የዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት

ጥማትህን በሕያው ውኃ ማርካት

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ እሑድ (ዓመት ሀ)
(ማስታወሻ፦ ይህ ወንጌል የጥምቀት እጩዎች የልብ ምርመራ ሥርዓቶች ሲከናወኑ፣ በዓመት ለ & ሐ ደግሞ በምርጫ ሊነበብ ይችላል።)

“ያደረግሁትን ሁሉ የነገረኝን ሰው ኑና እዩ። ምናልባት ክርስቶስ እርሱ ይሆን?” ዮሐንስ 4:29

ይህ ከኢየሱስ ጋር በውኃ ጉድጓድ አጠገብ የተገናኘች ሴት ታሪክ ነው። ኃጢአተኛ ሴት ስለነበረች፣ የከተማዋ ሌሎች ሴቶች እንዳይፈርዱባት በመፍራት፣ ከእነርሱ ጋር ላለመገናኘት በእኩለ ቀን ሐሩር ወደ ውኃ ጉድጓዱ ትመጣለች። በጉድጓዱ አጠገብም ከኢየሱስ ጋር ትገናኛለች። ኢየሱስ ለተወሰነ ጊዜ ከእርሷ ጋር ይነጋገራል፤ ይህም ተራ የሚመስል፣ ሆኖም ሕይወትን የሚለውጥ ውይይት ልቧን በጥልቅ ይነካል።

በመጀመሪያ ልብ ማለት ያለብን፣ ኢየሱስ እርሷን ማነጋገሩ ራሱ ልቧን እንደነካው ነው። እርሷ ሳምራዊት ሴት ነበረች፤ ኢየሱስ ደግሞ አይሁዳዊ ወንድ ነበር። አይሁዳውያን ወንዶች ሳምራውያን ሴቶችን አያነጋግሩም ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ የተናገረው፣ ልቧን በጥልቅ የነካ ሌላ ነገርም ነበር። ሴቲቱ ራሷ እንደምትነግረን፣ እርሱ «ያደረግሁትን ሁሉ ነገረኝ»።

ኢየሱስ ሐሳብ እንደሚያነብ ሰው ወይም እንደ አስማተኛ ስለ ቀድሞ ሕይወቷ ሁሉን ማወቁ ብቻ አልነበረም ያስደነቃት። በዚህ ገጠመኝ ውስጥ፣ ኢየሱስ የቀድሞ ኃጢአቶቿን ሁሉ ከመንገሩ የሚበልጥ ነገር አለ። ልቧን በእውነት የነካው የሚመስለው፣ ኢየሱስ ስለ እርሷ ሁሉን፣ የቀድሞ ሕይወቷን ኃጢአቶች ሁሉና የፈረሱ ግንኙነቶቿን እያወቀ፣ አሁንም በከፍተኛ አክብሮትና ክብሯን በመጠበቅ ማስተናገዱ ነበር። ይህ ለእርሷ አዲስ ተሞክሮ ነበር!

በማኅበረሰቧ ፊት በየዕለቱ አንድ ዓይነት ኀፍረት ይሰማት እንደነበር እርግጠኛ መሆን እንችላለን። ቀድሞ ትኖርበት የነበረውም ሆነ በዚያን ጊዜ ትኖርበት የነበረው የኑሮ መንገድ ተቀባይነት ያለው አልነበረም። በዚህም ኀፍረት ይሰማት ነበር፤ ከላይ እንደተጠቀሰው፣ ወደ ጉድጓዱ በእኩለ ቀን የምትመጣውም በዚህ ምክንያት ነበር። ከሌሎች ሰዎች ትርቅ ነበር።

እዚያ ግን ኢየሱስ ነበር። ስለ እርሷ ሁሉንም ያውቅ ነበር፤ ይሁን እንጂ ሕያው ውኃ ሊሰጣት ፈለገ። በነፍሷ ውስጥ የሚሰማትን ጥማት ሊያረካ ፈለገ። እርሱ ሲያነጋግራት፣ እርሷም የዋህነቱንና እርሷን በፍቅር መቀበሉን ስታይ፣ ያ ጥማት መርካት ጀመረ። መርካት የጀመረውም፣ እርሷ በእውነት የሚያስፈልጋት፣ ሁላችንም የሚያስፈልገን፣ ኢየሱስ የሚሰጠው ይህ ፍጹም ፍቅርና በፍቅር መቀበል ስለሆነ ነው። ይህን ለእርሷ ሰጣት፤ ለእኛም ይሰጠናል።

የሚያስገርመው፣ ሴቲቱ «እንስራዋን» ከጉድጓዱ አጠገብ «ትታ» ሄደች። በእርግጥ ለመቅዳት የመጣችለትን ውኃ አላገኘችም። ወይስ አግኝታ ይሆን? በምሳሌያዊ ትርጉሙ፣ እንስራዋን ከጉድጓዱ አጠገብ ትታ መሄዷ፣ ከኢየሱስ ጋር ባደረገችው በዚህ ግንኙነት ጥማቷ እንደረካ የሚያሳይ ምልክት ነው። ቢያንስ በመንፈሳዊ መልኩ፣ ከእንግዲህ ወዲህ አልጠማችም። ሕያው ውኃ የሆነው ኢየሱስ አረካት።

ዛሬ፣ በውስጣችሁ ስላለው ሊካድ የማይችል ጥማት አሰላስሉ። ይህን ጥማት ካወቃችሁ በኋላ፣ ኢየሱስ በሕያው ውኃ እንዲያረካው በግልጽ ውሳኔ ፍቀዱለት። ይህን ካደረጋችሁ፣ እናንተም ለረጅም ጊዜ ፈጽሞ ሊያረኳችሁ የማይችሉትን ብዙ «እንስራዎች» ትታችሁ ትሄዳላችሁ።

ኢየሱስ ሆይ፣ አንተ ነፍሴ የምትፈልገው ሕያው ውሃ ነህ። በቀኔ ትኩሳት፣ በሕይወት ፈተናዎች፣ በእፍረቴና በበደለኝነት ስሜቴ ውስጥ ላግኝህ። በእነዚህ ጊዜያት ፍቅርህን፣ ገርነትህንና ተቀባይነትህን ልለማመድ፤ ያም ፍቅር በአንተ ላለኝ አዲስ ሕይወት ምንጭ ይሁን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የእግዚአብሔር ቅዱስ ቁጣ

