የዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት

እንደ ብርሃን ነጭ መሆን

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ እሑድ (ዓመት ሀ)

ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ወንድሙን ዮሐንስን ይዞ፣ እነርሱን ብቻ ወደ ከፍተኛ ተራራ ወጣ። በፊታቸውም ተለወጠ፤ ፊቱ እንደ ፀሐይ አበራ፣ ልብሶቹም እንደ ብርሃን ነጭ ሆኑ። ማቴዎስ 17:1–2

ከላይ ያለው፣ «እንደ ብርሃን ነጭ» የሚለው አገላለጽ ምንኛ አስደናቂ ነው! «እንደ ብርሃን ነጭ» የሆነ ነገር ምን ያህል ነጭ ይሆን?

በዚህ በዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት፣ ኢየሱስ በጴጥሮስ፣ በያዕቆብና በዮሐንስ ዓይኖች ፊት ሲለወጥ የሚያሳይ፣ ተስፋ የሚሰጥ ምስል ቀርቦልናል። የእግዚአብሔር ልጅና የእጅግ ቅድስት ሥላሴ ሁለተኛ አካል እንደመሆኑ፣ የዘላለም ክብሩንና ብርሃኑን ጥቂት ፍንጭ ያያሉ። ይደነቃሉ፣ በአክብሮት ፍርሃት ይዋጣሉ፣ ይገረማሉ፣ እጅግ በታላቅ ደስታም ይሞላሉ። የኢየሱስ ፊት እንደ ፀሐይ ያበራል፤ ልብሶቹም እጅግ ነጭ፣ እጅግ ንጹሕና እጅግ የሚያንጸባርቁ በመሆናቸው፣ በሐሳብ ሊታይ ከሚችለው ሁሉ ይበልጥ እንደሚያበራውና ይበልጥ ንጹሕ እንደሆነው ብርሃን ይደምቃሉ።

ይህ ለምን ሆነ? ኢየሱስ ይህን ለምን አደረገ፤ እነዚህ ሦስት ሐዋርያትስ ይህን የክብር ክስተት እንዲያዩ ለምን ፈቀደላቸው? ይበልጥ ለማሰላሰልም፣ በዐቢይ ጾም መጀመሪያ ላይ ይህን ትዕይንት የምናሰላስለው ለምንድን ነው?

በቀላሉ ለመናገር፣ ዐቢይ ጾም ሕይወታችንን የምንመረምርበትና ኃጢአቶቻችንን በጣም በግልጽ የምናይበት ጊዜ ነው። ከሕይወት ግርግር ለአፍታ ቆም ብለን፣ የምንጓዝበትን መንገድ እንደገና እንድንመረምር በየዓመቱ የሚሰጠን ጊዜ ነው። ኃጢአቶቻችንን መመልከት ከባድ ሊሆን ይችላል። ሊያሳዝነንና ወደ ድብርት፣ ተስፋ መቁረጥ፣ እንዲያውም ወደ ፍጹም ተስፋ መቁረጥ ሊፈትነን ይችላል። ነገር ግን ተስፋ የመቁረጥን ፈተና ማሸነፍ ያስፈልጋል። ይህንም የምናሸንፈው ኃጢአታችንን ችላ በማለት ሳይሆን፣ ዓይኖቻችንን ወደ እግዚአብሔር ኃይልና ክብር በማዞር ነው።

መለወጠ መልክ እነዚህ ሦስት ሐዋርያት የኢየሱስን መከራና ሞት ለመጋፈጥ ሲዘጋጁ፣ ተስፋ እንዲያገኙ የተሰጣቸው ክስተት ነው። ኢየሱስ ኃጢአቶቻቸውን በራሱ ላይ ሲወስድና የእነዚያን ኃጢአቶች መዘዝ ሲታገሥ ለማየት በሚዘጋጁበት ጊዜ፣ ይህ የክብርና የተስፋ ጨረፍታ ተሰጣቸው።

ኃጢአትን ያለ ተስፋ ብንጋፈጥ፣ ለጥፋት ተዳርገናል። ነገር ግን ኢየሱስ ማን እንደሆነና ለእኛ ምን እንዳደረገ እያስታወስን ኃጢአትን፣ ማለትም የራሳችንን ኃጢአት፣ ብንጋፈጥ፣ ይህ ኃጢአታችንን መጋፈጥ ወደ ድልና ክብር እንጂ ወደ ተስፋ መቁረጥ አይመራንም።

ሐዋርያቱ እየተመለከቱ የኢየሱስ መልክ ሲለወጥ ባዩ ጊዜ፣ ከሰማይ፣ “ይህ የምወደውና እጅግ ደስ የሚያሰኘኝ ልጄ ነው፤ እርሱን ስሙት” የሚል ድምፅ ሰሙ (ማቴ. 17:5b)። አብ ይህን ስለ ኢየሱስ ተናገረ፤ ነገር ግን ስለ እያንዳንዳችንም ይህን ለመናገር ይፈልጋል። በመለወጠ መልክ ውስጥ የሕይወታችንን መዳረሻና ግብ ማየት አለብን። አብ ኃጢአታችንን ሁሉ በማስወገድና እውነተኛ ወንድ ልጁ ወይም ሴት ልጁ የመሆንን ታላቅ ክብር በመስጠት፣ ወደ እጅግ ነጭ ብርሃን ሊለውጠን እንደሚፈልግ በጥልቅ እርግጠኝነት ማወቅ አለብን።

ዛሬ በኃጢአታችሁ ላይ አሰላስሉ። ይህን ግን አምላካችን የሆነው ጌታችን መልኩ ስለተለወጠበትና ክብሩ ስለተገለጠበት ሁኔታ እያሰላሰላችሁ አድርጉ። ይህን የቅድስና ስጦታ ለእያንዳንዳችን ለመስጠት መጣ። ጥሪያችን ይህ ነው። ክብራችን ይህ ነው። መሆን ያለብን ይህን ነው፤ ወደዚህም የምንደርስበት ብቸኛው መንገድ፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን ካለው ኃጢአት ሁሉ እንዲያነጻንና ክብር ወደ ተሞላው የጸጋ ሕይወቱ እንዲስበን መፍቀድ ነው።

መልክህ የተለወጠ ጌታዬ ሆይ፣ ሁላችንም የተጠራንለትን ሕይወት ውበት ሐዋርያትህ እንዲመሰክሩ፣ በዓይናቸው ፊት በብርሃን አንጸባረቅህ። በዚህ ዐቢይ ጾም፣ በአንተና ይቅር ለማለት ብቻ ሳይሆን ለመለወጥም ባለህ ኃይል ታምኜ፣ ኃጢአቴን በድፍረት እንድጋፈጥ እርዳኝ። በመለኮታዊ ሕይወትህ ክብር ይበልጥ በሙላት እንድካፈል፣ ከምንጊዜውም በላይ ለኃጢአት ፈጽሞ የሞትኩ ልሁን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በክብር የተለወጠ መልክ

