የፋሲካ አራተኛ ሳምንት

የሁላችንም መልካም እረኛ የሆነው ክርስቶስ

አራተኛው የትንሣኤ እሑድ (ዓመት አ)—የመልካሙ እረኛ እሑድ

“በበሩ የሚገባ ግን የበጎቹ እረኛ ነው። በረኛው ይከፍትለታል፤ እረኛውም የራሱን በጎች በስማቸው ጠርቶ ወደ ውጭ ሲመራቸው፣ በጎቹ ድምፁን ይሰማሉ።” ዮሐንስ 10:2-4

በዚህ ታሪክ ውስጥ አራት ነገሮች ይከሰታሉ፦

በመጀመሪያ፣ በረኛው ለእረኛው በሩን ይከፍትለታል።
ሁለተኛ፣ እረኛው የራሱን በጎች በስማቸው ይጠራቸዋል።
ሦስተኛ፣ በጎቹ ድምፁን ይሰማሉ።
አራተኛ፣ እረኛው በጎቹን በበሩ በኩል ይመራቸዋል።

“በረኛው” ማን ነው? ቅዱስ አውግስጢኖስ ለዚህ ከሚሰጡት መልሶች አንዱ፣ በረኛው መንፈስ ቅዱስ ነው የሚለው እንደሆነ ይናገራል። የመንፈስ ቅዱስ ሥራ አእምሯችንን ለእውነት መክፈት፣ መጽሐፍ ቅዱስን በጥልቀት እንድንረዳ፣ በዚህም ክርስቶስን ራሱን በጥልቀት እንድናውቅ ማድረግ ነው። ስለዚህ ከፈቀድህለት፣ ክርስቶስን እንደ እረኛህ አውቀህ እንድትወደው፣ መንፈስ ቅዱስ አእምሮህንና ልብህን ይከፍታል።

ይህ ሲሆን፣ መልካሙ እረኛ ኢየሱስ ስምህን ይጠራል፤ ጥሪውም ለአንተ በግል የቀረበ ይሆናል። ይህም በጆሮ በሚሰማ ድምፅ ሳይሆን፣ በእምነት ስጦታ በኩል ነው። አንተ ከብዙ በጎች አንዱ ብቻ አይደለህም፤ ይልቁንም በጥልቅ ቅርርብ በግል የሚያውቅህና የሚወድህ የእርሱ ውድ ነህ። ስለዚህ ይህ ክፍለ ንባብ፣ ከመልካሙ እረኛ ክርስቶስ ጋር ጥልቅና የግል ግንኙነት እንዲኖረን ይጠራናል።

ክርስቶስ እያንዳንዳችንን በግልና በጥልቅ ቅርርብ እንደሚወደን፣ በስማችንም እንደሚጠራን ማወቃችን፣ እንድናዳምጠው ይጋብዘናል፣ ያበረታታናልም። ታዳምጣለህ? የምታዳምጥ ከሆነስ፣ ትሰማለህ? ክርስቶስ በዚህ የግልና የጥልቅ ቅርርብ መንገድ ሲናገረን “መስማታችን” ወደ ተግባር ሊያነሣሣን ይገባል።

ምን ዓይነት ተግባር? እርሱ እንዲመራን መፍቀድ። በተለምዶ እረኛ ከበጎቹ በኋላ ይሄዳል፣ እነርሱም ከፊቱ ይሮጣሉ። በዚህ ታሪክ ግን፣ በስምህ የሚጠራህ መልካሙ እረኛ ኢየሱስ፣ “በበሩ በኩል” ይመራሃል። በሩ ኢየሱስ ራሱ ነው። ከእርሱ ጋር አንድ እንድንሆን፣ በእርሱም በኩል በሰማይ ወደሚኖረው አብ እቅፍ እንድንገባ ተጠርተናል። በእርሱ በኩል ወደ አዲሱ ሕይወት ራሱ እንገባለን፤ ይህም እረኛችን ከሆነው ጋር በአንድነት የመኖር ሕይወት ነው።

ዛሬ፣ ወደ እርሱ በተጠራህበት በዚህ ባለአራት ደረጃ ጉዞ ላይ አሰላስል። ክርስቶስን ለማወቅና ለመውደድ አእምሮህና ልብህ እንዲከፈቱ ወደ መንፈስ ቅዱስ ጸልይ። ከዚያም ክርስቶስ ሲናገርህ ለመስማት በጸሎት ሆነህ አዳምጥ። ስማው፣ ምላሽ ስጠው፣ ወደ ፍጹም ፍቅር ወደተሞላው ክፍት ልቡም እንዲስብህ ፍቀድለት።

መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ እባክህ ጆሮዬን ለመልካሙ እረኛ ድምፅ፣ አእምሮዬንም ለሚናገረው ሁሉ ክፈት። ውድ ጌታዬ ኢየሱስ ሆይ፣ አንተ እረኛዬ ነህ። ዛሬ፣ ስትናገር ድምፅህን ለመከተል፣ ይህንም በፍጹም መታመንና ራሴን ሙሉ በሙሉ ለአንተ በመስጠት ለማድረግ እመርጣለሁ። ጌታዬ ሆይ፣ እወድሃለሁ፤ እንዲህ ባለ ርኅራኄና በቅርብ እንክብካቤ ስለምትወደኝም አመሰግንሃለሁ። ኢየሱስ፣ መልካሙ እረኛዬ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ሕይወትህን መስጠት

የፋሲካ ዘመን አራተኛ እሑድ (ዓመት ለ)—የመልካሙ እረኛ እሑድ

ኢየሱስ እንዲህ አለ፦ “እኔ መልካሙ እረኛ ነኝ። መልካም እረኛ ሕይወቱን ስለ በጎቹ ይሰጣል። እረኛ ያልሆነውና በጎቹም የራሱ ያልሆኑት ቅጥረኛ ግን፣ ተኩላ ሲመጣ ሲያይ በጎቹን ጥሎ ይሸሻል፤ ተኩላውም ይይዛቸዋል፣ ይበትናቸዋልም። ይህም የሚሆነው ለደመወዝ ስለሚሠራና ስለ በጎቹ ስለማይጨነቅ ነው።” ዮሐንስ 10:11

በተለምዶ፣ ይህ የፋሲካ ዘመን አራተኛ እሑድ “የመልካሙ እረኛ እሑድ” ይባላል። ምክንያቱም በሦስቱም የሥርዓተ አምልኮ ዓመታት ለዚህ እሑድ የተመደቡት ንባቦች ከዮሐንስ ወንጌል አሥረኛ ምዕራፍ የተወሰዱ ናቸው፤ በዚህም ምዕራፍ ኢየሱስ መልካሙ እረኛ ስለ መሆኑ በግልጽና በተደጋጋሚ ያስተምራል። እረኛ መሆን ምን ማለት ነው? ይበልጥ በተለየ መልኩ፣ ኢየሱስ የሁላችንም መልካም እረኛ ሆኖ በፍጹም ሁኔታ የሚሠራው እንዴት ነው?