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ እሑድ (ዓመት ለ)

ከገመድ ጅራፍ ሠርቶ፣ በጎቹንና በሬዎቹን ጨምሮ ሁሉንም ከቤተ መቅደሱ ግቢ አባረራቸው፤ የገንዘብ ለዋጮቹንም ሳንቲሞች በትኖ ጠረጴዛዎቻቸውን ገለበጠ። ርግቦችን ይሸጡ ለነበሩትም፣ «እነዚህን ከዚህ አውጡ፤ የአባቴንም ቤት የገበያ ቦታ ማድረጋችሁን አቁሙ» አላቸው። ዮሐንስ 2:15–16

ኢየሱስ የሁሉንም ትኩረት የሳበ ድርጊት ፈጸመ። ቤተ መቅደሱን የገበያ ቦታ እያደረጉ የነበሩትን በቀጥታ ተጋፈጣቸው። ለመሥዋዕት የሚቀርቡ እንስሳትን ይሸጡ የነበሩት፣ በአይሁድ እምነት ቅዱሳን ሥርዓቶች ተጠቅመው ለማትረፍ ሲሉ ይህን ያደርጉ ነበር። እዚያ የነበሩት የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለመፈጸም ሳይሆን፣ የራሳቸውን ጥቅም ለማስጠበቅ ነበር። ይህም የጌታችንን ቅዱስ ቁጣ ቀሰቀሰ።

የኢየሱስ ቁጣ ራሱን መቆጣጠር ስላቃተው የመጣ እንዳልነበረ መጠቆም አስፈላጊ ነው። ከቁጥጥር ውጭ የሆኑ ስሜቶቹ በኃይለኛ ቁጣ የመፍለቃቸው ውጤት አልነበረም። አይደለም፤ ኢየሱስ ራሱን ሙሉ በሙሉ ይቆጣጠር ነበር፤ ቁጣውንም የገለጠው ከጠንካራ የፍቅር ስሜት የተነሣ ነበር። በዚህ ጊዜ ፍጹም ፍቅሩ በቁጣ ስሜት ተገለጠ።

ቁጣ በተለምዶ እንደ ኃጢአት ይታያል፤ አንድ ሰው ራሱን መቆጣጠር በማቃተው ሲመጣም ኃጢአት ነው። ነገር ግን የቁጣ ስሜት በራሱ ኃጢአት እንዳልሆነ ልብ ማለት አስፈላጊ ነው። ኃይለኛ ስሜት በተለያዩ መንገዶች የሚገለጥ ጠንካራ ውስጣዊ ግፊት ነው። መጠየቅ ያለብን ዋናው ጥያቄ፣ «ይህን ስሜት የሚገፋፋው ምንድን ነው?» የሚለው ነው።

ኢየሱስን ወደዚህ ቅዱስ ቁጣ ያነሣሣው ለኃጢአት ያለው ጥላቻና ለኃጢአተኛው ያለው ፍቅር ነበር። ኢየሱስ ጠረጴዛዎቹን በመገልበጥና ሰዎቹን በጅራፍ ከቤተ መቅደሱ በማስወጣት፣ በቤቱ ውስጥ የነበሩበትን አባቱን እንደሚወድ ግልጽ አደረገ። እንዲሁም ይፈጽሙት የነበረውን ኃጢአት በጽኑ እስኪገሥጽ ድረስ ሰዎቹን እንደሚወድ አሳየ። የድርጊቱ የመጨረሻ ዓላማ የእነርሱ መለወጥ ነበር።

ኢየሱስ በሕይወትህ ያለውን ኃጢአት በዚያው ፍጹምና ጽኑ ስሜት ይጠላል። አንዳንድ ጊዜ በትክክለኛው መንገድ እንድንሄድ ቅዱስ ተግሣጽ ያስፈልገናል። በዚህ ዐቢይ ጾም ጌታ እንዲህ ያለ ተግሣጽ እንዲሰጥህ ለመፍቀድ አትፍራ።

ዛሬ፣ ኢየሱስ ሊያነጻቸው ስለሚፈልጋቸው የሕይወትህ ክፍሎች አሰላስል። ወደ ንስሐ እንድትነሣሣ በቀጥታና በጽኑ እንዲናገርህ ፍቀድለት። ጌታ በፍጹም ፍቅር ይወድሃል፤ በሕይወትህ ያለው ኃጢአት ሁሉ እንዲነጻም ይፈልጋል።

በፍቅር የምትነድ ጌታዬ ሆይ፣ ምሕረትህን፣ አንዳንድ ጊዜም ቅዱስ ቁጣህን የሚያስፈልገኝ ኃጢአተኛ መሆኔን አውቃለሁ። የፍቅር ተግሣጽህን በትሕትና እንድቀበልና ኃጢአትን ሁሉ ከሕይወቴ እንድታስወግድ እንድፈቅድልህ እርዳኝ። የተወደድክ ጌታ ሆይ፣ ማረኝ። እባክህ ምሕረት አድርግልኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የምሕረትን “አፈር” ማዳከም

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ እሑድ (ዓመት ሐ)

«ጌታ ሆይ፣ በዙሪያው ያለውን አፈር እስክኮተኩትና ማዳበሪያ እስካደርግለት ድረስ በዚህም ዓመት ተወው፤ ወደፊት ፍሬ ሊያፈራ ይችላል። ካላፈራ ግን ልትቆርጠው ትችላለህ»። ሉቃስ 13:8–9

እያንዳንዱ አትክልተኛ ጥሩ ፍሬ ማግኘት በከፊል በጥሩ አፈር መኖር ላይ እንደሚመረኮዝ ያውቃል። ነገር ግን ጥሩ ፍሬ ለማፍራት ሌሎች ነገሮችም አስፈላጊ ናቸው። ተክሉ ከበሽታ ነፃ መሆን፣ ውሃና የፀሐይ ብርሃን ማግኘት፣ ሞቃታማ በሆነ አካባቢ መተከል፣ በአግባቡ መገረዝና ለማደግ በቂ ቦታ ማግኘት አለበት። እነዚህ ሁሉ ሲሟሉ፣ ጥሩ ፍሬ ማፍራቱ የተረጋገጠ ነው።