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ እሑድ (ዓመት ለ)

ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን ይዞ፣ ከሌሎች ለይቶ ብቻቸውን ወደ አንድ ረጅም ተራራ አወጣቸው። በፊታቸውም መልኩ ተለወጠ፤ ልብሶቹም እጅግ የሚያንጸባርቁ ነጭ ሆኑ፤ በምድር ላይ ማንም የልብስ አጣቢ እንደዚያ ሊያነጣቸው አይችልም። ማርቆስ 9:2–3

ከኢየሱስ ትምህርቶች ብዙዎቹን ለብዙ ሰዎች መቀበል ከባድ ነበር። ጠላቶቻችሁን ውደዱ፣ መስቀላችሁን ተሸክማችሁ ተከተሉኝ፣ ሕይወታችሁን ለሌላ ሰው አሳልፋችሁ ስጡ የሚሉት ትእዛዛቱና ፍጹማን እንድንሆን ያቀረበው ጥሪ፣ በትንሹ ለመናገር፣ ብዙ የሚጠይቁ ነበሩ። ስለዚህ ሁላችንም የወንጌልን ፈተናዎች እንድንቀበል ለመርዳት፣ ኢየሱስ በእውነት ማን እንደሆነ ጥቂት እንዲያዩ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን መረጠ። የታላቅነቱንና የክብሩን ጨረፍታ አሳያቸው። ያም ምስል በእርግጥ በትዝታቸው ቀረ፤ ጌታችን በእነርሱ ላይ ባስቀመጣቸው ቅዱስ ግዴታዎች ምክንያት ለመደከም ወይም ተስፋ ለመቁረጥ በተፈተኑ ቁጥርም ረዳቸው።

ከመለወጠ መልክ በፊት፣ ኢየሱስ መከራ መቀበልና መሞት እንዳለበት፣ ደቀ መዛሙርቱም ፈለጉን መከተል እንዳለባቸው እንዳስተማራቸው አስታውሱ። ስለዚህ ኢየሱስ በሐሳብ እንኳ ሊገመት ከማይችለው ክብሩ ጥቂቱን ገለጠላቸው። የእግዚአብሔር ክብርና ግርማ በእውነት በሐሳብ እንኳ ሊገመቱ አይችሉም። ውበቱን፣ ታላቅነቱንና ግርማውን ሙሉ በሙሉ ለመረዳት የሚቻልበት መንገድ የለም። በሰማይም እንኳ ኢየሱስን ፊት ለፊት በምናይበት ጊዜ፣ ለዘላለም በእግዚአብሔር ክብር ሊመረመር በማይችል ምሥጢር ውስጥ እየጠለቅን እንሄዳለን።

እንደ እነዚህ ሦስት ሐዋርያት የክብሩን ገጽታ የማየት ልዩ ጸጋ ባይሰጠንም፣ እኛም ከእነርሱ ልምድ ጥቅም እንድናገኝ፣ ይህን ክብር ያዩበት ልምድ እንድናሰላስለው ተሰጥቶናል። የክርስቶስ ክብርና ግርማ አካላዊ ብቻ ሳይሆን በመሠረቱም መንፈሳዊ እውነታ ስለሆነ፣ ለእኛም ከክብሩ ፍንጭ ሊያሳየን ይችላል። በሕይወታችን አንዳንድ ጊዜ፣ ኢየሱስ መጽናናቱን ይሰጠናል፤ እርሱ ማን እንደሆነም በውስጣችን በግልጽ እንድናውቅ ያደርጋል። በተለይም ምንም ሳናስቀር እርሱን ለመከተል ቁርጥ ያለ ምርጫ ስናደርግ፣ በጸሎት አማካይነት እርሱ ማን እንደሆነ ይገልጥልናል። ይህ በየቀኑ የሚያጋጥም ባይሆንም፣ ይህን ስጦታ በእምነት ተቀብለህ ከሆነ፣ በሕይወትህ ነገሮች ሲከብዱብህ አስታውሰው።

ዛሬ፣ አሁን በሰማይ ክብሩን በሙላት እያንጸባረቀ ያለውን ኢየሱስ አሰላስል። በሕይወትህ ወደ ተስፋ መቁረጥ ወይም ወደ ጥርጣሬ በተፈተንክ ቁጥር፣ ወይም ኢየሱስ ከአንተ ከልክ ያለፈ ነገር እንደሚጠይቅህ ሲሰማህ፣ ያንን ምስል አስታውስ። ኢየሱስ በእውነት ማን እንደሆነ ለራስህ አስታውስ። እነዚህ ሐዋርያት ያዩትንና የተለማመዱትን በሐሳብህ ለማየት ሞክር። ጌታችን ወደሚመራህ ሁሉ ለመከተል በየቀኑ መምረጥ እንድትችል፣ የእነርሱ ልምድ የአንተም እንዲሆን ፍቀድ።

በክብር የተገለጥከው ጌታዬ ሆይ፣ ከመረዳቴ በላይ በሆነ መንገድ በእውነት ክብር የተሞላህ ነህ። ክብርህና ግርማህ ሐሳቤ ሊደርስበት ከሚችለው ሁሉ በላይ ናቸው። የልቤን ዓይኖች ሁልጊዜ በአንተ ላይ እንዳደርግ፣ ተስፋ እንድቆርጥ ስፈተንም የክብር መገለጥህ ምስል እንዲያበረታኝ እንድፈቅድ እርዳኝ። ጌታዬ ሆይ፣ እወድሃለሁ፤ ተስፋዬንም ሁሉ በአንተ ላይ አደርጋለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በጌታ መለወጠ ምስል የሚገኝ ደስታ

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ እሑድ (ዓመት ሐ)

ጴጥሮስም ኢየሱስን፣ «መምህር ሆይ፣ እዚህ መሆናችን መልካም ነው፤ ሦስት ድንኳኖችን እንሥራ፤ አንዱን ለአንተ፣ አንዱን ለሙሴ፣ አንዱንም ለኤልያስ» አለው። ሉቃስ 9:33

ጴጥሮስ እጅግ ተደስቶ ነበር፤ ምናልባትም ከዚያ በፊት ከተሰማው ከማንኛውም ደስታ በላይ ነበር። እንዲያውም ተደስቶ ነበር ብቻ ማለት የተሰማውን ስሜት እንደሚገባ አይገልጸውም። በደስታና በአድናቆት ተውጦ ነበር ማለት ይበልጥ ተገቢ ሊሆን ይችላል! ለምን እንዲህ ሆነ? ምክንያቱም የእግዚአብሔርን ክብርና ግርማ ለአፍታ ያህል፣ እጅግ ጥቂት እንኳ ቢሆን፣ እንዲያይ ተሰጥቶት ነበር!

