ልጁን «ዮሐንስ» ብሎ እንዲሰይም ሊቀ መላእኩ የሰጠውን ትእዛዝ ተከተለ። በትናንቱ ማሰላሰል እንዳየነው፣ ዘካርያስ እምነት አጥተው፣ የእምነት እጥረታቸውን መዘዝ ተቀብለው፣ በዚህም ምክንያት ለተለወጡ ሰዎች አርአያና ምሳሌ ነው።
ዛሬ፣ ስንለወጥ ምን እንደሚሆን ይበልጥ የተሟላ ምሳሌ እናያለን። ባለፈው ምንም ያህል በጥልቅ ተጠራጥረን ብንሆን፣ ከእግዚአብሔርም ምንም ያህል ርቀን ብንሆን፣ በፍጹም ልባችን ወደ እርሱ ስንመለስ፣ ዘካርያስ ያጋጠመውን እኛም እንደምናገኝ ተስፋ ማድረግ እንችላለን። በመጀመሪያ፣ ዘካርያስ «በመንፈስ ቅዱስ እንደተሞላ» እናያለን። በዚህ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታም ምክንያት፣ ዘካርያስ «ትንቢት ተናገረ»። እነዚህ ሁለት መገለጦች እጅግ ትልቅ ትርጉም አላቸው።
ነገ በገና በዓል የክርስቶስን ልደት ለማክበር ስንዘጋጅ፣ እኛም የጌታ ትንቢታዊ መልእክተኞች መሆን እንድንችል «በመንፈስ ቅዱስ እንድንሞላ» ተጠርተናል። የገና በዓል ሙሉ ትኩረት እጅግ የተቀደሰችው ሥላሴ ሁለተኛ አካል በሆነው በጌታችን በክርስቶስ ኢየሱስ ላይ ቢሆንም፣ መንፈስ ቅዱስም፣ የቅድስት ሥላሴ ሦስተኛ አካል፣ በዚያ ክብር የተሞላበት ክስተት በዚያን ጊዜም ሆነ ዛሬ እኩል የሆነ ትልቅ ሚና አለው። እናታችን ማርያም ሕፃኑን ክርስቶስን የፀነሰችው በላይዋ ባንዣበበው መንፈስ ቅዱስ እንደሆነ አስታውስ። በዛሬው ወንጌል፣ መንገዱን እንዲያዘጋጅለት መጥምቁን ዮሐንስን ከኢየሱስ አስቀድሞ በመላክ እግዚአብሔር ያደረገውን ሥራ ታላቅነት ዘካርያስ እንዲያውጅ ያስቻለው መንፈስ ቅዱስ ነበር። ዛሬም፣ የገናን እውነት እንድናውጅ ሕይወታችንን የሚሞላው መንፈስ ቅዱስ መሆን አለበት።
በዘመናችን፣ በብዙ የዓለም ክፍሎች ገና ከሃይማኖታዊ ትርጉሙ እጅግ የራቀ በዓል ሆኗል። እግዚአብሔር ስላደረገው ሁሉ በእውነት ለመጸለይና እርሱን ለማምለክ በገና ቀን ጊዜ የሚወስዱ ሰዎች ጥቂቶች ናቸው። በዚህ እጅግ ታላቅ በዓል፣ ያንን ክብር የተሞላበትን የሥጋዌ መልእክት ለቤተሰባቸውና ለወዳጆቻቸው ያለማቋረጥ የሚያውጁ ሰዎች ጥቂቶች ናቸው። አንተስ? በዚህ ገና የልዑል እግዚአብሔር እውነተኛ «ነቢይ» መሆን ትችላለህ? የበዓላችንን ይህን ክብር የተሞላበት ምክንያት ለሌሎች ለማመልከት በሚያስፈልግህ ጸጋ፣ መንፈስ ቅዱስ በአንተ ላይ አንዣብቦ ሞልቶሃል?
ዛሬ፣ መንፈስ ቅዱስ በዚህ ቀን በሕይወትህ ስላለው ሚና አሰላስል። መንፈስ ቅዱስ እንዲሞላህ፣ እንዲያነሳሳህና እንዲያበረታህ፣ እንዲሁም በዚህ ገና የዓለም መድኃኒት ልደት የሆነውን ክብር የተሞላበት ስጦታ የሚያውጅ አንደበት ለመሆን የሚያስፈልግህን ጥበብ እንዲሰጥህ ጋብዘው። ለሌሎች ልትሰጠው ከምትችለው ከዚህ የእውነትና የፍቅር መልእክት የበለጠ አስፈላጊ የሆነ ሌላ ስጦታ የለም።
መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ሕይወቴን እሰጥሃለሁ፤ ወደ እኔ እንድትመጣ፣ በጥላህ እንድትሸፍነኝና በመለኮታዊ ህልውናህ እንድትሞላኝ እጋብዝሃለሁ። ስትሞላኝም፣ ስለ ታላቅነትህ ለመናገርና ሌሎች የዓለም አዳኝ መወለድ ወደሚከበርበት ክብራማ በዓል የሚሳቡበት መሣሪያ ለመሆን የሚያስፈልገኝን ጥበብ ስጠኝ። መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ና፣ ሙላኝ፣ ሙሉ በሙሉ ያዘኝ፣ ለክብርህም ተጠቀምብኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ሁሉም 4 ጥራዞች ለስላሳ ሽፋን ባለው የታተመ መጽሐፍ & በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ መልክ ይገኛሉ!
አማዞን – ጉግል ፕሌይ – አይቲዩንስ – ባርንስ ኤንድ ኖብል