ሕይወታችንም እንዲሁ ነው። ልንተከልበት የሚገባው አፈር የእግዚአብሔር ምሕረት ነው። ይህም በሕይወታችን በጎ ምግባራትን ለማፍራት ልናገኘው ከምንችለው ሁሉ እጅግ ለም የሆነ አፈር ነው። እግዚአብሔር ለእድገታችን የሚያስፈልጉትን ፀሐይ፣ ዝናብና ሙቀትም ይሰጣል። ሆኖም፣ በምሳሌው አነጋገር፣ እንድንገረዝ መፍቀድ አለብን። አፈሩም በተለያዩ መንገዶች እንዲዳብርና እንዲኮተኮት መፍቀድ አለብን። ኢየሱስ የሕይወታችን አትክልተኛ ቢሆንም፣ እኛም አትክልተኞች ነን ማለት ተገቢ ነው። ይህም ከጌታችን ጋር መተባበር አለብን በሚለው ትርጉም ነው። የበጎ ምግባር መልካም ፍሬ በሕይወታችን እንዲፈራ፣ መንፈሳዊ ሕይወታችን በጤናማ ሁኔታ ማደጉን ለማረጋገጥ፣ ፈጣሪ በሚሰጠን ከተፈጥሮ በላይ በሆነ እርዳታ መታመን አለብን።

ከላይ ያለው ክፍል የበለስ ዛፍ ምሳሌ መደምደሚያ ነው። ከዚህ ክፍል አስቀድሞ፣ የወይኑ ቦታ ባለቤት የሆነው እግዚአብሔር አብ፣ ፍሬ የማታፈራው የበለስ ዛፍ ከዚያ በኋላ አፈሩን እንዳታዳክም እንድትቆረጥ አዘዘ። ነገር ግን የሕይወታችንን አፈር ለማረስ በአብ የተላከው መሐሪው ጌታችን፣ አንድ ተጨማሪ ዕድል ሊሰጥ ይፈልጋል፤ አብም ከፍቅር የተነሣ ይስማማል። ይህ ሕይወት፣ ጌታችን በዙሪያችን ያለውን አፈር ለመኮትኮት በትጋት የሚሠራበት ያ “ዓመት” ነው። በዕለት ተዕለት ጸሎት፣ ለትእዛዛቱ ታማኝ በመሆን፣ በፍቅር በሚደረጉ መሥዋዕትነት በሚጠይቁ ድርጊቶችና ለእርሱ እንክብካቤ ራሳችንን በመስጠት ከእርሱ ጋር መተባበር አለብን። በመጨረሻ፣ ጌታችን የሚፈልገውን ሁሉ እንዲያደርግ ከፈቀድንለት፣ ሕይወታችን መልካም ፍሬ ያፈራል።

በሌላ በኩል ግን፣ ሕይወታችን መልካም ፍሬ ካላፈራ “እንደምንቆረጥ” በግልጽ ተረዳ። መልካም ፍሬ ማፍራት አማራጭ ሳይሆን ግዴታ ነው። የመንፈሳዊ ጤንነታችን ግልጽ ምልክት ነው፤ የዘላለም ዋጋችን ወይም የዘላለም ሞታችን መለኪያም ይሆናል። ከጌታችን በሚመጣ እንዲህ ያለ ጠንካራ ቃል አትሸበር። በሕይወታችን መልካም ፍሬ የማፍራት ከባድ ኃላፊነት እንዳለብን እንድናውቅ በፍቅር ተናገረው።

ዛሬ፣ የውስጥ መንፈሳዊ ጤንነትህ በውጭ ስለሚታዩ ምልክቶች አሰላስል። በጎ ምግባራት ከሕይወትህ ሲበቅሉ ታያለህን? እግዚአብሔር ነፍስህን ለመኮትኮትና በጸጋና በምሕረት ለማለምለም በውስጧ ሊሠራ የሚፈልገውን ሥራ ታውቃለህን? ዛሬ ለእርሱ “አዎን” በል፤ ያም ጸጋ ብዙ መልካም ፍሬ እንዲያፈራ ፍቀድ።

በበጎነት ፍጹም የሆንክ ጌታዬ ሆይ፣ ነፍሴን ልታለሰልሳትና በጸጋህ ልታዳብራት ወደ እርሷ እንድትገባ እጋብዝሃለሁ። እባክህ፣ ኃጢአቶቼን እንደ ቅርንጫፍ ቆርጠህ አስወግድ፤ ሥሮቼንም ወደሚመግበኝ ምሕረትህ በጥልቅ እንድሰድድ እርዳኝ። በሕይወቴ ፍሬ ማፍራት ባልቻልሁባቸው መንገዶች ሁሉ አዝናለሁ። እንክብካቤህ ጉድለቶቼንና ድክመቶቼን ሁሉ እንዲፈውስ፣ አሁን ራሴን ለአንተ አደራ እሰጣለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ነፍሴ ተጠምታለች!

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ሰኞ

ነፍሴ ሕያው የሆነውን እግዚአብሔር ተጠምታለች። መቼ ሄጄ የእግዚአብሔርን ፊት አያለሁ? (መዝሙር 42:3ን ይመልከቱ)

እንዲህ ማለት መቻል እንዴት ያማረ ነው! «መጠማት» የሚለው ቃል ብዙ ጊዜ የማንጠቀምበት ቢሆንም፣ ብቻውን እንኳ ልናሰላስልበት የሚገባ ቃል ነው። ይህ ቃል ጥማታችን እንዲረካ ያለንን ናፍቆትና ምኞት ይገልጣል፤ ጥማታችንን እንዲያረካልን የምንናፍቀውም እግዚአብሔርን ብቻ ሳይሆን፣ «ሕያው የሆነውን እግዚአብሔር» ነው! እንዲሁም «የእግዚአብሔርን ፊት ለማየት» ያለንን ናፍቆት ይገልጣል።

እንዲህ ያለ ነገርን ምን ያህል ጊዜ ትናፍቃለህ? እግዚአብሔርን የመናፈቅ ፍላጎት በነፍስህ ውስጥ እንዲነድ ምን ያህል ጊዜ ትፈቅዳለህ? ይህ በውስጥህ ሊኖር የሚገባ ድንቅ ፍላጎትና ናፍቆት ነው። በእርግጥ፣ ፍላጎቱ ራሱ ብቻ በሕይወት ውስጥ ታላቅ እርካታንና ሙላትን ማምጣት ለመጀመር በቂ ነው።