ይህ የክብር መገለጥ ነው። ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን ይዞ በአንድነት ወደ አንድ ረጅም ተራራ ወጡ። እነዚህ ሦስት ሐዋርያት ምን ሊከሰት እንደሆነ ፈጽሞ አያውቁም ነበር። ምናልባትም በመንገድ ላይ ሳሉ፣ ለምን ተራራውን መውጣት እንዳለባቸው እያሰቡ በውስጣቸው ያጉረመርሙ ነበር። ተራራው ግን ወደ ሰማይ የምናደርገውን ወደ ላይ የሚያመራ ጉዞ ይወክላል። ወደዚያ ለመድረስ ትኩረትና ብርቱ ፍላጎት፣ ቁርጠኝነትና ጽኑ ውሳኔ ያስፈልጋሉ፤ ከፍ ያለ፣ ከዕለት ተዕለት የሕይወት ክስተቶች የራቀ ቦታም ነው።

ስለዚህ ተራራውን በዚህ አስቸጋሪ መንገድ እየወጡ ሳሉ፣ በድንገት በድንጋጤና በአድናቆት ቆሙ። ኢየሱስ በክብር ተለውጦ፣ ልብሱም ከዚያ በፊት ካዩት ነጭ ነገር ሁሉ ይልቅ እጅግ ነጭ ሆኖ በዓይናቸው ፊት አዩት። ታላቁ ሕግ ሰጪ ሙሴና ታላቁ ነቢይ ኤልያስም በፊታቸው ከኢየሱስ ጋር እየተነጋገሩ ነበር።

በጴጥሮስ ሐሳብ ውስጥስ ምን እየተካሄደ ነበር? ምንስ እየተለማመደ ነበር? ከእግዚአብሔር ክብርና ግርማ ጥቂት ፍንጭ እያየ ነበር። እስከዚያ ቅጽበት ድረስ መለኮቱን ሸፍኖ የነበረው ኢየሱስ፣ መጋረጃውን በጣም በጥቂቱ ገለጠ። ያ መጋረጃ ሲገለጥም፣ መለኮቱ ይህ ዓለም ሊይዘው ከሚችለው ማንኛውም ነገር በላይ ብሩህ ሆኖ አንጸባረቀ። ጴጥሮስ፣ ያዕቆብና ዮሐንስም ምን እንደሚያስቡ ግራ ተጋቡ። ጴጥሮስ ግን ሦስት ድንኳኖችን፣ አንዱን ለኢየሱስ፣ አንዱን ለሙሴ፣ አንዱንም ለኤልያስ ለመሥራት እንደሚፈልግ ጮኾ ተናገረ! ምክንያቱም በዚያ ለአፍታ ባየው ነገር ውስጥ፣ ለዘላለም በዚያ የመቆየት ፍላጎት ተሰምቶት ነበር።

ታዲያ ኢየሱስ እነዚህ ሐዋርያት ክብሩን ለዚያች እጅግ አጭር ጊዜ እንዲያዩ ለምን ፈቀደ? ምክንያቱም ወደፊት ለሚጠብቃቸው መንገድ ያንን የቸርነቱን ጣዕም ማወቅ ያስፈልጋቸው ነበር። የመጨረሻ መዳረሻቸው ምን እንደሆነ ዘወትር ማስታወስ ያስፈልጋቸው ነበር። ወደፊት የሚጠብቋቸውን ብዙ መስቀሎችና መከራዎች በሚታገሡበት ጊዜ፣ ይህን ተሞክሮ በልባቸው መያዝ ያስፈልጋቸው ነበር። የሕይወትን ተራራ በመውጣት ጉዟቸው ላይ የሚታገሡት ማንኛውም ነገር ዋጋ እንዳለው ራሳቸውን ለማስታወስም ይህን ተሞክሮ ይጠቀሙበት ነበር። ምክንያቱም በተራራው ጫፍ ላይ ያለው ክብር እጅግ ታላቅ ስለሆነ፣ ሊታገሡት የሚገባቸው ማንኛውም ችግር ከአቅማቸው በላይ ሊሆን አይችልም።

እግዚአብሔር ይህን መልእክት በእነርሱ በኩል ለእኛ መስጠት ይፈልጋል። ያገኙትን ይህን ተሞክሮ እንድናሰላስልና እኛም በጉዟችን በፈቃዳችን ወደፊት መግፋት እንድንችል፣ ወደዚያ ተሞክሮ ለመግባት እንድንሞክር ይፈልጋል።

ዛሬ፣ በዐቢይ ጾም መጀመሪያ፣ የምንሸከማቸውን መስቀሎች ሁሉ ዋጋ ያላቸው የሚያደርገውን የእግዚአብሔር ክብር አሰላስል። ከዚህ ከጴጥሮስ፣ ከያዕቆብና ከዮሐንስ ተሞክሮ ተጠቀም፤ የእነርሱንም ተሞክሮ የራስህ ለማድረግ ሞክር። በእግዚአብሔር ክብር ተጽናና፤ ወደፊት ለሚገፉ ሁሉ የሚሰጠው የመጨረሻው ተስፋ ይህ መሆኑንም ፈጽሞ አትርሳ።

በክብር የተገለጥከው ጌታዬ ሆይ፣ በክብርህና በግርማህ መጽናናትን ላግኝ። በዚህ ክብር ላምን፤ የሚያጋጥሙኝን መከራዎችና ፈተናዎች አልፌ ወደ ፊት ስገሰግስም፣ ሁልጊዜ በሐሳቤ ላቆየው። በመንገዱ ከፊቴ ትሄዳለህ፤ በአንተ ብቻ ከታመንሁም በጉዞዬ ትመራኛለህ። ኢየሱስ ሆይ፣ በእውነት በአንተ እታመናለሁ!

ድርጊቶችን እንጂ ልብን አለመፍረድ

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ሰኞ

«መፍረድን ተዉ፣ አይፈረድባችሁም። መኮነንን ተዉ፣ አትኮነኑም።» ሉቃስ 6:37

አንድን ሰው ለመጀመሪያ ጊዜ አግኝተህ፣ ከእርሱ ጋር ሳትነጋገር እንኳ ስለ እርሱ በድንገት የራስህን ድምዳሜ ላይ ደርሰህ ታውቃለህ? ምናልባት ትንሽ የማይቀርብ፣ ፊቱ ስሜቱን የማያሳይ፣ ወይም በሐሳብ የተወሰደ መስሎህ ይሆናል። ለራሳችን ቅን ከሆንን፣ በሌሎች ላይ ወዲያውኑ መፍረድ እጅግ ቀላል መሆኑን ማመን ይኖርብናል። የራቁ ወይም የማይቀርቡ ስለሚመስሉ፣ ፍቅርና ወዳጅነት በፊታቸው ስለማይታዩ፣ ወይም በሐሳብ የተወሰዱ ስለሆኑ፣ የሆነ ችግር ሳይኖርባቸው እንደማይቀር ወዲያውኑ ማሰብ ቀላል ነው።

ማድረግ የሚከብደው ግን፣ በሌሎች ላይ ከመፍረድ ሙሉ በሙሉ መቆጠብ ነው። ወዲያውኑ ስለ እነርሱ መጥፎ ድምዳሜ ከመስጠት ይልቅ፣ መልካም ምክንያት ሊኖራቸው እንደሚችል ማሰብና የተሻለውን ብቻ መገመት አስቸጋሪ ነው።