ኢየሱስን እንደ እረኛ የሚያሳየው ምስል ፍቅርን የሚቀሰቅስ ነው። ብዙ ሠዓሊዎች ኢየሱስን በእቅፉ ወይም በትከሻው ላይ በግ እንደተሸከመ የዋህና ደግ ሰው አድርገው አሳይተውታል። ዛሬ በአእምሯችን ፊት አቅርበን ከምናሰላስልባቸው ነገሮች አንዱ ይህ ቅዱስ ምስል ነው። ይህ ወደ እርሱ የሚጋብዝ ምስል ነው፤ ልጅ በሚያስፈልገው ጊዜ ወደ ወላጁ እንደሚዞር፣ እኛም ወደ ጌታችን እንድንዞር ይረዳናል። ሆኖም፣ ኢየሱስን እንደ እረኛ የሚያሳየው ይህ የዋህና ፍቅርን የሚቀሰቅስ ምስል እጅግ የሚስብ ቢሆንም፣ ከእረኝነቱ ጋር የተያያዙ ሌሎች ልናስብባቸው የሚገቡ ገጽታዎችም አሉ።

ከላይ የተጠቀሰው ወንጌል፣ ኢየሱስ የመልካም እረኛ እጅግ አስፈላጊ ባሕርይ ምን እንደሆነ ሲገልጽ የሰጠውን ትምህርት ዋና ነጥብ ያሳየናል። እርሱ “ሕይወቱን ስለ በጎቹ የሚሰጥ” ነው። ለእንክብካቤው አደራ ስለተሰጡት፣ ከፍቅር የተነሣ መከራን ለመቀበል ፈቃደኛ የሆነ ነው። ከራሱ ሕይወት ይልቅ የበጎቹን ሕይወት የሚመርጥ ነው። የዚህ ትምህርት ማዕከል መሥዋዕትነት ነው። እረኛ ራሱን መሥዋዕት ያደርጋል። ራስን መሥዋዕት ማድረግም ከሁሉ ይበልጥ እውነተኛውና ትክክለኛው የፍቅር ትርጉም ነው።

ኢየሱስ ሕይወቱን ስለ ሁላችን የሰጠ “መልካሙ እረኛ” ቢሆንም፣ እኛም ለሌሎች ሲል ራሱን መሥዋዕት ያደረገበትን ፍቅሩን ለመምሰል በየቀኑ መጣር አለብን። በየቀኑ ለሌሎች ክርስቶስን፣ መልካሙን እረኛ፣ መሆን አለብን። ይህንም የምናደርገው ሕይወታችንን ለሌሎች የምንሰጥባቸውን መንገዶች በመፈለግ፣ ለእነርሱ ቅድሚያ በመስጠት፣ ራስ ወዳድነት ያለበትን ዝንባሌ ሁሉ በማሸነፍና በሕይወታችን በማገልገል ነው። ፍቅር ከሌሎች ጋር ደስ የሚያሰኙና ልብን የሚያሞቁ ጊዜያትን ማሳለፍ ብቻ አይደለም፤ ከሁሉ በፊትና ከሁሉ በላይ፣ ፍቅር ራስን መሥዋዕት ማድረግ ነው።

ዛሬ፣ ኢየሱስን መልካሙን እረኛ በሚያሳዩ በእነዚህ ሁለት ምስሎች ላይ አሰላስል። በመጀመሪያ፣ በቅድስና፣ በርኅራኄና በፍቅር ስለሚቀበልህና ስለሚንከባከብህ ሩኅሩኅና የዋህ ጌታ አሰላስል። ከዚያ ግን ዐይንህን ወደ ስቅለቱ መልስ። መልካሙ እረኛችን በእርግጥ ሕይወቱን ስለ ሁላችን ሰጥቷል። የእረኝነት ፍቅሩ፣ እኛ እንድንድን ብዙ መከራ እንዲቀበልና ሕይወቱን እንዲሰጥ አደረገው። ኢየሱስ ፍቅሩ ፍጹም ስለነበር፣ ስለ እኛ ለመሞት አልፈራም። ለእርሱ ዋጋ ያለን እኛ ነን፤ እኛንም ለመውደድ አስፈላጊ የሆነውን ሁሉ፣ ከፍቅር የተነሣ ሕይወቱን መሥዋዕት ማድረግን ጨምሮ፣ ለማድረግ ፈቃደኛ ነበር። እጅግ ቅዱስና ንጹሕ በሆነው፣ ራስን መሥዋዕት በሚያደርገው በዚህ ፍቅር ላይ አሰላስል፤ እንድትወዳቸው ለተጠራህላቸውም ሁሉ ይህንኑ ፍቅር በበለጠ ሙላት ለመስጠት ጣር።

መልካሙ እረኛችን ኢየሱስ ሆይ፣ በመስቀል ላይ ሕይወትህን መሥዋዕት እስከማድረግ ድረስ ስለወደድኸኝ ከልቤ አመሰግንሃለሁ። እጅግ በታላቅ ርኅራኄና በምሕረት ብቻ ሳይሆን፣ ራስህንም መሥዋዕት በማድረግና የራስህን ጥቅም ሳትፈልግ ትወደኛለህ። ውድ ጌታ ሆይ፣ መለኮታዊ ፍቅርህን ስቀበል፣ እኔም ፍቅርህን እንድመስልና ሕይወቴን ለሌሎች መሥዋዕት እንዳደርግ እርዳኝ። ኢየሱስ፣ መልካሙ እረኛዬ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የሚቃረኑ ድምፆች