የአንድ የመነኮሳት እኅቶች ማኅበር ካህንና መንፈሳዊ አገልጋይ ሆነው፣ በብሕትውና ስለኖሩ አንድ አረጋዊ መነኩሴ የሚነገር ታሪክ አለ። እኚህ መነኩሴ አብዛኛውን ዘመናቸውን ከሰዎች ተለይተው፣ በጸሎት፣ በጥናትና በሥራ በጣም ጸጥ ያለ ሕይወት ኖሩ። አንድ ቀን፣ የሕይወታቸው ፍጻሜ በተቃረበበት ወቅት፣ በእነዚያ ዓመታት ሁሉ ሕይወታቸውን እንዴት እንዳጣጣሙ ተጠየቁ። ወዲያውኑ፣ ያለ ምንም ማመንታት፣ ፊታቸው በጥልቅ ደስታ ፈካ። በጽኑ እርግጠኝነትም፣ «እንዴት ያለ ግርማ የተሞላ ሕይወት ነው ያለኝ! በየቀኑ ለመሞት እዘጋጃለሁ» አሉ።

ይህ መነኩሴ በሕይወቱ አንድ ብቻ ትኩረት ነበረው። ይህም ትኩረቱ በእግዚአብሔር ፊት ላይ ነበር። ከዚህ ውጭ ሌላ ምንም ነገር እንደዚያ አይጠቅመውም ነበር። በየቀኑ የሚናፍቀውና በጉጉት የሚጠብቀው፣ ወደዚያ ፍጹም ደስታን ወደሚያጎናጽፍ ክብራማ ራእይ ገብቶ፣ እግዚአብሔርን ፊት ለፊት የሚያይበትን ቅጽበት ነበር። ለዚያ ክብራማ መገናኘት በመዘጋጀት፣ ቅዳሴ እያቀረበና እግዚአብሔርን እያመለከ፣ ከቀን ወደ ቀን፣ ከዓመት ወደ ዓመት እንዲገፋ ያስቻለውም ይህ ሐሳብ ነበር።

ለምን ትጠማለህ? ይህን አረፍተ ነገር እንዴት ታሟላዋለህ? «ነፍሴ … ተጠምታለች»። ምንን? ብዙ ጊዜ የምንጠማው እጅግ ግዑዝና ጊዜያዊ የሆኑ ነገሮችን ነው። ደስተኞች ለመሆን ብዙ እንጥራለን፤ ሆኖም ብዙ ጊዜ ይሳነናል። ነገር ግን ልባችን ዋናውንና አስፈላጊውን፣ ለእርሱም የተፈጠርንለትን ነገር በመናፈቅ እንዲቃጠል ከፈቀድን፣ በሕይወት ያሉ ሌሎች ነገሮች ሁሉ ቦታቸውን ይይዛሉ። እግዚአብሔር የናፍቆታችን ሁሉ፣ የተስፋችን ሁሉና የምኞታችን ሁሉ ማዕከል ከሆነ፣ እዚሁና አሁኑኑ «የእግዚአብሔርን ፊት ማየት» እንጀምራለን። የእግዚአብሔርን ክብር ጥቂት እንኳ ብናይ፣ የሕይወት አመለካከታችንን በሙሉ እስኪለውጥና በምናደርገው ሁሉ ግልጽና እርግጠኛ አቅጣጫ እስኪሰጠን ድረስ ያረካናል። በሁሉም ግንኙነቶቻችን ላይ ተጽዕኖ ይኖረዋል፤ የምንወስነው ውሳኔ ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ ይመራል፤ ስንፈልግ የነበረውንም የሕይወት ዓላማና ትርጉም እናገኛለን። ስለ ሕይወታችን ባሰብን ቁጥር፣ ያለንበትን ጉዞ ስናሰላስልና በመጨረሻ የሚጠብቀንን ዘላለማዊ ዋጋ በጉጉት እየጠበቅን ጉዟችንን በሙሉ ኃይል ለመቀጠል ስንናፍቅ፣ ፊታችን በደስታ ይበራል።

ዛሬ በ«ጥማትህ» ላይ አሰላስል። ሕይወትህን በከንቱ ተስፋዎች ላይ አታባክን። በምድራዊ ነገሮች ፍቅር አትታሰር። እግዚአብሔርን ፈልግ። ፊቱን ፈልግ። ፈቃዱንና ክብሩን ፈልግ፤ ይህ ናፍቆት ከሚወስድህ አቅጣጫም ወደ ኋላ ለመመለስ ፈጽሞ አትፈልግም።

ኢየሱስ፣ ሕያው አምላኬ ሆይ፣ አንድ ቀን ውበትህንና ክብርህን በሙላት ላይ። ፊትህን ላይ፤ ይህንም ግብ የሕይወቴ ማዕከል ላድርገው። መላ ማንነቴ በዚህ የሚነድ ፍላጎት ይያዝ፤ በዚህም ጉዞ ደስታ ልሞላ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ይቅር ማለትና ይቅር መባል

በዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ማክሰኞ

አገልጋዩም ወድቆ ሰገደለትና፣ «ታገሠኝ፤ ሁሉንም እከፍልሃለሁ» አለው። የዚያም አገልጋይ ጌታ በርኅራኄ ተነክቶ ለቀቀው፤ ዕዳውንም ተወለት። ማቴዎስ 18:26–27

ይህ ይቅር ስለማለትና ይቅርታን ስለመቀበል የሚናገር ታሪክ ነው። የሚገርመው፣ ብዙ ጊዜ ይቅርታን ከመጠየቅ ይልቅ ይቅር ማለት ይቀላል። ከልብ ይቅርታን ለመጠየቅ ኃጢአታችንን በቅንነት ማመን ያስፈልጋል፤ ይህን ማድረግ ግን ከባድ ነው። ላደረግነው ስህተት ኃላፊነት መውሰድ ከባድ ነው።

በዚህ ምሳሌ፣ ዕዳውን እስኪከፍል ድረስ ትዕግሥት የጠየቀው ሰው ቅን ይመስላል። ምሕረትና ትዕግሥት እየለመነ በጌታው ፊት «ወደቀ»። ጌታውም ዕዳውን ሁሉ በመተው በምሕረት መለሰለት፤ ይህም አገልጋዩ ከጠየቀው እንኳ የሚበልጥ ነበር።

