እንግዲህ፣ የብፅዕና ሕይወት ማግኘት ትፈልጋላችሁ? ማለትም፣ በእውነት የተባረከ ሕይወት? የእውነተኛ ደስታ ሕይወት? በእርግጥ ትፈልጋላችሁ! ከዚህ የሚበልጠው ጥያቄ፣ «ይህን እንዴት አገኘዋለሁ?» የሚለው ነው።
መልሱ ቀላል ነው። የምናገኘው በክርስቶስ መለኮታዊ እርዳታ ነው። እርሱስ እንዴት ይረዳናል? የሚረዳን፦ 1) በሕጉ፤ እና 2) በጸጋው ነው።
ይህ ምዕራፍ እግዚአብሔር የራሱን ሕግ የሰጠንበትን መንገድ፣ እንዲሁም ጸጋ የሚሰጠንበትን መንገድ ይመለከታል፤ ይህም እንድንኖር የተጠራንበትን ክብራማ ሕይወት እንድንኖር ነው።
የሥነ ምግባር ሕግ
«የሥነ ምግባር ሕግ» «መለኮታዊ ሕግ» ተብሎም መረዳት አለበት። መለኮታዊ ሕግ ማለት እንደ ትክክለኛና መልካም ነገር ከእግዚአብሔር አእምሮና ልብ የሚመነጭ ሁሉ ነው። ወደ ሙሉ ሕይወት እንዲመራን እግዚአብሔር ያቋቋመው የሥነ ምግባር ሥርዓት ነው። በንጽጽር ለመረዳት፣ የተፈጥሮ ሕጎች እንዳሉ እናውቃለን። ለምሳሌ፣ የምድርን ስበት ችላ ማለት አንችልም። እንደሌለ ማስመሰል እንችል ይሆናል፤ ይህ ግን የለም ማለት አይደለም። የእግዚአብሔር የሥነ ምግባር ሕግም፣ ማለትም መለኮታዊ ሕግ፣ እንዲሁ ነው። ይህ መንፈሳዊ ሕግ እውነተኛና የማይለወጥ ነው። መካድ ብቻ እንዲጠፋ አያደርገውም።
ይህ ሕግ በመጀመሪያ ከምክንያታዊ አስተሳሰብ ጋር የሚስማማ መሆኑ ሊታወቅ ይገባል። ለአእምሮ ትርጉም ይሰጣል። ይህም የሆነው፣ እግዚአብሔር ትክክልን ከስህተት የመለየት ተፈጥሯዊ ችሎታ ሰጥቶ ስለፈጠረን ነው። በሰው አእምሯችን ብቻ እያንዳንዱን የእግዚአብሔር የሥነ ምግባር ሕግ መለየት አንችል ይሆናል፤ ነገር ግን በአእምሯችንና በተራ ግንዛቤያችን እጅግ መሠረታዊ የሆኑትን የሥነ ምግባር ሕጎች መረዳት እንችላለን። ይህም የሆነው፣ የሥነ ምግባር ሕጉ በሕሊናችን ላይ የተጻፈ ስለሆነ ነው።
ይህ እንዳለ ሆኖ፣ እግዚአብሔር በመረጣቸው መንገዶች ሕጎቹን እንዲገልጥልን ስንፈቅድ፣ እጅግ ከፍ ያለ ደረጃ ያላቸው ሕጎች እንኳን፣ ለምሳሌ «ጠላቶቻችሁን ውደዱ» የሚለው፣ ትርጉም እንደሚሰጡን መረዳት አስፈላጊ ነው። ዋናው ነጥብ፣ የሥነ ምግባር ሕግ ትርጉም እንደሚሰጥ ነው!