የፋሲካ ዘመን አራተኛ እሑድ (ዓመት ሐ)—የመልካሙ እረኛ እሑድ

“በጎቼ ድምፄን ይሰማሉ፤ እኔም አውቃቸዋለሁ፣ እነርሱም ይከተሉኛል።” ዮሐንስ 10:27

ኢየሱስ በእረኞች መካከል ያለውን ልዩነት በግልጽ ያሳያል። ይህም ለካህናት፣ ለወላጆችና ለሁላችንም እንደየራሳችን ልዩ ሁኔታ ይመለከታል። እርሱ የሚያሳየው ልዩነት፣ ለእንክብካቤያቸው አደራ ለተሰጧቸው ሰዎች ከልብ በሚጨነቁትና፣ ሥራውን ለይስሙላ ብቻ በሚሠሩት፣ ከመሥዋዕትነት ፍቅር ይልቅ በራስ ወዳድነት በሚነሣሱት መካከል ያለው ነው።

ኢየሱስ መለኮታዊው እረኛ ሆኖ መሥዋዕትነት የሚከፍል ፍቅርን በፍጹም ሁኔታ ገለጠ። ስለ እኛ፣ ስለ በጎቹ፣ እስከ መጨረሻው ድረስ ለመሄድ ፈቃደኛ ነበር። ሁሉንም ለመሠዋት ፈቃደኛ ነበር። ሥቃይ፣ ስደት፣ ተቀባይነት ማጣትና የመሳሰሉት ነገሮች ሙሉ በሙሉ እኛን የመንከባከብ ኃላፊነቱን ከመወጣት እንዲያግዱት አልፈቀደም። ለእኛ ያለው ፍቅር በእውነት ምን ያህል ጥልቅ እንደሆነ ማወቃችን ሊያነሣሣን፣ ሊያጽናናንና ሊያበረታታን ይገባል።

ይህ ፍቅር በወላጅ፣ በወንድም ወይም በእኅት፣ ወይም በቅርብ ወዳጅ ጽኑ ፍቅር ውስጥም ይታያል። አንድ ሰው ለእኛ የሚያሳየው ፍቅር፣ በተለይም በአስቸጋሪ ጊዜያት፣ የማይናወጥ ሲሆን፣ ይህ ታላቅ ድጋፍ ይሆንልናል። እንዲህ ያለ ፍቅር ለሌላ ሰው ሲሰጥ፣ ከሚገጥመን ማንኛውም መከራ የበለጠ ጽኑ የሆነ ጥልቅ መንፈሳዊ ትስስር ይፈጥራል። ምንም ዓይነት “ተኩላ” ቢመጣብን፣ የመለኮታዊው እረኛ የማይናወጥ ድጋፍ እንዳለን ማወቅ አለብን። ያንን ፍቅር በሌሎች ሰዎች ጽኑ ድጋፍ ውስጥ ሲገለጥ ማየት ስንችል ደግሞ፣ በረከታችን እጥፍ ይሆናል።

ሆኖም ልዩነቱንም ችላ ማለት የለብንም። ኢየሱስ ተኩላው ሲመጣ አይቶ የሚሸሸውን “እረኛ ያልሆነ ቅጥረኛ” እንደ ምሳሌ ያቀርባል። ይህ ሰው በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ምን ያህል ጉዳት እንደሚያደርስ ማሳየት አስፈላጊ ነው። ከኃላፊነቱ ሲሸሽና ለራስ ወዳድነት ፍላጎት እጁን ሲሰጥ፣ መንጋውን ያለ ጠባቂና ለጥቃት ተጋላጭ አድርጎ ይተወዋል።

በዚህ ቅጥረኛ ውስጥ፣ ሁላችንም በሕይወታችን መጋፈጣችን የማይቀረውን ፈተና ማየት አለብን። በአስቸጋሪ ጊዜያት ጸንቶ መቀጠል ከባድ ነው። የሚያስፈልጋቸው ሰዎች በሚፈልጉን ጊዜ ከጎናቸው መሆን ከባድ ነው። በሁሉም ነገር ታማኝ መሆንና የፍርሃት ፈተና ሲገጥመን ፈጽሞ ወደ ኋላ አለማፈግፈግ ከባድ ነው።

ኢየሱስ እረኛችን እንደመሆኑ የማይናወጥ ፍቅሩንና ድጋፉን ይሰጠናል፤ ነገር ግን እኛም እርስ በርሳችን እንዲሁ የማይናወጥ ታማኝነት በማሳየት ይህንን ስጦታ ለእርሱ እንድንመልስለት ይፈልጋል።

ዛሬ መልካሙን እረኛ ምን ያህል በሚገባ እንደምትመስል አሰላስል። ጉድለት ባለብህ ነገር፣ አንተም ሌሎችን መጠበቅ እንድትችል እርሱ እንዲጠብቅህ ፍቀድለት። ወደ መልካሙ እረኛ ሩጥ፤ ለአንተ ባለው ፍጹም ፍቅርም ታመን።

ኢየሱስ ሆይ፣ ቸሩ እረኛችን፣ እረኛዬ ሆነህ ለምትሰጠኝ የማይናወጥ ድጋፍ አመሰግንሃለሁ። የዚህ ጥልቅ ፍቅርህና ታማኝነትህ መሣሪያዎች ሆነው ስለሚያገለግሉትም አመሰግንሃለሁ። በሕይወቴ ውስጥ ያኖርካቸውን ሰዎች፣ ሕዝብህን የመጠበቅና የመምራት ድርሻዬን እንድፈጽም እርዳኝ። ከጠራኸኝ ከዚህ ክቡር ኃላፊነት ፈጽሞ እንዳልሸሽ አድርገኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የእረኛው ድምፅ