ነገር ግን አገልጋዩ በእውነት ከልቡ ነበር፣ ወይስ በማስመሰል የተካነ ብቻ ነበር? በማስመሰል የተካነ ይመስላል፤ ምክንያቱም ይህ እጅግ ብዙ ዕዳ እንደተሰረዘለት፣ እሱ ገንዘብ ያበደረውን ሌላ ሰው አገኘ። እሱ ያገኘውን ይቅርታ ለዚያ ሰው ከማሳየት ይልቅ፣ “ያዘውና፣ ‘ያለብህን ዕዳ ክፈለኝ’ እያለ ማነቅ ጀመረ።”

ይቅርታ እውነተኛ ከሆነ፣ በማንነታችን ሁሉ ላይ ተጽዕኖ ሊኖረው ይገባል። ልንጠይቀው፣ ልንሰጠው፣ ልንቀበለውና እንደገናም ልንሰጠው የሚገባ ነገር ነው። እነሆ፣ ልታስብባቸው የሚገቡ ጥቂት ነጥቦች፦

ኃጢአታችሁን በቅንነት ማየት፣ በዚያ ኃጢአት ምክንያት ማዘንና ሌላውን ሰው “ይቅርታ” ማለት ትችላላችሁ?
ይቅርታ ስታገኙ፣ ይህ በውስጣችሁ ምን ለውጥ ያመጣል? ለሌሎች ይበልጥ መሐሪዎች እንድትሆኑ ያደርጋችኋል?
እናንተስ ከእግዚአብሔርና ከሌሎች ለማግኘት ተስፋ የምታደርጉትን ያህል ይቅርታና ምሕረት ለሌሎች ማሳየት ትችላላችሁ?

ለእነዚህ ጥያቄዎች ሁሉ “አዎን” ብለህ መመለስ ካልቻልህ፣ ይህ ታሪክ ለአንተ የተጻፈ ነው። በምሕረትና በይቅርታ ስጦታዎች ይበልጥ እንድታድግ ለመርዳት ለአንተ ተጽፏል። እነዚህን ጥያቄዎች መጋፈጥ ከባድ ነው፤ ነገር ግን ከቁጣና ከቂም ሸክም ነፃ መውጣት ከፈለግን፣ መጋፈጣችን የግድ የሚሆንባቸው ጥያቄዎች ናቸው። ቁጣና ቂም በእኛ ላይ ከባድ ሸክም ይሆናሉ፤ እግዚአብሔርም ከእነሱ ነፃ እንድንወጣ ይፈልጋል።

ዛሬ ከላይ ባሉት ጥያቄዎች ላይ አሰላስል፤ ድርጊቶችህንም በጸሎት መርምር። እነዚህን ጥያቄዎች ለመቀበል በውስጥህ ማንኛውንም ተቃውሞ ካገኘህ፣ ትኩረትህን በሳበው ነገር ላይ አተኩር፤ በጸሎትም ወደ እግዚአብሔር አቅርበው። በዚያ የሕይወትህ ክፍል ይበልጥ ጥልቅ የሆነ የልብ መለወጥ እንዲያመጣ፣ የእግዚአብሔር ጸጋ ወደ ውስጥህ እንዲገባ ፍቀድ።

መሐሪ ጌታ ሆይ፣ ኃጢአቴን አምናለሁ። የማምነው ግን በተትረፈረፈው ጸጋህና ምሕረትህ ብርሃን ነው። ያንን ምሕረት በሕይወቴ ስቀበል፣ እባክህ እኔም ለሌሎች እንዲሁ መሐሪ እንድሆን አድርገኝ። ምንም ሳላስቀር፣ በነፃና ሙሉ በሙሉ ይቅር እንድል እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እግዚአብሔር የሚወስነው ጊዜ 

በዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ረቡዕ

ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አላቸው፦ “ሕግን ወይም ነቢያትን ለመሻር የመጣሁ አይምሰላችሁ። የመጣሁት ፍጻሜ ለመስጠት እንጂ ለመሻር አይደለም።” ማቴዎስ 5:17

አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር ቀስ ብሎ… እጅግ ቀስ ብሎ የሚሠራ ይመስላል። ምናልባት ሁላችንም በሕይወታችን ውስጥ እግዚአብሔር የሚወስነውን ጊዜ በትዕግሥት መጠበቅ ከብዶን ይሆናል። እኛ የተሻለውን እንደምናውቅ፣ የበለጠ አጥብቀን ብንጸልይ ብቻ እግዚአብሔርን እርምጃ እንዲወስድ እንደምናስገድደውና በመጨረሻም የምንጸልይበትን ነገር እንደሚያደርግ ማሰብ ቀላል ነው። እግዚአብሔር ግን የሚሠራው በዚህ መንገድ አይደለም።

ከላይ ያለው የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ስለ እግዚአብሔር መንገዶች የተወሰነ ግንዛቤ ሊሰጠን ይገባል። መንገዶቹ ዝግ ያሉ፣ ጽኑና ፍጹም ናቸው። ኢየሱስ “ሕግንና ነቢያትን” ጠቅሶ፣ የመጣው ፍጻሜ ሊሰጣቸው እንጂ ሊሽራቸው እንዳልሆነ ይናገራል። ይህ እውነት ነው። ሆኖም ይህ እንዴት እንደተፈጸመ በጥንቃቄ መመልከት ጠቃሚ ነው።

ይህ የተፈጸመው በብዙ ሺህ ዓመታት ውስጥ ነው። ፍጹም የሆነው የእግዚአብሔር ዕቅድ ቀስ በቀስ ለመገለጥ ጊዜ ፈጅቷል። ነገር ግን በእርሱ ጊዜና በእርሱ መንገድ ተገልጧል። ምናልባትም በብሉይ ኪዳን ዘመን የነበሩት ሁሉ መሲሑ እንዲመጣና ሁሉንም እንዲፈጽም በጉጉት ይጠብቁ ነበር። ሆኖም ነቢያት እርስ በርሳቸው እየተከታተሉ መጡና አለፉ፤ በወደፊት ጊዜ ወደሚሆነው የመሲሑ መምጣትም ማመልከታቸውን ቀጠሉ። የብሉይ ኪዳን ሕግ እንኳን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ለመሲሑ መምጣት የማዘጋጀት መንገድ ነበር። ነገር ግን ይህም እንደገና ሕጉን የማዘጋጀት፣ በእስራኤል ሕዝብ መካከል በሥራ ላይ የማዋል፣ እንዲረዱት የማስቻልና ከዚያም በእርሱ መሠረት መኖርን የመጀመር አዝጋሚ ሂደት ነበር።

በመጨረሻ መሲሑ በመጣ ጊዜ እንኳን፣ ከጉጉታቸውና ከቅንዓታቸው የተነሣ ሁሉንም እዚያው በዚያው ቅጽበት ፍጻሜ እንዲሰጥ የፈለጉ ብዙዎች ነበሩ። ምድራዊ መንግሥታቸው እንዲቋቋምና አዲስ ያገኙት መሲሕ መንግሥቱን እንዲረከብ ይፈልጉ ነበር!