በሌላ በኩል ደግሞ፣ በማስመሰል እጅግ የተካኑ ሰዎችን ልናገኝ እንችላለን። ማራኪ ንግግር ያላቸውና ጨዋዎች ናቸው፤ ዓይናችንን እያዩ ፈገግ ይላሉ፣ እጃችንን ይጨብጣሉ፣ እጅግ በትሕትናም ይቀበሉናል። አንተም፣ «እንዴት ያለ ሰው ነው! በእውነት ነገሩን ሁሉ በሥርዓት የያዘ ነው!» ብለህ እያሰብህ ልትሄድ ትችላለህ።

በእነዚህ ሁለቱም አቀራረቦች ያለው ችግር፣ በመሠረቱ ስለ አንድ ሰው በጎም ሆነ መጥፎ ፍርድ መስጠት የእኛ ድርሻ አለመሆኑ ነው። ምናልባት ጥሩ ስሜት የሚፈጥርብን ሰው፣ ሰዎችን እንዴት በማማለል መማረክ እንደሚችል የሚያውቅ ጎበዝ “ፖለቲከኛ” ብቻ ሊሆን ይችላል። ይሁን እንጂ ማራኪነት አታላይ ሊሆን ይችላል።

ከኢየሱስ ቃል እዚህ የምንረዳው ዋና ነገር፣ በማንኛውም መንገድ በሌሎች ላይ ከመፍረድ ለመቆጠብ መጣር እንዳለብን ነው። መፍረድ በቀላሉ የእኛ ድርሻ አይደለም። በበጎዎችም ሆነ በክፉዎች ላይ ፈራጁ እግዚአብሔር ነው። እርግጥ ነው፣ በጎ ተግባሮችን ማየት፣ ስናያቸውም ማመስገን፣ እንዲያውም ለምናየው በጎነት ዕውቅና መስጠት ይገባናል። እንዲሁም መጥፎ ባሕርይን መገንዘብ፣ እንደ አስፈላጊነቱም እርማት መስጠት፣ ይህንንም በፍቅር ማድረግ እንዳለብን የታወቀ ነው። ሆኖም በተግባሮች ላይ መፍረድ በሰውየው ላይ ከመፍረድ እጅግ ይለያል። በሰውየው ላይ መፍረድ አይገባንም፤ እኛም ሌሎች እንዲፈርዱብን ወይም እንዲያወግዙን አንፈልግም። ሌሎች ልባችንንና የውስጥ ዓላማችንን እንደሚያውቁ እንዲቆጥሩ አንፈልግም።

ምናልባት ከዚህ የኢየሱስ ቃል ልንወስደው የምንችለው አንድ አስፈላጊ ትምህርት፣ ዓለም በሌሎች ላይ የማይፈርዱና የማያወግዙ ብዙ ሰዎችን እንደምትፈልግ ነው። እውነተኛ ወዳጆች መሆንንና ያለ ቅድመ ሁኔታ ማፍቀርን የሚያውቁ ብዙ ሰዎች ያስፈልጉናል። እግዚአብሔርም አንተ ከእነዚህ ሰዎች አንዱ እንድትሆን ይፈልጋል።

ዛሬ፣ በሌሎች ላይ ምን ያህል ብዙ ጊዜ እንደምትፈርድ አሰላስል፤ በዙሪያህ ላሉት ሰዎች የሚያስፈልጋቸውን ዓይነት ወዳጅነት በመስጠት ረገድ ምን ያህል ጥሩ እንደሆንክም አስብ። በመጨረሻ፣ እንዲህ ያለ ወዳጅነት ከሰጠህ፣ አንተም ተመሳሳይ ወዳጅነት በሚሰጡህ ሌሎች ሰዎች ልትባረክ እጅግ ይቻላል! በዚህም ሁለታችሁም ትባረካላችሁ!

ጌታ ሆይ፣ በሌሎች ላይ የማይፈርድ ልብ ስጠኝ። የማገኘውን እያንዳንዱን ሰው በቅዱስ ፍቅር እንዳፈቅርና እንድቀበል እርዳኝ። የሚያደርጉትን በደል በደግነትና በጽናት ለማረም የሚያስፈልገኝ ፍቅር እንዲኖረኝ እርዳኝ፤ በተጨማሪም ከውጫዊው ገጽታ ባሻገር አንተ የፈጠርከውን ሰው ማየት እንድችል እርዳኝ። እኔም በተራዬ ሌሎች የሚሰጡኝን እውነተኛ ፍቅርና ወዳጅነት አግኝቼ፣ እንዲኖረኝ የምትሻውን ፍቅር እንድታመንበትና ደስ እንድሰኝበት አድርግልኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በልባቸው ትሑት የሆኑት ከፍ መደረግ

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ማክሰኞ

«ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ዝቅ ይደረጋል፤ ራሱን ዝቅ የሚያደርግ ግን ከፍ ይደረጋል።» ማቴዎስ 23:12

ትሕትና እጅግ የሚቃረን ነገር ይመስላል። ወደ ታላቅነት የሚወስደው መንገድ፣ በጥሩ ሁኔታ የምናደርገውን ሁሉ ለሰው ሁሉ ማሳወቅን የሚጠይቅ እንደሆነ ለማሰብ በቀላሉ እንፈተናለን። አብዛኞቹ ሰዎች የሚያምረውን ጎናቸውን ብቻ ለማሳየት፣ ሌሎችም ይህን አይተው እንዲያደንቁላቸው ለመመኘት የሚገፋፋ የማያቋርጥ ፈተና ይገጥማቸዋል። ሰዎች እንዲያስተውሉንና እንዲያመሰግኑን እንፈልጋለን። ብዙ ጊዜም በምናደርጋቸውና በምንናገራቸው ትንንሽ ነገሮች ይህን ለማስከሰት እንሞክራለን። ብዙ ጊዜም ማንነታችንን አጋንነን የማቅረብ ዝንባሌ አለን።

በሌላ በኩል ግን፣ አንድ ሰው ቢተቸንና ስለ እኛ መጥፎ አስተሳሰብ ቢኖረው፣ ይህ እጅግ ሊያደቀን ይችላል። አንድ ሰው ስለ እኛ መጥፎ ነገር እንደተናገረ ከሰማን፣ ወደ ቤታችን ሄደን በዚያ ምክንያት ቀኑን ሙሉ፣ እንዲያውም የቀረውን ሳምንት ሙሉ አዝነን ወይም ተቆጥተን ልንቆይ እንችላለን! ለምን? ምክንያቱም ትዕቢታችን ቆስሏል፣ ያም ቁስል ሊያሳምመን ይችላል። ድንቅ የሆነውን የትሕትና ስጦታ ካላገኘን፣ ሊያሳምመን ይችላል።