የትንሣኤ አራተኛ ሳምንት ሰኞ

ማስታወሻ፦ በ«ኤ» የንባብ ዓመት፣ ይህ ወንጌል ባለፈው እሑድ ሲነበብ፣ ዛሬ ዮሐንስ 10:11-18 ይነበባል።

«…በጎቹም ድምፁን ይሰማሉ፤ የራሱንም በጎች በስማቸው እየጠራ ወደ ውጭ ይመራቸዋል። የራሱን ሁሉ ካወጣ በኋላ በፊታቸው ይሄዳል፤ በጎቹም ድምፁን ስለሚያውቁ ይከተሉታል። እንግዳን ግን አይከተሉም፤ የእንግዶችን ድምፅ ስለማያውቁ ከእርሱ ይሸሻሉ።» ዮሐንስ 10:3–5

በሕይወታችሁ ከሁሉ ይበልጥ የለመዳችሁት ምንድን ነው? ብዙውን ጊዜ በአእምሯችሁ የሚያስተጋባው የትኛው ድምፅ ወይም የትኞቹ ድምፆች ናቸው? በየጊዜው የሚያሳድሩብን ብዙ ተጽዕኖዎች አሉ። አንዳንዶቹ ጥሩ ናቸው፤ አንዳንዶቹ ደግሞ ያን ያህል ጥሩ አይደሉም። ብዙ ጊዜ በየዕለቱ የሚያጋጥሙን ብዙ «ድምፆች» ወይም ተጽዕኖዎች እኛን አይነኩንም ብለን ራሳችንን ልናሳምን እንችላለን። የመገናኛ ብዙኃን ድምፅ፣ በሰፊው የተስፋፋው የዘመኑ ባህል፣ የገንዘብ ፍቅር፣ እውቅና የማግኘት ምኞትና ሌሎችም ብዙ ነገሮች ግፊት ያሳድሩብናል። እነዚህ ኃይለኛ ተጽዕኖዎች ናቸው፤ ማመን ብንፈልግም ባንፈልግም በእርግጥ ይነኩናል።

ከላይ ያለው ወንጌል የእረኛውን ድምፅ ከእንግዳ ድምፅ ጋር በማነጻጸር፣ ይህን ውስጣዊ ትግል እንድንረዳ ይረዳናል። በጎች በቀላሉ ይማራሉ፣ ይለምዳሉም። እረኞች ከበጎቻቸው ጋር በተደጋጋሚ መነጋገራቸው የተለመደ ልማድ ስለነበረ፣ በጎቹ የእረኛቸውን ድምፅ ይለዩ ነበር። በጎቹ የእረኛውን ድምፅ ከለመዱ በኋላ፣ ሲጠራቸው ዘወር ብለው ይከተሉት ነበር።

በእኛም ዘንድ እንዲሁ ነው። ከሁሉ ይበልጥ የለመድነውን ድምፅ እንከተላለን። በየዕለቱ ሙሉ በሙሉ የምንጠመድበት ነገር ማንኛውም ቢሆን፣ እየወደድነው እንሄዳለን፤ ሳናውቀው እንኳን እንድንከተለው ይስበናል።

ይህም «ከሁሉ ይበልጥ የለመዳችሁት ምንድን ነው?» የሚለውን ጥያቄ ያስነሣል። እንዲሆን የሚገባው፣ ቋንቋውን፣ የአነጋገሩን ቃናና ድምፁን እየተማርን፣ በእግዚአብሔር ቃል ላይ በቂ ጊዜ ማሳለፍ ነው። እንዲሁም በየቀኑ ከጊዜያችን የተወሰነውን በዝምታ እግዚአብሔርን ለማሰላሰል ልንሰጥ ይገባል። ይህን ስናደርግ፣ ሲናገር የማዳመጥ ልማድ እናዳብራለን፤ ድምፁንም እንለምደዋለን፣ በእርሱም መጽናናትን እናገኛለን።

ይህ ልማድ በውስጣችን ከጸና በኋላ፣ በዕለታዊ ሥራችን ተጠምደን ሳለንም፣ እግዚአብሔር ለመናገር በመረጠ ጊዜ ሁሉ እርሱን ማዳመጥ ይበልጥ ቀላል ይሆንልናል። የሚናገረው እርሱ መሆኑን ወዲያውኑ እንለያለን፣ እንከተለውማለን።

ዛሬ፣ ከሁሉ በላይ ጮኾ የሚጠራህ ምን እንደሆነ አሰላስል። በዓለማችን ያሉት ብዙ ሌሎች ድምፆች የእግዚአብሔርን ድምፅ እንዲያሰጥሙት አትፍቀድ። ይልቅስ፣ እርሱ ለመናገር ለሚመርጥባቸው ጊዜያት ራስህን አዘጋጅ። ሲናገርም፣ እንድትከተለው ድምፁ ትኩረትህን እንዲስብ ፍቀድ።

የምትናገረኝ ጌታዬ ሆይ፣ በዕለት ተዕለት ሕይወቴ ሁሉ የዋህ ድምፅህን እንዳውቅና እንድወድ እርዳኝ። ትኩረቴን ለመሳብ የሚወዳደሩትን ሌሎች ድምፆች ሁሉ ድምፅህ ይብለጣቸው። የተወደድከው ጌታ ሆይ፣ ብቸኛ እረኛዬና መሪዬ እንድትሆን አንተን እመርጣለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የኢየሱስ ቋንቋ

በፋሲካ ዘመን የአራተኛው ሳምንት ማክሰኞ

ኢየሱስ በቤተ መቅደሱ ክልል፣ በሰሎሞን መመላለሻ እየተመላለሰ ነበር። አይሁድም በዙሪያው ተሰብስበው፣ «እስከ መቼ ድረስ በጥርጣሬ ታቆየናለህ? አንተ ክርስቶስ ከሆንህ በግልጽ ንገረን» አሉት። ኢየሱስም፣ «ነግሬአችኋለሁ፤ እናንተ ግን አታምኑም» ብሎ መለሰላቸው። ዮሐንስ 10:24–25

ይህ የኢየሱስ ንግግር ተከታዮቹን ግራ አጋብቷቸው ሊሆን ይችላል። ኢየሱስ መሲሕ መሆኑን ማመን ፈልገው ነበር፤ ስለዚህም መሲሕ እንደሆነ በግልጽ እንዲነግራቸው ጠየቁት። እርሱስ እንዴት መለሰላቸው? አስቀድሞ እንደነገራቸው፣ እነርሱ ግን እንዳላመኑ ነገራቸው። ይህ ትኩረት የሚስብ ሁኔታ ነው።