ነገር ግን የእግዚአብሔር ዕቅድ ከሰው ጥበብ እጅግ የተለየ ነበር። መንገዶቹ ከመንገዶቻችን እጅግ ከፍ ያሉ ነበሩ። መንገዶቹም አሁንም ከመንገዶቻችን እጅግ ከፍ ያሉ ናቸው! ኢየሱስ የብሉይ ኪዳን ሕግና ነቢያት የተናገሩትን ሁሉ ፈጽሟል፤ ነገር ግን ብዙዎች በጠበቁት መንገድ አልነበረም።

ይህ ምን ያስተምረናል? ብዙ ትዕግሥትን ያስተምረናል። ራሳችንን ለእግዚአብሔር አሳልፎ መስጠትን፣ በእርሱ መታመንንና ተስፋንም ያስተምረናል። አጥብቀንና በሚገባ መጸለይ ከፈለግን፣ በትክክል መጸለይ ያስፈልገናል። ትክክለኛውም የጸሎት መንገድ፣ ዘወትር ፈቃድህ ይሁን! ብሎ መጸለይ ነው። እንደገና፣ ይህ በመጀመሪያ ከባድ ነው፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ሁልጊዜ ለሕይወታችንና ለሚገጥመን እያንዳንዱ ትግልና ሁኔታ ፍጹም ዕቅድ እንዳለው ስንረዳና ስናምን ቀላል ይሆናል።

ዛሬ በትዕግሥትህና በጌታ መንገዶች ላይ ባለህ መታመን ላይ አሰላስል። ለሕይወትህ ፍጹም ዕቅድ አለው፤ ያም ዕቅድ ከአንተ ዕቅድ የተለየ መሆኑ እጅግ የሚጠበቅ ነው። ራስህን ለእሱ ስጥ፤ ቅዱስ ፈቃዱም በሁሉ እንዲመራህ ፍቀድ።

ፍጹም የሆንከው ጌታዬ ሆይ፣ ሕይወቴን በአንተ እጅ አደራ እሰጣለሁ። ለእኔና ለተወዳጅ ልጆችህ ሁሉ ፍጹም ዕቅድ እንዳለህ እታመናለሁ። አንተን ለመጠበቅና መለኮታዊ ፈቃድህን በሕይወቴ እንድትፈጽም ለመፍቀድ ትዕግሥትን ስጠኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ!

የእግዚአብሔርን ቃል በነፃነት መናገር

በዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ሐሙስ

ኢየሱስ ዲዳ የሆነ ጋኔን እያወጣ ነበር፤ ጋኔኑም በወጣ ጊዜ ዲዳው ሰው ተናገረ፣ ሕዝቡም ተደነቁ። ሉቃስ 11:14

የእግዚአብሔርን ቃል በግልጽ፣ በቅንነትና በግልጽ አነጋገር እንዳትናገር የሚያግድህ ምንድን ነው? ወንጌልን እጅግ የሚያስፈልጋቸው ብዙ ሰዎች አሉ። በሕይወታቸው ግራ የተጋቡና ወደ ከፋ ግራ መጋባትና ጥፋት በሚወስድ የተሳሳተ መንገድ ላይ ሲጓዙ የሚገኙ ብዙ ሰዎች አሉ። እነርሱ በዚህ መንገድ ሲጓዙ እኛ ዝም እንላለን። ለምን?

ከላይ ያለው ወንጌል በአጋንንት ምክንያት ዲዳ ስለነበረ አንድ ሰው ይናገራል። ኢየሱስ ይህን ጋኔን ባስወጣው ጊዜ፣ ዲዳው ሰው ተናገረ፤ ብዙዎችም ተደነቁ። ይህ ሰው ሙሉ በሙሉ በዚህ ጋኔን ተይዞ የነበረ ይመስላል፤ የደረሰበትም ጭቆና መናገር እንኳን እንዳይችል አድርጎት ነበር። ከዚህ የአጋንንት ተጽዕኖ ነፃ ሲወጣ፣ ያለ እንቅፋት ተናገረ።

ምንም እንኳን በተመሳሳይ ደረጃ የአጋንንት ተጽዕኖ ባይደርስብንም፣ ብዙ ጊዜ ዲዳ በሚያደርጉ ተመሳሳይ መናፍስት እንታገዳለን፣ እንጨቆናለንም። እግዚአብሔር እንዲደርሳቸው የሚፈልገውን መልእክት እጅግ ለሚያስፈልጋቸው ሰዎች ወንጌልን በነፃነት፣ በቅንነትና ያለ መዘግየት እንዳናውጅ የሚያስፈራንን ተጽዕኖ ሊያሳድርብን ክፉው ብዙ ጊዜ ይሞክራል። እምነታችንን ለሌላ ሰው የምናካፍልበት አጋጣሚ ሲፈጠር፣ “ዲዳ የሚያደርጉ መናፍስት” ብዙ ጊዜ ሊያግዱን፣ ግራ ሊያጋቡን ወይም በአንድ ዓይነት ፍርሃት ሊሞሉን ይችላሉ። ሙሉ በሙሉ በእነርሱ ቁጥጥር ሥር መውደቅ አልፎ አልፎ ብቻ ሊከሰት ቢችልም፣ ያም ሆኖ ብዙ ጊዜ በተጽዕኖአቸው ሥር እንወድቃለን፣ እንታገዳለንም።

እነዚህ እርኩስ መናፍስት በእውነት እንዳሉና ብዙ ሰዎች መስማት የሚያስፈልጋቸውን የእውነት መልእክት እንዳንናገር በመከልከል ዝም ሊያሰኙን እንደሚሞክሩ ዛሬ አሰላስል። ተጽዕኖአቸውን መፍራት የለብንም። ኢየሱስ በእነዚህ ሁሉ መናፍስት ላይ ፍጹም ሥልጣን አለው፤ ከፈቀድንለትም በእኛ ላይ ያላቸውን ተጽዕኖ ለማስቆም አያመነታም። ሌሎች እርሱንና ፍጹም ፍቅሩን እንዲያውቁ፣ የፍቅር መልእክቱን ምንም ሳናስቀር እንድንናገር ነፃ ሊያወጣን ይፈልጋል። እንዲህ ያለ የእውነትና የፍቅር መሣሪያ አድርጎ እንዲጠቀምብህ ፍቀድለት።