ስለ ሥነ ምግባር ሕግ (ስለ እግዚአብሔር ሕግ) ስንናገር፣ ይህ ሕግ የሚገለጥባቸውን አራት መንገዶች እንለያለን፦ የተፈጥሮ ሕግ፣ በመገለጥ የተሰጠ ሕግ፣ የቤተ ክርስቲያን ሕጎች እና የመንግሥት ሕጎች። እግዚአብሔር ወደ ብፅዕና ሊመራን የመረጠውን መንገድ ለመረዳት፣ እያንዳንዳቸውን እንመለከታለን።
የተፈጥሮ ሕግ፦ የተፈጥሮ ሕግ በእያንዳንዱ ሰው ሕሊና ላይ የተጻፈ የሥነ ምግባር ሕግ ነው። በተፈጥሯችን ብቻ የምናውቀው የሥነ ምግባር ሕግ ነው። ይህ ሕግ ከሰው አእምሮ ጋር ተስማምቶ በመሥራት፣ መልካም እንድናደርግ ይጠራናል፤ ኃጢአት እንዳናደርግም ይከለክለናል። በዚህ ትርጉም ውስጥ የተፈጥሮ ሕግን የሚመለከቱ ሁለት ዋና ገጽታዎችን እናያለን። አንደኛ፣ የተፈጥሮ ሕግ “በእያንዳንዱ ሰው ነፍስ ውስጥ ተቀርጿል”፤ ሁለተኛ፣ ይህ ሕግ ሰውን “መልካም እንዲያደርግ ይጠራዋል፤ ኃጢአት እንዳያደርግም ይከለክለዋል” (የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ትምህርተ ሃይማኖት #1954)።
ትክክልና ስህተትን ስለማወቃችሁ አስቡ። ይህ እውቀት ከየት መጣ? በሕይወታችሁ ዘመን ሁሉ ከወላጆቻችሁና ከሌሎች ሰዎች የተማራችሁት ውጤት ብቻ ነው? ወይስ ከተማራችሁት በላይ የሆነ ምንጭ አለው? እውነቱ ግን፣ መልካም መሆናቸውን በቀላሉ የምናውቃቸው ብዙ ነገሮች እንዳሉ ሁሉ፣ ስህተት መሆናቸውን የምናውቃቸውም ሌሎች ነገሮች አሉ። ይህም እግዚአብሔር ሕጉን በሰው አእምሯችን ላይ ስለጻፈ ነው።
ለምሳሌ፣ ሰውን መግደል ስህተት እንደሆነ የምታውቀው ለምንድን ነው? ወይም ከጎረቤትህ ብዙ ገንዘብ መስረቅ ስህተት እንደሆነ የምታውቀው ለምንድን ነው? እንዲሁ ስለተማርክ ብቻ ነው? አይደለም፤ ከዚያ የሚበልጥ ነገር አለ። ትክክልን ከስህተት እንድንለይ መማራችን እንደሚረዳን እውነት ነው፤ ነገር ግን በውስጣችን አንዳንድ መሠረታዊ የሥነ ምግባር መርሆችን እናውቃለን። የምናውቃቸውም ማወቃችን የግድ ስለሆነ ነው። ማወቃችን የግድ የሆነውም፣ እግዚአብሔር ሕጉን የተፈጥሯችን አካል አድርጎ ስለፈጠረን ነው።
ችግሩ፣ በአነጋገር ደረጃ ለመግለጽ ያህል፣ የሰው ተፈጥሯችን “መበላሸቱ” ነው። በውርስ ኃጢአትና “ወደ ኃጢአት የሚያዘነብል ዝንባሌ” በምንለው ነገር በእጅጉ ተጎድተናል። ይህም ተፈጥሯችን ራሱ የተዛባና ሥርዓቱን ያጣ ነው ማለት ነው። በዚህ ምክንያት፣ በሕሊናችን ላይ የተጻፈው የእግዚአብሔር ሕግ ደብዝዞና ግራ ተጋብቶብን ይታያል። ፍጹም የሰው ተፈጥሮ ቢኖረን ኖሮ ሁሉም ግልጽ ይሆን ነበር፤ ነገር ግን እንዲህ ያለ ተፈጥሮ የለንም። ስለዚህ አንዳንድ ጊዜ የተፈጥሮ ሕግ ግራ ያጋባናል። ይህ ቢሆንም፣ በሰው አእምሯችን ውስጥ እውነትን ለመፈለግ ከጣርን፣ ቢያንስ እጅግ መሠረታዊ የሆኑትን የሥነ ምግባር መርሆች እንረዳለን፤ በእነርሱም ልንመራ እንችላለን። ከላይ እንደተገለጸውም፣ የተፈጥሮ ሥነ ምግባር ሕግን ችላ ማለት ሕጉን አያስወግደውም።