በዚህ ጉዳይ በመጀመሪያ መባል ያለበት፣ ኢየሱስ እየነቀፋቸው እንዳልነበረ ነው። ቋንቋውን እንዲረዱ እየረዳቸው ነበር። የጥያቄአቸው መልስ፣ ኢየሱስ ዝም ብሎ «እኔ መሲሕ ነኝ!» በማለቱ ብቻ የሚገኝ እንዳልሆነ እንዲረዱ እየረዳቸው ነበር። ይልቅስ፣ ኢየሱስን ሲያዳምጡና ተአምራቱን ሲመለከቱ፣ የጥያቄአቸው መልስ ከሰማያዊው አብ ወደ ልባቸው በመነገር ሊደርሳቸው ይገባ ነበር። መልሱ ሊሰጣቸው የነበረው በውስጣቸው ሊቀበሉት በሚገባው የእምነት ስጦታ ነበር። ይህ የእምነት ስጦታ በእጅጉ የተመኙትን እርግጠኝነት ይሰጣቸው ነበር።

በእኛም ዘንድ እንዲሁ ነው። ምናልባት አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር ከሰማይ ወርዶ ለዚህ ወይም ለዚያ ጥያቄ «በግልጽ» መልስ እንዲነግራችሁ ፈልጋችሁ ይሆናል። እርሱ ግን እንዲህ አያደርግም። በፍጹም መንገዱና በፍጹም ቋንቋው ያደርገዋል። ይህም የእምነት ቋንቋ ነው፤ ለመስማትና ለመረዳትም አእምሯችንንና ፈቃዳችንን ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ማስገዛትን ይጠይቃል። እግዚአብሔር እንድንሆን በሚፈልገው መልኩ ወደ እርሱ የምንመለስበት ብቸኛው መንገድ ይህ ነው።

ዛሬ፣ እግዚአብሔር ሲናገር ምን ያህል በጥሞና እንደምታዳምጡ አሰላስሉ። የእውነት ድምፁን በመለየት፣ ይበልጥ በግልጽ ለማዳመጥ መማር ትችላላችሁ። እርሱን ስትሰሙ፣ በሚናገረው ሁሉ ሙሉ በሙሉ እንድታምኑ ራሳችሁን ክፍት አድርጉ። ያም ጥልቅ እምነት ሕይወታችሁን እንዲመራ ፍቀዱለት።

የእውነት ሁሉ ጌታ ሆይ፣ ብዙ ጊዜ በእምነት ስጦታ አማካኝነት በግልጽ እንድሰማህ ራሴን ክፍት አላደርግም። ብዙ ጊዜ ለአስቸጋሪ ጥያቄዎች ቀላል መልስ እፈልጋለሁ። አንተን እንዳውቅና እውነተኛ እረኛዬ እንድትሆን እንድፈቅድልህ፣ በትዕግሥት እንዳድግ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በአንድነት ወንጌልን ማብሰር

በፋሲካ ዘመን የአራተኛው ሳምንት ረቡዕ

ኢየሱስም ጮክ ብሎ፣ «በእኔ የሚያምን በላከኝም ያምናል እንጂ በእኔ ብቻ አያምንም፤ እኔንም የሚያይ የላከኝን ያያል» አለ። ዮሐንስ 12:44–45

ይህን አሁን በቀጥታ ትርጉሙ ለመረዳት አስቸጋሪ ነው። ኢየሱስን ያዩ ሰዎች አብንም ያዩት እንዴት ነው? ኢየሱስን ማየት በሰማይ ያለውን አብ ማየት የሆነው እንዴት ነው?

መልሱ እጅግ ቀላል ነው። አብና ወልድ የሚጋሩት አንድነት ፍጹም አንድነት ነው። የተለያዩ አካላት ሆነው ይኖራሉ፤ ሆኖም እንደ አንድ የተዋሐዱ ናቸው። በፍጹም ፍቅራቸውና በፈቃዳቸው ፍጹም ኅብረት አንድ ናቸው።

ስለዚህ ኢየሱስን ማወቅ አብንም ማወቅ ነው። እውነታው ግን፣ የወልድ መለኮት እንደተሰወረ ሁሉ የአብ መገኘትም የተሰወረ መሆኑ ነው። እንደ መጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት ኢየሱስ በምድር ላይ ሲመላለስ የማየት ልምድ ባይኖረንም፣ በቅዱስ ቁርባን ፊት በቀረብን ቁጥር ይህንኑ እውነታ እናገኛለን። ወደ ቤተ ክርስቲያን ገብተን ቅዱስ ቁርባን በሚጠበቅበት ማደሪያ ፊት በአንድ ጉልበት ስንንበረከክ፣ ወልድ እግዚአብሔር በመለኮቱ ሙሉ በሙሉ በተገኘበት ፊት እንዳለን ሁልጊዜ በጥልቅ ማስተዋል መገንዘባችን አስፈላጊ ነው። በዚህም ምክንያት፣ አብም በመለኮቱ ሙሉ በሙሉ በተገኘበት ፊት ነን! የእነርሱ መገኘት እውነተኛና ፍጹም ነው። ከአምስቱ የስሜት ሕዋሳታችን ተሰውረዋል እንጂ።

እዚህ ግን ልናሰላስልበት የሚገባ አንድ ቁልፍ ጉዳይ የአብ፣ የወልድና የመንፈስ ቅዱስ አንድነት ነው። በጸሎት መንፈስ አንድነታቸውን ማሰላሰል ለጸሎት ሕይወታችን እጅግ ጠቃሚ ነው። ለምን? በእነርሱ አንድነት እንድንካፈል፣ እርስ በርሳችንም በአንድነት እንድንኖር ስለተጠራን ነው።