ዘላለማዊ የእግዚአብሔር ቃል ሆይ፣ አንዳንድ ጊዜ ለተቸገሩት የፍቅር ቃሎችህን እንድናገር ስትጠራኝ፣ ፍርሃት ይቆጣጠረኛል። ምን እንደምል ግራ ተጋብቼ፣ አንደበቴ እንደተዘጋ ይሰማኛል። የተወደድከው ጌታ ሆይ፣ የቃልህ ቅዱስ መሣሪያ እንድሆንና እጅግ ለተቸገሩት እውነትህን በልበ ሙሉነት እንዳውጅ እባክህ ነፃ አውጣኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ከሁሉ የላቀውን ተግባር ለመፈጸም አትዘግይ!

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ዓርብ

ከጸሐፍት አንዱ ወደ ኢየሱስ መጥቶ፣ “ከትእዛዛት ሁሉ የመጀመሪያው የትኛው ነው?” ብሎ ጠየቀው። ኢየሱስም እንዲህ ብሎ መለሰ፦ “የመጀመሪያው ይህ ነው፦ እስራኤል ሆይ፣ ስማ! ጌታ አምላካችን ብቻ ጌታ ነው! ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም አእምሮህና በፍጹም ኃይልህ ውደድ።” ማርቆስ 12:28–30

በሕይወትህ ልትፈጽመው የምትችለው ከሁሉ የላቀ ተግባር እግዚአብሔርን በመላ ማንነትህ መውደድ መሆኑ ሊያስገርምህ አይገባም። ይህም ማለት በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም አእምሮህና በፍጹም ኃይልህ እርሱን መውደድ ነው። ያለህን ሰብአዊ ችሎታ ሁሉ ተጠቅመህ፣ እግዚአብሔርን ከሁሉ በላይ መውደድ በሕይወትህ ዘወትር ለመድረስ የምትጥርበት ግብ መሆን አለበት። ግን ይህ በትክክል ምን ማለት ነው?

በመጀመሪያ፣ ይህ የፍቅር ትእዛዝ እያንዳንዱ የማንነታችን ገጽታ እግዚአብሔርን ሙሉ በሙሉ ለመውደድ መሰጠት እንዳለበት አጽንኦት ለመስጠት፣ የማንነታችንን የተለያዩ ገጽታዎች ይለያል። በፍልስፍና አነጋገር፣ እነዚህን የመላ ማንነታችን የተለያዩ ገጽታዎች እንዲህ ብለን ልንለያቸው እንችላለን፦ አእምሮ፣ ፈቃድ፣ ጽኑ ስሜቶች፣ ስሜቶች፣ የልብ እንቅስቃሴዎችና ምኞቶች። በእነዚህ ሁሉ እግዚአብሔርን እንዴት እንወደዋለን?

በአእምሯችን እንጀምራለን። እግዚአብሔርን ለመውደድ የመጀመሪያው እርምጃ እርሱን ማወቅ ነው። ይህም ማለት እግዚአብሔርንና ስለ እርሱ የተገለጠልንን ሁሉ ለማስተዋል፣ ለመረዳትና ለማመን መፈለግ አለብን ማለት ነው። በተለይም በመጽሐፍ ቅዱስና በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ በተሰጡ ስፍር ቁጥር የሌላቸው መገለጦች አማካይነት፣ የእግዚአብሔርን ሕይወት ምሥጢር በጥልቀት ለመረዳት ፈልገናል ማለት ነው።

ሁለተኛ፣ እግዚአብሔርንና እርሱ የገለጠውን ሁሉ በጥልቀት መረዳት ስንጀምር፣ በእርሱ ለማመንና መንገዶቹን ለመከተል በነፃ ፈቃዳችን እንመርጣለን። ይህ በነፃ ፈቃድ የሚደረግ ምርጫ እርሱን ማወቃችንን መከተል አለበት፤ በእርሱ የማመን ተግባርም ይሆናል።

ሦስተኛ፣ ወደ እግዚአብሔር ሕይወት ምሥጢር በጥልቀት መግባት ስንጀምርና በእርሱ እንዲሁም እርሱ በገለጠው ሁሉ ለማመን ስንመርጥ፣ ሕይወታችን ሲለወጥ እናያለን። ከሕይወታችን የሚለወጡት ነገሮች አንዱ፣ እግዚአብሔርንና ፈቃዱን በሕይወታችን መሻታችን ነው። ይበልጥ እርሱን መፈለግ እንመኛለን፣ እርሱን በመከተል ደስታን እናገኛለን፣ የሰው ነፍሳችንም ኃይሎች ሁሉ ቀስ በቀስ በእርሱና በመንገዶቹ ፍቅር ፈጽመው እንደሚያዙ እንገነዘባለን።

ዛሬ፣ በተለይ እግዚአብሔርን የመውደድ የመጀመሪያው ገጽታ ላይ አሰላስል። እርሱንና የገለጠውን ሁሉ ለማወቅና ለመረዳት ምን ያህል በትጋት እንደምትፈልግ አሰላስል። ይህ እውቀት በመላ ማንነትህ ለምትወደው ፍቅር መሠረት መሆን አለበት። ከዚህ ጀምርና ሌላው ሁሉ ከዚያ እንዲከተል ፍቀድ። ይህን ለማድረግ አንዱ መንገድ የካቶሊክ እምነታችንን በሙሉ ማጥናት መጀመር ነው (ተመልከት፦ www.mycatholic.life)።

ራስህን የምትገልጥ ጌታዬ ሆይ፣ ከሁሉ በላይ አንተን ለመውደድ አንተን ማወቅ እንዳለብኝ እገነዘባለሁ። አንተን ለማወቅ ባደረግሁት ቁርጠኝነት እንድተጋ፣ የሕይወትህንም ክብር የተሞሉ እውነቶች ሁሉ ለማወቅ እንድፈልግ እርዳኝ። ለገለጥህልኝ ሁሉ አመሰግንሃለሁ፤ ዛሬም ሕይወትህንና መገለጥህን ይበልጥ በጥልቀት ለማወቅ ራሴን እሰጣለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ትዕቢትን መተው