ትሕትና እውነተኛ እንድንሆን የሚያስችለን በጎ ምግባር ነው። የተላበስነውን ማንኛውንም የውሸት ማንነት አስወግደን፣ እንደሆንነው ብቻ እንድንሆን ያስችለናል። ጥሩ ባሕርያችንንም ሆነ ድክመቶቻችንን በሰላም እንድንቀበል ያስችለናል። ትሕትና ማለት ስለ ሕይወታችን ቅንና እውነተኛ መሆን፣ ያንንም ማንነታችንን በሰላም መቀበል እንጂ ሌላ ምንም አይደለም።

ኢየሱስ ከላይ ባለው የወንጌል ክፍል፣ በተግባር ለመኖር እጅግ አስቸጋሪ የሆነ፣ ነገር ግን ደስተኛ ሕይወት ለመኖር ፍጹም ወሳኝ የሆነ ድንቅ ትምህርት ይሰጠናል። ከፍ እንድንል ይፈልጋል! ሌሎች እንዲያስተውሉን ይፈልጋል። የበጎነታችን ብርሃን ሁሉም እንዲያዩት እንዲያበራ፣ ያም ብርሃን ለውጥ እንዲያመጣ ይፈልጋል። ነገር ግን ይህ በእውነት እንጂ የውሸት ማንነትን በማሳየት እንዲሆን አይፈልግም። እውነተኛው «እኔ» ጎልቶ እንዲበራ ይፈልጋል። ትሕትናም ይህ ነው።

ትሕትና ቅንነትና እውነተኛነት ነው። ሰዎችም ይህን ባሕርይ በእኛ ውስጥ ሲያዩ ያደንቃሉ። ይህም በዓለማዊ መንገድ ሳይሆን፣ ከእውነተኛ ሰብአዊነት በሚመነጭ መንገድ ነው። እኛን አይተው አይቀኑም፤ ይልቁንም እኛን አይተው ያሉንን እውነተኛ ባሕርያት ያስተውላሉ፣ በእነርሱም ይደሰታሉ፣ ያደንቋቸዋል፣ ሊመስሏቸውም ይፈልጋሉ። ትሕትና እውነተኛ ማንነትህ ጎልቶ እንዲበራ ያስችላል። ብታምንም ባታምንም፣ እውነተኛው አንተ፣ ሌሎች ሊያገኙትና ሊያውቁት የሚፈልጉት ሰው ነው።

ዛሬ፣ ምን ያህል እውነተኛ እንደሆንክ አሰላስል። ይህ የዐቢይ ጾም ወቅት፣ የትዕቢት ሞኝነት የሚፈራረስበት ጊዜ እንዲሆን አድርግ። እውነተኛው ማንነትህ ጎልቶ እንዲበራ፣ ስለ ራስህ ያለህን ሐሰተኛ ምስል ሁሉ እግዚአብሔር እንዲያስወግድ ፍቀድለት። በዚህ መንገድ ራስህን ዝቅ አድርግ፤ እግዚአብሔርም በዙሪያህ ያሉት ሰዎች ልብህን እንዲያዩና እንዲወዱት፣ አንተን ወስዶ በራሱ መንገድ ከፍ ያደርግሃል።

ፍጹም ትሕትና ያለህ ጌታ ሆይ፣ ትሑት አድርገኝ። ስለ ራሴ ማንነት ቅንና እውነተኛ እንድሆን እርዳኝ። በዚያም ቅንነት ውስጥ፣ በልቤ የሚኖረው ልብህ ሌሎች እንዲያዩት በእኔ በኩል እንዲያበራ እንድፈቅድለት እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የመሥዋዕትነት ሕይወት

በዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ረቡዕ

ኢየሱስም መልሶ፣ “የምትለምኑትን አታውቁም። እኔ ልጠጣው ያለውን ጽዋ መጠጣት ትችላላችሁን?” አለ። እነርሱም፣ “እንችላለን” አሉት። እርሱም፣ “ጽዋዬንስ በእርግጥ ትጠጣላችሁ፤ በቀኜና በግራዬ መቀመጥን ግን መስጠት የእኔ አይደለም፤ ይህ በአባቴ ለተዘጋጀላቸው ነው” አላቸው። ማቴዎስ 20:22–23

መልካም ሐሳብ መያዝ ቀላል ነው፤ ግን ይህ ብቻ በቂ ነውን? ከላይ ባለው የወንጌል ክፍል የተጠቀሱትን ቃላት ኢየሱስ የተናገረው ለወንድማማቾቹ ለያዕቆብና ለዮሐንስ ነበር። ይህም የሚወዳቸው እናታቸው ወደ ኢየሱስ መጥታ፣ በንጉሣዊ ዙፋኑ ላይ ሲቀመጥ ሁለቱ ልጆቿ በቀኙና በግራው እንዲቀመጡ ቃል እንዲገባላት ከለመነችው በኋላ ነበር። ምናልባት ኢየሱስን ይህን መለመኗ ትንሽ ድፍረት ነበረበት፤ ነገር ግን ከልመናዋ በስተጀርባ የነበረው የእናት ፍቅር መሆኑ ግልጽ ነበር።

ይሁን እንጂ እርሷ የጠየቀችውን በእውነት እንዳልተረዳች ልብ ማለት አስፈላጊ ነው። የጠየቀችውን ተረድታ ቢሆን ኖሮ፣ ይህን “ውለታ” ኢየሱስን ፈጽሞ ላትጠይቀው ትችል ነበር። ኢየሱስ የመስቀል ዙፋኑን ሊይዝና ሊሰቀል ወደ ኢየሩሳሌም እየወጣ ነበር። ያዕቆብና ዮሐንስ በዚያው ዙፋኑ አብረውት መቀመጥ ይችሉ እንደሆነ ኢየሱስ የተጠየቀው በዚህ ሁኔታ ውስጥ ነበር። ኢየሱስ እነዚህን ሁለት ሐዋርያት፣ “እኔ ልጠጣው ያለውን ጽዋ መጠጣት ትችላላችሁን?” ብሎ የጠየቃቸው ለዚህ ነው። እነርሱም፣ “እንችላለን” ብለው መለሱ። ኢየሱስም፣ “ጽዋዬንስ በእርግጥ ትጠጣላችሁ” በማለት ይህንን አረጋገጠላቸው።

ኢየሱስ ፈለጉን እንዲከተሉና ለሌሎች ካላቸው ፍቅር የተነሣ ሕይወታቸውን በድፍረት መሥዋዕት አድርገው እንዲሰጡ ጠራቸው። ክርስቶስንና ተልእኮውን ለማገልገል ሲጥሩ፣ ፍርሃትን ሁሉ ትተው የራሳቸውን መስቀል «እሺ» ብለው ለመቀበል ዝግጁና ፈቃደኛ መሆን ነበረባቸው።