አንድነት አስቸጋሪ ነው። እጅግ ብዙ ፍቅርን ይጠይቃል። ከሌላው ሰው ጋር ሙሉ በሙሉ መገኘትን፣ እሱንም በሚገባ ለመረዳት፣ ለመቀበልና ለማወቅ መጣርን ይጠይቃል። ለዚህም ቅድስት ሥላሴ አርአያችን ነው። ወላጆችና ልጆች፣ ባልና ሚስት፣ ወዳጆች ወይም ሌሎች ብንሆንም፣ ሁላችንም ለጥልቅና ለዘላቂ አንድነት ተጠርተናል።

በደንብ ስለምታውቁት አንድ ሰው አስቡ። ከዚያም ያ ሰው በደንብ ስለሚያውቀውና ስለሚወደው ሌላ ሰው አስቡ። ያንን ሌላ ሰው የሚያውቀውን ሰው በማወቃችሁ ብቻ፣ በተወሰነ ደረጃ እሱንም እንደምታውቁት ሊሰማችሁ ይችላል። ለምሳሌ፣ ልጅ ያለው አንድ በጣም የቅርብ ወዳጅ አላችሁ እንበል። ይህ ወዳጃችሁም ስለ ልጁ ብዙ ነገር ያካፍላችኋል። ከወዳጃችሁ ጋር ባላችሁ ግንኙነት ውስጥ እየተለማመዳችሁ ያላችሁት የዚያን ወላጅና ልጅ አንድነት ነው።

ከእግዚአብሔር ጋርም እንዲሁ ነው። ወልድ እግዚአብሔርን ስናውቅ፣ በዚያው አብ እግዚአብሔርንም እናውቃለን። መልካሙ ዜናም፣ እግዚአብሔርን ካወቅንና ከዚያም ሌላ ሰው እኛን እንዲያውቀን ከፈቀድን፣ በዚህ ሰውየው በእኛ በኩል እግዚአብሔርን እንዲያውቅ እድል እየሰጠነው መሆኑ ነው። ይህ ወንጌልን ለማብሰርና እግዚአብሔርን ለምናውቃቸውና ለምንወዳቸው ሰዎች ለማድረስ ከሚረዱ ድንቅ መንገዶች አንዱ ነው።

ዛሬ ከእግዚአብሔር ጋር ስላለህ ግንኙነትና ይህ ግንኙነት በሌሎች ግንኙነቶችህ ሁሉ እንዴት እንደሚበራ አሰላስል። በዙሪያህ ያሉ ሰዎችም አንተ ለእሱ ካለህ ፍቅር ጥቅም እንዲያገኙ፣ እግዚአብሔርን ይበልጥ ለማወቅና ለመውደድ ራስህን በሙሉ ስጥ።

የፍጹም አንድነት ጌታ ሆይ፣ አንተን እንዳውቅና እንድወድ፣ በዚህም ግንኙነት ውስጥ አብንና መንፈስ ቅዱስን እንዳውቅና እንድወድ እርዳኝ። እጅግ ቅዱስ ሥላሴ ሆይ፣ ለአንተ ባለኝ ፍቅር እያደግሁ ስሄድ፣ ለሌሎች የፍቅርህ መሣሪያ እንድሆን፣ ይህን ፍቅር ወደ ሁሉም ግንኙነቶቼ እንዳመጣ እርዳኝ። እጅግ ቅዱስ ሥላሴ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የክርስቶስ ባሮች

በፋሲካ ዘመን አራተኛ ሳምንት ሐሙስ

ኢየሱስ የደቀ መዛሙርቱን እግር ካጠበ በኋላ እንዲህ አላቸው፦ «እውነት፣ እውነት እላችኋለሁ፣ ባሪያ ከጌታው አይበልጥም፤ መልእክተኛም ከላከው አይበልጥም።» ዮሐንስ 13:16

ከቃላቱ በስተጀርባ ያለውን ትርጉም ለመረዳት ከሞከርን፣ ኢየሱስ ሁለት ነገሮችን ሲነግረን መስማት እንችላለን። የመጀመሪያው፣ ራሳችንን እንደ እግዚአብሔር ባሮችና መልእክተኞች ማየታችን መልካም መሆኑን፤ ሁለተኛውም፣ ክብሩን ሁልጊዜ ለእግዚአብሔር መስጠት እንዳለብን ነው። እነዚህ በመንፈሳዊ ሕይወታችን ልንኖርባቸው የሚገቡ አስፈላጊ ነጥቦች ናቸው። ሁለቱንም እንመልከት።

በተለምዶ «ባሪያ» የመሆን ሐሳብ ብዙም የሚመኙት ነገር አይደለም። በዘመናችን ባርነትን ያን ያህል ባናውቀውም፣ እውን ነው፤ በዓለማችን ታሪክ ሁሉ በብዙ ባህሎችና በብዙ ዘመናት እጅግ ከባድ ጉዳት አስከትሏል። በባርነት ውስጥ ከሁሉ የከፋው ነገር ባሮች የሚደርስባቸው ጭካኔ ነው። እንደ ዕቃና እንደ ንብረት ይቆጠራሉ፤ ይህም ከሰብአዊ ክብራቸው ጋር ፈጽሞ የሚቃረን ነው።

ነገር ግን አንድ ሰው ፍጹም ለሚወደው ጌታ ባሪያ የሆነበትን ሁኔታ አስብ፤ የዚህም ጌታ ዋና ተልእኮ ያንን «ባሪያ» እውነተኛ አቅሙን እንዲያወጣና በሕይወቱ ሙላትን እንዲያገኝ መርዳት ነው። በዚህ ሁኔታ፣ ጌታው ባሪያውን ፍቅርንና ደስታን እንዲቀበል «ያዝዘዋል»፤ ሰብአዊ ክብሩንም ፈጽሞ አይጥስም።