በመገለጥ የተሰጠ ሕግ፦ በዚህ ተከታታይ መጻሕፍት የመጀመሪያው መጽሐፍ ውስጥ ስለ መገለጥ ተነጋግረናል። በዚያ መጽሐፍ ውስጥ በዋነኝነት የተመለከትነው የእምነት ጉዳዮችን ነበር። እዚህም ያንኑ ግንዛቤ እንከተላለን፤ ነገር ግን መገለጥን የምንመለከተው ከሥነ ምግባር ጉዳዮች አንጻር ነው።
ከላይ እንደተገለጸው፣ እግዚአብሔር የሰጠንና በሕሊናችን ላይ የተቀረጸው የተፈጥሮ ሕግ፣ በውርስ ኃጢአትና በግል ኃጢአቶቻችን ምክንያት በተወሰነ መጠን ግራ ያጋባናል። ሕጉ ራሱ ግራ የተጋባ ሆኖ አይደለም፤ ይልቁንም፣ በወደቀው ሁኔታችን ምክንያት የእግዚአብሔርን ሕግ ለመረዳት ያለን ችሎታ ስለተቸገረ ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር በግራ መጋባታችን ውስጥ አልተወንም። ይልቁንም፣ ለመረዳት የምንቸገርበትን ነገር ግልጽ ለማድረግ፣ ከዘመን መጀመሪያ አንስቶ ሙሉውን የሥነ ምግባር ሕግ ለእኛ መግለጥ ጀመረ።
በብሉይ ኪዳን ውስጥ፣ እግዚአብሔር ገና ከአዳምና ከሔዋን ዘመን ጀምሮ ሕጉን መግለጥ እንደጀመረና ከእነርሱም በኋላ ለመጡት ሕጉን መግለጡን እንደቀጠለ እናያለን። ይህም ለኖኅና ለአብርሃም ተደርጓል፤ በተለይም እግዚአብሔር አሥርቱን ትእዛዛት ለሙሴ በሰጠው ጊዜ፣ በእርሱ አማካይነት ተደርጓል። እግዚአብሔር ስለ ሥነ ምግባር መግለጡን እንደቀጠለ በነቢያት ትምህርት፣ በብሉይ ኪዳን ሕግ እድገት እና እግዚአብሔር ከሕዝቡ ጋር ግንኙነት ባደረገባቸው ብዙ መንገዶች እናያለን።
በመጨረሻም፣ አብ የሥነ ምግባርን ሕግ ሙላት በልጁ በኢየሱስ ገለጠልን። ኢየሱስ፣ በትምህርቱ፣ በራሱ ማንነትና በድርጊቶቹ፣ ሰው መሆንና ፍጹም የሆነውን የፍቅር ሕግ መቀበል ማለት ምን እንደሆነ በሙላት ይገልጣል።
ይህ የእግዚአብሔር መገለጥ ባይኖር ኖሮ፣ በጨለማና በግራ መጋባት ውስጥ እንቀር ነበር። በዚህ የእግዚአብሔር መገለጥ ግን፣ እግዚአብሔር መልካም፣ ቅዱስና በሥነ ምግባር ቀና እንዲሆን የደነገገውን ሁሉ በግልጽ ለማየት ችሎታ ተሰጥቶናል።
ይህ በእጅጉ ግልጽ ሆኖ የሚታየው መጽሐፍ ቅዱስን፣ በተለይም ወንጌሎችን ስናነብ ነው። በተለይ የኢየሱስን ቃላት ስናነብ፣ ቆም ብለን በማሰብ፣ በአንድ ወይም በሌላ መንገድ ተገቢ ያልሆነ ነገር ስናደርግ እንደነበር ወይም ልንሻሻልባቸው ስለሚገቡ ነገሮች ሕሊናችን ሊወቅሰን ይችላል። ይህ መልካም ነው! እንዲህ ሲሆን፣ ጥልቅ የሆነው የእግዚአብሔር መገለጥ ወደ ሕሊናችን ዘልቆ እንዲገባና እንዴት መኖር እንዳለብን እንዲያስተምረን እየፈቀድን ነው። በሕይወታችን በአንድ ዘርፍ ፍጹማን እንዳልነበርን በድንገት ስለምንገነዘብ፣ “የሕሊና ወቀሳ” ሊሰማን ይችላል። እንዲሁም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ፣ ወደ ይበልጥ ፍጹም በጎነትና ፍቅር ለመድረስ እንድንጥር የሚጠራን ጥልቅ ጥሪ ልናገኝ እንችላለን።