ኢየሱስን መከተል በግማሽ ልብ ልናደርገው የሚገባ ነገር አይደለም። እውነተኛ የክርስቶስ ተከታዮች መሆን ከፈለግን፣ እኛም የክቡር ደሙን ጽዋ እስከ ነፍሳችን ጥልቅ ድረስ መጠጣትና በዚያ ስጦታ መመገብ ያስፈልገናል። በዚህም ራሳችንን ሙሉ በሙሉ መሥዋዕት እስከ ማድረግ ድረስ ለመስጠት ዝግጁና ፈቃደኛ እንሆናለን። ይህ ከሁሉ የሚበልጥ መሥዋዕትነትን ቢጠይቅም እንኳ፣ ምንም ሳናስቀር ለመስጠት ዝግጁና ፈቃደኛ መሆን አለብን።

እውነት ነው፣ እጅግ ጥቂት ሰዎች ብቻ በቃሉ ቀጥተኛ ትርጉም ሰማዕታት እንዲሆኑ ይጠራሉ፤ ሁላችንም ግን በመንፈስ ሰማዕታት እንድንሆን ተጠርተናል። ይህም ማለት ለራሳችን እስከመሞት ድረስ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለክርስቶስና ለፈቃዱ አሳልፈን መስጠት አለብን ማለት ነው።

ዛሬ ኢየሱስ፣ «እኔ የምጠጣውን ጽዋ መጠጣት ትችላለህን?» ብሎ እንደሚጠይቅህ አሰላስል። ምንም ሳታስቀር ሁሉንም በፈቃድህ መስጠት ትችላለህን? ለእግዚአብሔርና ለሌሎች ያለህ ፍቅር በቃሉ እውነተኛ ትርጉም ሰማዕት እስክትሆን ድረስ ፍጹምና ሙሉ ሊሆን ይችላልን? «እሺ» ለማለት ቁረጥ፤ የክቡር ደሙን ጽዋ ጠጣ፤ በየቀኑም ሕይወትህን ሙሉ በሙሉ መሥዋዕት አድርገህ አቅርብ። ዋጋ አለው፤ ማድረግም ትችላለህ!

ራስህን መሥዋዕት ያደረግህ ጌታዬ ሆይ፣ ለአንተና ለሌሎች ያለኝ ፍቅር ምንም ሳላስቀር ሁሉን እስከመስጠት ድረስ ፍጹም ይሁን። አእምሮዬን ለእውነትህ ብቻ፣ ፈቃዴንም ለመንገድህ ልስጥ። ፍጹምና ራስን መሥዋዕት የሚያደርግ ፍቅርህን መምሰል እንድችል፣ የክቡር ደምህ ስጦታ በዚህ ጉዞ ላይ ብርታቴ ይሁን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እውነተኛ ሀብት

በዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ሐሙስ

ድሃው ሰው በሞተ ጊዜ፣ መላእክት ወደ አብርሃም እቅፍ ወሰዱት። ሀብታሙም ሞተ፣ ተቀበረም፤ በሥቃይ ከነበረበት ከሲኦል ዓይኖቹን አንሥቶ፣ አብርሃምን በሩቅ፣ አልዓዛርንም ከእርሱ አጠገብ አየ። ሉቃስ 16:22–23

መምረጥ ቢኖርብህ፣ ምንን ትመርጣለህ? ሀብታም ሆነህ፣ ሐምራዊ ልብሶችን ለብሰህ፣ በዚህ ዓለም ልትመኘው የምትችለው ሁሉ ኖሮህ፣ በየቀኑ በቅንጦት መመገብን? ወይስ በቍስል ተሸፍኖ፣ በደጅ እየኖረ፣ የረሃብን ሕመም የሚሰማው ድሃ ለማኝ መሆንን? ላይ ላዩን ሲታይ መልሱ ቀላል ነው። መጀመሪያ ሲታሰብ፣ የሀብትና የምቾት ሕይወት ይበልጥ ማራኪ ነው። ግን ጥያቄው ላይ ላዩን ብቻ መታየት የለበትም፤ በጥልቀት ተመልክተን፣ በእነዚህ ሁለት ሰዎች መካከል ያለውን ሙሉ ልዩነትና ውስጣዊ ሕይወታቸው ለዘላለም በሚኖሩት ነፍሶቻቸው ላይ የሚያሳድረውን ተጽእኖ ማሰብ አለብን።

ድሃው ሰው በሞተ ጊዜ፣ “መላእክት ወደ አብርሃም እቅፍ ወሰዱት።” ስለ ሀብታሙ ግን መጽሐፍ ቅዱስ፣ “ሞተ፣ ተቀበረም” ይላል፤ “በሥቃይ ወደ ነበረበት ሲኦል” ሄደ። እንግዲህ አሁን ማንን መምሰል ትመርጣለህ?

በዚህ ሕይወትም ሆነ በሚመጣው ሕይወት ሀብታም መሆን የሚመኙት ነገር ሊሆን ቢችልም፣ የኢየሱስ ታሪክ ዋና መልእክት ይህ አይደለም። የታሪኩ መልእክት ቀላል ነው፤ በዚህ ምድር ሳለን ንስሐ መግባት፣ ከኃጢአት መመለስ፣ የመጽሐፍ ቅዱስን ቃላት ማዳመጥ፣ ማመንና ዓይናችንን እውነተኛ ግባችን በሆነው በሰማይ ሀብት ላይ ማድረግ አለብን።

በዚህ ሕይወት ሀብታም ወይም ድሃ መሆናችሁ በእውነቱ ዋና ጉዳይ መሆን የለበትም። ይህን በልብ ለማመን መድረስ አስቸጋሪ ቢሆንም፣ ግባችን ሊሆን ይገባል። ትኩረታችን ሰማይ እና በዚያ የሚጠብቀን ሀብት ላይ መሆን አለበት። ለሰማይም የምንዘጋጀው የእግዚአብሔርን ቃል በመስማትና በፍጹም ልግስና ምላሽ በመስጠት ነው።

ሀብታሙ ሰው በዚህ ሕይወት ሳለ፣ በደጃፉ የተኛውን ድሀ ክብርና ዋጋ በማየት፣ በፍቅርና በምሕረት ወደ እርሱ በመቅረብ ምላሽ መስጠት ይችል ነበር። ነገር ግን አላደረገም። ትኩረቱ እጅግ በራሱ ላይ ብቻ ነበር።

ዛሬ በእነዚህ ሁለት ሰዎች መካከል ባለው ግልጽና ጥልቅ ልዩነት፣ በተለይም እያንዳንዳቸውን ይጠብቅ በነበረው የዘላለም ዕጣ ላይ አሰላስሉ። ከዚህ ሀብታም ሰው ኃጢአተኛ ዝንባሌዎች አንዱንም በራሳችሁ ሕይወት ውስጥ ካያችሁ፣ ከእነዚህ ኃጢአቶች ንስሐ ግቡ፤ ዛሬውኑ ንስሐ ግቡ። በምታገኙት እያንዳንዱ ሰው ውስጥ ያለውን ክብርና ዋጋ እዩ። በራስ ወዳድ ደስታና በቅጥ ያጣ ኑሮ ተውጣችሁ፣ በራሳችሁ ላይ ይበልጥ የምታተኩሩ ከሆነ፣ እውነተኛ የመንፈስ ድህነትን ለመቀበል ፈልጉ። ከእግዚአብሔር ጋር ብቻ፣ እንዲሁም ለእኛ የገለጠውን ሁሉ ሙሉ በሙሉ በመቀበል ከሚመጡት የተትረፈረፉ በረከቶች ጋር ለመጣበቅ ትጉ።