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት ቅዳሜ

“ሁለት ሰዎች ለመጸለይ ወደ ቤተ መቅደሱ ቅጥር ወጡ፤ አንዱ ፈሪሳዊ፣ ሌላውም ቀራጭ ነበር። ፈሪሳዊው ቦታውን ይዞ ቆመና በልቡ እንዲህ ሲል ጸለየ፦ ‘እግዚአብሔር ሆይ፣ እንደ ሌሎቹ ሰዎች ስግብግብ፣ አታላይ፣ አመንዝራ፣ ወይም እንደዚህ ቀራጭ እንኳ ስላልሆንሁ አመሰግንሃለሁ።’” ሉቃስ 18:10–11

ትዕቢትና ራስን ጻድቅ አድርጎ መቁጠር እጅግ አስቀያሚ ናቸው። ይህ ወንጌል ፈሪሳዊውንና ራሱን ጻድቅ አድርጎ መቁጠሩን ከቀራጩ ትሕትና ጋር ያነጻጽራል። ፈሪሳዊው በውጫዊ ገጽታው ጻድቅ ይመስላል፤ በትዕቢት ተሞልቶም፣ ወደ እግዚአብሔር በሚያቀርበው ጸሎት እንደ ሌሎች ሰዎች ስላልሆነ እንደሚያመሰግን በመናገር፣ ምን ያህል ጥሩ እንደሆነ ይናገራል። ያ ምስኪን ፈሪሳዊ! እውነትን ለማየት ፈጽሞ የታወረ መሆኑን አያውቅም።

ቀራጩ ግን እውነተኛ፣ ትሑትና ቅን ነው። “እግዚአብሔር ሆይ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ” ሲል ጮኸ። ኢየሱስ፣ ቀራጩ በዚህ ትሑት ጸሎት ጸድቆ ወደ ቤቱ እንደሄደ፣ ፈሪሳዊው ግን እንዲህ እንዳልሆነ በግልጽ ይናገራል።

የሌላ ሰውን ቅንነትና ትሕትና ስናይ ልባችንን ይነካል። ይህን ማየት ያነቃቃናል። ኃጢአተኛ መሆኑን የሚገልጥና ይቅርታ የሚጠይቅ ሰውን መንቀፍ አስቸጋሪ ነው። እንዲህ ያለው ትሕትና እጅግ የደነደኑትንም ልቦች እንኳ መማረክ ይችላል።

አንተስ? ይህ ምሳሌ ለአንተ የተነገረ ነውን? ራስህን ጻድቅ አድርገህ የመቁጠርን ከባድ ሸክም ተሸክመሃልን? ሁላችንም ቢያንስ በተወሰነ ደረጃ ይህን እናደርጋለን። ይህ ቀራጭ የነበረው የትሕትና ደረጃ ላይ በእውነት መድረስ አስቸጋሪ ነው። የራሳችንን ኃጢአት ለማስተባበል በሚያስችል ወጥመድ መውደቅ፣ በዚህም ምክንያት ራሳችንን ለመከላከል መቆምና በራሳችን ብቻ መጠመድ ደግሞ እጅግ ቀላል ነው። ይህ ሁሉ ግን ትዕቢት ነው። ሁለት ነገሮችን በሚገባ ስናደርግ ትዕቢት ይጠፋል።

በመጀመሪያ፣ የእግዚአብሔርን ምሕረት መረዳት አለብን። የእግዚአብሔርን ምሕረት መረዳት ዓይናችንን ከራሳችን እንድናነሳ፣ ራሳችንን ጻድቅ አድርጎ መቁጠርንና ራሳችንን ማስተባበልንም እንድንተው ነጻ ያደርገናል። ራሳችንን ለመከላከል ከመቆም ነጻ ያወጣናል፤ ራሳችንንም በእውነት ብርሃን እንድናይ ያስችለናል። ለምን? ምክንያቱም የእግዚአብሔርን ምሕረት በእውነተኛ ማንነቱ ስናውቅ፣ ኃጢአቶቻችን እንኳ ከእግዚአብሔር ሊያርቁን እንደማይችሉ እንረዳለን። እንዲያውም፣ ሰው ይበልጥ ኃጢአተኛ በሆነ መጠን፣ የእግዚአብሔር ምሕረት ይበልጥ ይገባዋል! ስለዚህ የእግዚአብሔርን ምሕረት መረዳት በእርግጥ ኃጢአታችንን እንድንቀበል ያስችለናል።

ትዕቢታችን እንዲጠፋ ከፈለግን፣ ኃጢአታችንን ማመን ልንወስደው የሚገባ ሁለተኛው አስፈላጊ እርምጃ ነው። ኃጢአታችንን ማመን ችግር እንደሌለበት ማወቅ አለብን። አይደለም፣ በመንገድ ዳር ቆመን የኃጢአታችንን ዝርዝር ለሁሉም መናገር አያስፈልገንም። ነገር ግን በራሳችን ፊትና በእግዚአብሔር ፊት፣ በተለይም ኑዛዜ በምንናገርበት ጊዜ፣ ኃጢአታችንን ማመን አለብን። አንዳንድ ጊዜም ይቅርታቸውንና ምሕረታቸውን ለመጠየቅ እንድንችል፣ ኃጢአታችንን ለሌሎች ማመን አስፈላጊ ይሆናል። እንዲህ ያለው ጥልቅ ትሕትና ይማርካል፣ የሌሎችንም ልብ በቀላሉ ያሸንፋል። በልባችንም ሰላምንና ደስታን ያነቃቃል፣ እነዚህንም መልካም ፍሬዎች ያፈራል።

ስለዚህ የዚህን ቀራጭ ምሳሌ ለመከተል አትፍራ። ዛሬ ጸሎቱን ወስደህ ደጋግመህ ለማለት ሞክር። የአንተ ጸሎት እንዲሆን ፍቀድ፤ የዚህንም ጸሎት መልካም ፍሬዎች በሕይወትህ ታያለህ!

እግዚአብሔር ሆይ፣ ለእኔ ለኃጢአተኛው ማረኝ። እግዚአብሔር ሆይ፣ ለእኔ ለኃጢአተኛው ማረኝ። እግዚአብሔር ሆይ፣ ለእኔ ለኃጢአተኛው ማረኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የዐቢይ ጾም አራተኛ ሳምንት

ማውጫ