ከእግዚአብሔር ጋርም ያለን ግንኙነት እንዲሁ ነው። የእግዚአብሔር ባሪያ የመሆንን ሐሳብ ፈጽሞ ልንፈራ አይገባም። ይህ አገላለጽ በቀድሞ ዘመናት በሰው ክብር ላይ የደረሰውን ጥቃት ሊያስታውስ ቢችልም፣ የእግዚአብሔር ባሪያ መሆን ግን ግባችን ሊሆን ይገባል። ለምን? ምክንያቱም ጌታችን እንዲሆን ልንፈልገው የሚገባው እግዚአብሔር ነው። እንዲያውም የራሳችን ጌታ ለመሆን ከምንመኘው ይልቅ፣ እግዚአብሔር ጌታችን እንዲሆን ልንመኝ ይገባል። እግዚአብሔር እኛ ራሳችንን ከምንንከባከበው በላይ በመልካም ይንከባከበናል! በቅድስናና በደስታ የተሞላ ፍጹም ሕይወት እንድንኖር ያዘናል፤ እኛም በትሕትና ለመለኮታዊ ፈቃዱ እንገዛለን። ከዚህም በላይ፣ እንዲሠራብን ከፈቀድንለት፣ የሚያዘንን ሁሉ ለመፈጸም የሚያስፈልጉንን መንገዶች ይሰጠናል። “የእግዚአብሔር ባሪያ” መሆን መልካም ነገር ነው፤ በሕይወታችንም ግባችን ሊሆን ይገባል።

እግዚአብሔር ሕይወታችንን እንዲመራ የመፍቀድ ችሎታችን እያደገ ሲሄድ፣ በውስጣችን ለሚያደርገው ሁሉ በየጊዜው በምስጋናና በውዳሴ መንፈስ ወደ እሱ መቅረብም አለብን። በተልእኮው እንድንካፈል ስለፈቀደልንና ፈቃዱን እንድንፈጽም ስለላከን፣ ክብሩን ሁሉ ለእሱ መስጠት አለብን። እሱ በሁሉም ረገድ ከእኛ ይበልጣል፤ ነገር ግን በዚያ ታላቅነትና ክብር እንድንካፈልም ይፈልጋል። ስለዚህ መልካሙ ዜና፣ በውስጣችን ለሚያደርገው ሁሉ፣ ሕጉ ለሚያዝዘው ሁሉና ለትእዛዛቱ ሁሉ እግዚአብሔርን ስናከብርና ስናመሰግን፣ በክብሩ እንድንሳተፍና እንድንካፈል እሱ ከፍ እንደሚያደርገን ነው! ይህ ከክርስቲያናዊ ሕይወት ፍሬዎች አንዱ ሲሆን፣ በራሳችን ኃይል ልናስገኘው ከምንችለው እጅግ በላይ በሆነ በረከት ይባርከናል።

ዛሬ ራስህን ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔርና የፈቃዱ ባሪያ ለመሆን ስለመስጠት አሰላስል። ይህ ቁርጠኝነት ወደ ታላቅ ሐሴት በሚወስድ መንገድ ላይ ጉዞህን ያስጀምርሃል።

ጌታዬና ገዢዬ ሆይ፣ ለእያንዳንዱ ትእዛዝህ ራሴን አስገዛለሁ። ፈቃድህ፣ ፈቃድህ ብቻ፣ በእኔ ይፈጸም። በሁሉም ነገር ገዢዬ እንድትሆን አንተን እመርጣለሁ፤ ለእኔ ባለህ ፍጹም ፍቅርም እታመናለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የአባታችን ቤት

የፋሲካ አራተኛ ሳምንት ዓርብ

“በአባቴ ቤት ብዙ ማደሪያዎች አሉ። እንዲህ ባይሆን ኖሮ፣ ቦታ ላዘጋጅላችሁ እንደምሄድ እነግራችሁ ነበርን? ሄጄም ቦታ ካዘጋጀሁላችሁ፣ እኔ ባለሁበት እናንተም እንድትሆኑ፣ እንደገና እመጣለሁ፤ ወደ እኔም እወስዳችኋለሁ።” ዮሐንስ 14:2–3

ከጊዜ ወደ ጊዜ ስለ ሰማይ ክብር የተሞላ እውነታ ትኩረት ሰጥተን ማሰባችን አስፈላጊ ነው! ሰማይ እውን ነው፤ እግዚአብሔር ቢፈቅድም፣ አንድ ቀን ሁላችንም በዚያ፣ በሦስት አካላት አንድ ከሆነው አምላካችን ጋር አንድ እንሆናለን። ሰማይን በትክክል ብንረዳው ኖሮ፣ በጥልቅና በሚነድ ፍቅር እንናፍቀው ነበር፤ ስለ እርሱም ባሰብን ቁጥር በሰላምና በደስታ እየተሞላን፣ በታላቅ ጉጉት እንጠባበቀው ነበር።

የሚያሳዝነው ግን፣ ይህችን ምድር ለቅቆ ከፈጣሪያችን ጋር የመገናኘት ሐሳብ ለአንዳንዶች አስፈሪ መሆኑ ነው። ምናልባት ያልታወቀውን መፍራት፣ የምንወዳቸውን ሰዎች ትተን እንደምንሄድ መገንዘብ፣ ወይም ምናልባትም ሰማይ የመጨረሻ ማረፊያችን እንዳይሆን መስጋት ሊሆን ይችላል።

ክርስቲያኖች እንደመሆናችን፣ ሰማይን ብቻ ሳይሆን በምድር ላይ ያለንን የሕይወት ዓላማም በትክክል በመረዳት፣ ለሰማይ ያለንን ታላቅ ፍቅር ለማሳደግ መጣራችን አስፈላጊ ነው። ሰማይ ሕይወታችንን በሥርዓት እንድንመራና ወደዚህ ዘላለማዊ ብፅዕና በሚያደርሰው መንገድ ላይ እንድንጸና ይረዳናል።

ከላይ ባለው ንባብ፣ ስለ ሰማይ እጅግ የሚያጽናና ምስል ተሰጥቶናል። እሱም የ“አባት ቤት” ምስል ነው። ይህ ምስል ሰማይ ቤታችን መሆኑን ስለሚገልጥ፣ ልናሰላስልበት የሚገባ መልካም ምስል ነው። ቤት ደኅንነት የሚሰማን ቦታ ነው። ያለ ማስመሰል ራሳችንን ሆነን መኖር፣ ዘና ማለት፣ ከምንወዳቸው ጋር መሆንና ቦታው የእኛ እንደሆነ እንዲሰማን የምንችልበት ቦታ ነው። እኛ የእግዚአብሔር ወንዶችና ሴቶች ልጆች ነን፤ እሱም ቦታችን ከእሱ ጋር እዚያ እንዲሆን ወስኗል።