የእውነተኛ ሀብት ጌታ ሆይ፣ እባክህ ከራስ ወዳድነቴ ነጻ አውጣኝ። በዚህ ፋንታ፣ በሰዎች ሁሉ ክብር ላይ እንዳተኩርና እነርሱን ለማገልገል ራሴን ሙሉ በሙሉ እንድሰጥ እርዳኝ። በድሆች፣ በተሰበሩ ሰዎችና በትሑታን ውስጥ የአንተን ምስል ላግኝ። በሕይወታቸው ውስጥ መገኘትህን ሳገኝም፣ የምሕረትህ መሣሪያ ለመሆን እየፈለግሁ፣ በእነርሱ ውስጥ አንተን ልውደድ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የተለወጠ ተቀባይነት ማጣት

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ዓርብ

ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘን ራስ ድንጋይ ሆነ። ማቴዎስ 21:42

በዘመናት ሁሉ ከደረሱት ውድቅ መደረጎች ሁሉ ይልቅ ጎልቶ የሚታይ አንድ ውድቅ መደረግ አለ። ይህም የእግዚአብሔር ልጅ ውድቅ መደረጉ ነው። በኢየሱስ ልብ ውስጥ ከንጹሕና ፍጹም ፍቅር በቀር ሌላ ምንም አልነበረም። ለሚያገኘው ሰው ሁሉ ከሁሉ የተሻለውን ብቻ ይመኝ ነበር። ለሚቀበለውም ሁሉ ሕይወቱን እንደ ስጦታ ለማቅረብ ፈቃደኛ ነበር። ብዙዎች ይህን ስጦታ ቢቀበሉም፣ ብዙዎችም ውድቅ አድርገውታል።

ኢየሱስ ያጋጠመው ተቀባይነት ማጣት ጥልቅ ሥቃይና መከራ እንዳስከተለበት መረዳት አስፈላጊ ነው። በእርግጥ መሰቀሉ እጅግ አሠቃይ ነበር። ነገር ግን በብዙዎች ተቀባይነት በማጣቱ በልቡ ውስጥ ያጋጠመው ቁስል ከሁሉ የበለጠ ሥቃዩ ነበር፤ ከሁሉ የበለጠ መከራም አስከትሎበታል።

በዚህ መልኩ መሠቃየት የፍቅር ድርጊት እንጂ የድካም ድርጊት አልነበረም። ኢየሱስ በውስጡ የተሠቃየው በትዕቢት ወይም ለራሱ ባለው ዝቅተኛ ግምት ምክንያት አልነበረም። ይልቁንም ልቡ የተጎዳው እጅግ በጥልቅ ስለወደደ ነው። ያ ፍቅር ተቀባይነት ባጣ ጊዜም፣ በብፁዓን ትምህርት በተጠቀሰው ቅዱስ ሐዘን ሞላው፤ («የሚያዝኑ ብፁዓን ናቸው…» ማቴዎስ 5:4)። ይህ ዓይነቱ ሐዘን ተስፋ መቁረጥ አልነበረም፤ ይልቁንም የሌላውን ፍቅር ማጣት በጥልቅ የመሰማት ሁኔታ ነበር። ይህ ሐዘን ቅዱስ ነበር፤ ለሁሉም ካለው የሚነድ ፍቅርም የተነሣ ነበር።

ውድቅ ስንደረግ፣ የሚሰማንን ሥቃይ በውስጣችን አስተካክሎ መያዝ ያስቸግራል። የሚሰማን ቁስልና ቁጣ፣ ስለእነርሱ ወደምናዝንላቸው ሰዎች ይበልጥ ጥልቅ ወደሆነ ፍቅር የሚያነሳሳን “ቅዱስ ሐዘን” እንዲለወጥ ማድረግ እጅግ አስቸጋሪ ነው። ይህን ማድረግ ከባድ ቢሆንም፣ ጌታችን ያደረገው ይህንኑ ነው። ኢየሱስ ይህን በማድረጉ የተገኘው ፍሬ የዓለም ድኅነት ነበር። ኢየሱስ በቀላሉ ተስፋ ቆርጦ ትቶት ቢሆን ኖሮ ምን እንደሚሆን አስቡ። በተያዘበት ጊዜ፣ እልፍ አእላፍ መላእክት መጥተው እንዲያድኑት ጠርቶ ቢሆን ኖሮስ? “እነዚህ ሰዎች ይህ ሁሉ አይገባቸውም!” ብሎ በማሰብ ይህን አድርጎ ቢሆን ኖሮስ? ውጤቱ፣ በሞቱና በትንሣኤው የተገኘውን የድኅነት ዘላለማዊ ስጦታ ፈጽሞ እንዳንቀበል መሆኑ ነበር። ሥቃይም ወደ ፍቅር አይለወጥም ነበር።

ተቀባይነት ማጣት ክፋትን ለመዋጋት ካሉን ታላላቅ ስጦታዎች አንዱ ሊሆን እንደሚችል በሚገልጠው ጥልቅ እውነት ላይ ዛሬ አሰላስሉ። ከታላላቅ ስጦታዎች አንዱ «ሊሆን ይችላል» የምንለው፣ ሁሉም ነገር በመጨረሻ በምንሰጠው ምላሽ ላይ ስለሚወሰን ነው። ኢየሱስ፣ «አባት ሆይ፣ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው» ብሎ በጮኸ ጊዜ፣ ፍጹም በሆነ ፍቅር ምላሽ ሰጠ። ከሁሉ በከፋው ተቀባይነት ማጣቱ መካከል የፈጸመው ይህ ፍጹም የፍቅር ድርጊት፣ የቤተ ክርስቲያን «የማዕዘን ራስ ድንጋይ»፣ ስለዚህም የአዲስ ሕይወት የማዕዘን ራስ ድንጋይ እንዲሆን አስቻለው! ይህን ፍቅር እንድንመስልና ይቅር ለማለት ብቻ ሳይሆን፣ ምሕረት የተሞላበትን ቅዱስ ፍቅርም ለመስጠት ባለው ችሎታ እንድንካፈል ተጠርተናል። ይህን ስናደርግ፣ እኛም ከሁሉ ይበልጥ ለሚያስፈልጋቸው ሰዎች የፍቅርና የጸጋ የማዕዘን ራስ ድንጋይ እንሆናለን።

የምሕረት ጌታ ሆይ፣ ያ የማዕዘን ራስ ድንጋይ እንድሆን እርዳኝ። በተጎዳሁ ቁጥር ይቅር እንድል ብቻ ሳይሆን፣ በምላሹም ፍቅርና ምሕረት እንዳቀርብ እርዳኝ። አንተ የዚህ ፍቅር መለኮታዊና ፍጹም ምሳሌ ነህ። ከአንተ ጋር፣ “አባት ሆይ፣ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው” ብዬ እየጮኽሁ፣ ከዚሁ ፍቅር ልካፈል። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የአባት የማይናወጥ ፍቅር

የዐቢይ ጾም ሁለተኛ ሳምንት ቅዳሜ

“ፈጥናችሁ ከሁሉ የሚበልጠውን ልብስ አምጡና አልብሱት፤ በጣቱ ቀለበት፣ በእግሩም ጫማ አድርጉለት። የሰባውን ጥጃ ውሰዱና እረዱት። ይህ ልጄ ሞቶ ነበርና እንደገና ሕያው ሆኗል፤ ጠፍቶ ነበርና ተገኝቷል፤ ስለዚህ ግብዣ አድርገን እንደሰት።” ከዚያም ደስታው ተጀመረ። ሉቃስ 15:22–24

በዚህ በተለመደው የጠፋው ልጅ ታሪክ ውስጥ፣ ልጁ ወደ አባቱ ለመመለስ በመምረጡ ያሳየውን ድፍረት እናያለን። ልጁ በዋነኝነት የተመለሰው ከባድ ችግር አስገድዶት ቢሆንም፣ ይህ ድፍረቱ ጠቃሚ ነው። አዎን፣ በትሕትና ስህተቶቹን አምኖ፣ አባቱ ይቅር እንዲለውና ከቅጥረኞቹ እንደ አንዱ እንዲያደርገው ይጠይቃል። ያም ሆኖ ግን ተመልሷል! መልስ የሚያስፈልገው ጥያቄ፣ «ለምን?» የሚለው ነው።

ልጁ ወደ አባቱ የተመለሰው፣ ከሁሉ በፊት የአባቱን መልካምነት በልቡ ያውቅ ስለነበር ነው ማለት ተገቢ ነው። አባቱ መልካም አባት ነበር። በሕይወቱ ሁሉ ለልጁ ፍቅሩንና እንክብካቤውን አሳይቶታል። ልጁ አባቱን ውድቅ ቢያደርግም እንኳ፣ በአባቱ እንደሚወደድ ሁልጊዜ ያውቅ እንደነበር ያለውን እውነታ ይህ አይለውጠውም። ምናልባትም ይህን ምን ያህል እንደሚያውቀው ራሱ እንኳ አላስተዋለም ይሆናል። ነገር ግን በአባቱ የማያቋርጥ ፍቅር ተስፋ አድርጎ ወደ እርሱ ለመመለስ ድፍረት የሰጠው፣ በልቡ የነበረው ይህ የማያጠራጥር ግንዛቤ ነበር።

ይህ እውነተኛ ፍቅር ሁልጊዜ እንደሚሠራ ያሳያል። ሁልጊዜ ፍሬ ያፈራል። አንድ ሰው የምናቀርብለትን ቅዱስ ፍቅር ውድቅ ቢያደርግም እንኳ፣ ያ ፍቅር ሁልጊዜ በእርሱ ላይ ተጽዕኖ ያሳድራል። እውነተኛና ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ የሚሰጥ ፍቅርን ችላ ማለትም ሆነ ገፍቶ ማራቅ አስቸጋሪ ነው። ልጁ ይህን ትምህርት ተረድቶታል፤ እኛም ልንረዳው ይገባል።

የአባቱን ልብ በጸሎት እያሰላሰልክ ጊዜ አሳልፍ። ምን ያህል ተጎድቶ ሊሆን እንደሚችል ልናሰላስል ይገባል፤ እንዲሁም የልጁን መመለስ ሲጠባበቅ በውስጡ ሳይቋረጥ የነበረውን ተስፋ ልንመለከት ይገባል። ልጁ ሲመለስ ከሩቅ ባየው ጊዜ፣ በልቡ የፈሰሰውን ደስታ ልናሰላስል ይገባል። ወደ እርሱ ሮጠ፣ በደንብ እንዲንከባከቡት አዘዘ፣ ግብዣም አደረገ። እነዚህ ሁሉ ታፍኖ ሊቀር የማይችል ፍቅር ምልክቶች ናቸው።

የሰማይ አባት ለእያንዳንዳችን ያለው ፍቅር ይህ ነው። እርሱ ቁጡ ወይም ጨካኝ አምላክ አይደለም። እንደገና ሊቀበለንና ከእኛ ጋር ሊታረቅ የሚናፍቅ አምላክ ነው። በችግራችን ወደ እርሱ በምንመለስበት ቅጽበት ደስ ሊለው ይፈልጋል። እኛ እርግጠኛ ባንሆንም፣ እርሱ ስለ ፍቅሩ እርግጠኛ ነው፤ ሁልጊዜ ይጠብቀናል፣ ይህንም ሁላችን በልባችን ጥልቅ ውስጥ እናውቃለን።

ዛሬ ከሰማይ አባት ጋር መታረቅ ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ አሰላስል። ዐቢይ ጾም ምሥጢረ ዕርቅን ለመቀበል እጅግ ተስማሚ ጊዜ ነው። ይህ ምሥጢር ይህንኑ ታሪክ ይገልጣል። እኛ ኃጢአታችንን ይዘን ወደ አባት ስንሄድ፣ እርሱም ምሕረቱን በብዛት ሲያፈስስልን የሚናገር ታሪክ ነው። ኃጢአትን ለመናዘዝ መሄድ ፍርሃትና ስጋት ሊፈጥር ይችላል፤ ነገር ግን ወደዚህ ምሥጢር በእውነተኝነትና በቅን ልብ ከቀረብን፣ እጅግ የሚያስደንቅ ደስታ ይጠብቀናል። እግዚአብሔር ወደ እኛ ይሮጣል፣ ሸክሞቻችንን ያነሣልና ከእኛ በስተኋላ ያስቀራቸዋል። ይህን ድንቅ የምሥጢረ ዕርቅ ስጦታ ሳትካፈል፣ ይህ ዐቢይ ጾም እንዲያልፍብህ አትፍቀድ።

ርኅሩኅ አባት ሆይ፣ በእርግጥ ኃጢአት እሠራለሁ። ከአንተ ፊቴን መልሼ፣ በራሴ ፈቃድ ተመላልሻለሁ። አሁን በተከፈተና በቅን ልብ ወደ አንተ የመመለሻ ጊዜ ነው። ያን ፍቅር በዕርቅ ምሥጢር ለመቀበል የሚያስፈልገኝን ድፍረት ስጠኝ። ስለማይናወጠውና ፍጹም ስለሆነው ፍቅርህ አመሰግንሃለሁ። በሰማይ ያለህ አባት ሆይ፣ መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ጌታዬ ኢየሱስ ሆይ፣ በእናንተ እታመናለሁ።

የዐቢይ ጾም ሦስተኛ ሳምንት

ማውጫ