በዚህ የሰማይ ምስል ላይ ማሰላሰል፣ የሚወዱትን ሰው በሞት ያጡትንም ማጽናናት ይገባዋል። ለጊዜው መሰናበት እጅግ ከባድ ነው። ከባድም ሊሆን ይገባል። የምንወደውን ሰው ማጣት የሚያስከትለው ከባድ ሐዘን፣ በዚያ ግንኙነት ውስጥ እውነተኛ ፍቅር እንዳለ ያሳያል። ይህም መልካም ነው። ነገር ግን የምንወደው ሰው ከአብ ጋር በቤቱ ለዘላለም እንደሚኖር ስናሰላስል፣ የማጣት ስሜታችን ከደስታም ጋር እንዲቀላቀል እግዚአብሔር ይፈልጋል። ያ ሰው በዚያ ያለው ደስታ እኛ ልንገምተው ከምንችለው ሁሉ በላይ ነው፤ እኛም አንድ ቀን በዚያ ደስታ እንድንካፈል እንጠራለን።

ዛሬ በዚህ የሰማይ ምስል፣ ማለትም በአባታችን ቤት ላይ አሰላስል። ይህን ምስል በአእምሮህ ይዘህ በጸጥታ ተቀመጥ፤ እግዚአብሔርም እንዲናገርህ ፍቀድለት። እንዲህ ስታደርግ፣ ይህ ምኞት እዚህና አሁን የምታደርገውን ሁሉ ለመምራት እንዲረዳህ፣ ልብህ ወደ ሰማይ እንዲሳብ ፍቀድ።

የሰማይና የምድር ጌታ ሆይ፣ በሰማይ ለዘላለም ከአንተ ጋር ለመሆን በእውነት እናፍቃለሁ። በቤትህ እንድጽናና፣ እንድረጋጋና በደስታ እንድሞላ እመኛለሁ። ይህን ሁልጊዜ የሕይወቴ ግብ አድርጌ እንድይዝና ለዚህ የመጨረሻ ማረፊያ ያለኝ ናፍቆት በየቀኑ እንዲያድግ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በመተማመን መናገር

ከትንሣኤ በኋላ ያለው አራተኛ ሳምንት ቅዳሜ

“ለእናንተ የምናገራቸውን ቃላት ከራሴ አልናገርም።” ዮሐንስ 14:10

እነዚህ የኢየሱስ ቃላት ከአባቱ ጋር ያለውን ጥልቅ አንድነት እንደገና ይገልጣሉ። እርሱና አብ አንድ ናቸው፤ የሚናገረውም ከአብ ይመጣል። የዮሐንስ ወንጌል ፍጹም አንድነታቸውን ለማጉላት በሚያገለግሉ እንዲህ ባሉ አነጋገሮች የተሞላ ነው።

ስለ አብና ወልድ አንድነት ብዙ ልንል ብንችልም፣ ኢየሱስ የተናገራቸው እነዚህ ቃላት እኛም ልንናገራቸው የምንችል ቃላት ሊሆኑ እንደሚገባ ራሳችንን ማስታወስ አስፈላጊ ነው። እኛ ራሳችንም ከራሳችን እንደማንናገር፣ ይልቁንም አብ በእኛ በኩል እንደሚናገር መናገር መቻል እንዴት ያለ ድንቅ ነገር ነው! ይህ የዘወትር ግባችን ሊሆን ይገባል።

በራሳችን ጥበብና ግንዛቤ ተመክተን፣ ከራሳችን ተነሥተን ለሌሎች ብንናገር፣ ቃላችን ያን ያህል ኃይል እንደማይኖረውም በትሕትና ማመን አለብን። ይህን መቀበል አስቸጋሪ ቢሆንም እውነት ነው። የእኛ አስተያየት ትክክል ነው፣ ሌሎችም እኛን ማዳመጥ አለባቸው ብለን የማሰብ ወጥመድ ውስጥ በቀላሉ ልንወድቅ እንችላለን።

በሌላ በኩል ግን፣ የአብ ድጋፍ ያላቸውን፣ ከልቡ የሚወጡ ቃላትን መናገር ከቻልን፣ እነዚያ ቃላት በሌሎች ሕይወት እውነተኛ ለውጥ እንደሚያመጡ ማየት እንጀምራለን። ቃላት ትልቅ ቦታ አላቸው፤ ስለዚህ ምን እንደምንናገርና እንዴት እንደምንናገረው ሁልጊዜ በጣም መጠንቀቅ አለብን።

አብ በውስጣችንና በእኛ በኩል እንዲናገር መፍቀዳችን፣ ለቃላችን በድንገት አዲስ የማሳመን አቅምና ኃይል ይሰጣል። እነዚያም እግዚአብሔር ለሌሎች የሚናገራቸው፣ በሕይወታቸውም ለውጥ እንዲያመጣ መንገድ የሚከፍቱ ቃላት ይሆናሉ።

ዛሬ ስለ ዕለት ተዕለት ንግግርህ አስብ። አንዳንድ ጊዜ ምን እንደምትናገር ወይም እንዴት እንደምትናገር ባለማወቅ የምትቸገር ከሆነ፣ ልትጸልየው የሚገባ መልካም ጸሎት፣ አብ እንድትናገረው የሚሰጥህን ብቻ የመናገር ጸጋ መለመን ነው፤ ከዚያ በላይም ሆነ በታች ሳትናገር። ይህን ጸሎት ጸልይ፤ እግዚአብሔርም በአንተ በኩል የሚናገረው ብዙ ነገር እንዳለው ተማመን።

በሰማይ ያለህ አባት ሆይ፣ የምናገረውን ቃልህን ስጠኝ። የእውነትና የበጎነት ሁሉ ምንጭ አንተ እንድትሆን፣ ሁልጊዜ በልቤ በመተማመን ወደ አንተ እንድዞር እርዳኝ። ያ እውነትና በጎነት በየዕለቱ ከእኔ ይፍለቅ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የትንሣኤ አምስተኛ ሳምንት

ማውጫ