አስገራሚው ነገር፣ የፍቅር ሕግ በመጀመሪያ ሸክም ወይም ፈተና ሆኖ ሊሰማን መቻሉ ነው። ወይም እሱን ለመቀበልና የራሳችን ለማድረግ ሊከብደን ይችላል። በመጨረሻ ግን፣ ልባችንን ክፍት ካደረግንና እውነትን ከልብ ከፈለግን፣ ኢየሱስ የሚናገረውና የሚያደርገው ሁሉ ትርጉም እንዳለው እንገነዘባለን። ይህም ስለ እሱ ሰምተን የነበረ ነገር ግን በራሳችን ልናገኘው ያልቻልነውን ዓለም ለማየት፣ ቁልፍ የተቆለፈ በር እንደሚከፍትልን ነው። ኢየሱስ የሚሰጠን መገለጦች በሕሊናችን ውስጥ አስቀድሞ ተሰውሮ ያለውን ስለሚገልጡልን፣ ያነጹናል፤ ነፃም ያወጡናል። በውስጣችን የተቀረጸውን የሥነ ምግባር ሕግ ይገልጡልናል፤ ይህንም ማግኘታችን የደስታ ምንጭ ይሆናል።
ወንጌሎች የሚገልጡት ሕግ የፍቅር ሕግ ነው። ይህ ሕግ በተለይ በብፁዓን ትምህርቶችና በተራራው ላይ በተሰጠው ስብከት ውስጥ ይገኛል። ነገር ግን ይህን የፍቅር ሕግ ኢየሱስ በመስቀል ላይ ባቀረበው ከሁሉ የላቀ የፍቅር መሥዋዕትም እናያለን። ቃሎቹን እናነባለን፤ ይህን መሥዋዕትም ለእኛ ሲል በነፃ ፈቃዱ እንደተቀበለው እናያለን። የመስቀሉ ምስክርነት ራሳችንን መሥዋዕት አድርገን እንድንወድ የተጠራን መሆናችንን ያሳየናል፤ ይህንንም ጥሪ በሙሉ ልባችን እንደምንቀበል ተስፋ እናደርጋለን።
ቤተ ክርስቲያናዊ ሕግ፦ ኢየሱስ ወደ ሰማይ ባረገ ጊዜ፣ ሁልጊዜ ከእኛ ጋር እንደሚሆን ቃል ገባ። ይህ የሚፈጸምበት ዋነኛ መንገድ በቤተ ክርስቲያን በኩል ነው። ለቤተ ክርስቲያን፣ በሐዋርያትና በተተኪዎቻቸው በኩል፣ «የመንግሥቱ ቁልፎች» በአደራ ተሰጥተዋል። ይህም ኢየሱስ በዘመናት ሁሉ ወደ እውነት ሁሉ እንደሚመራን ቃል እንደገባ ያመለክታል።
በዘመናት ሁሉ ስለ እምነትና ሥነ ምግባር ማስተማር የቤተ ክርስቲያን፣ በተለይም የርእሰ ሊቃነ ጳጳሳትና የጳጳሳት ቅዱስ ተልእኮ ነው። ይህም በየጊዜውና በየዘመኑ አዳዲስ የሥነ ምግባር ጥያቄዎች ሲነሱ በተለይ አስፈላጊ ነው። ይበልጥ ግልጽ ማብራሪያ ለማግኘት፣ በዚህ ተከታታይ መጻሕፍት የመጀመሪያው መጽሐፍ ውስጥ ስለ ቤተ ክርስቲያን የማስተማር ሥልጣን የሚናገረውን ክፍል ማየት ጠቃሚ ሊሆን ይችላል። በዚያ የተባለው ሁሉ፣ በተለይ እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያንን በእምነት መንገድ እንዴት እንደሚመራት የሚመለከት ነው። ሆኖም፣ ይህ የቤተ ክርስቲያን የማስተማር ሥልጣን በእኩል ደረጃ በሥነ ምግባራዊ ሕይወት ጉዳዮች ሁሉ ላይም ይሠራል። በየጊዜውና በየዘመኑ የሥነ ምግባርን ሕግ ማስተማርና ለእኛ ግልጽ ማድረግ የዚህ የማስተማር ሥልጣን ተግባር ነው።
ለምሳሌ፣ ኢየሱስ በዘረመል አንድ ዓይነት የሆነ ቅጂ ፍጡር ማፍራት ወይም ከፅንስ በሚገኙ መነሻ ሕዋሳት ላይ ምርምር ማድረግ በሥነ ምግባር ትክክል ስለመሆኑ ወይም ስላለመሆኑ ፈጽሞ አላስተማረንም። ስለዚህ፣ በኢየሱስ ትምህርት በኩል የተሰጠውን የሥነ ምግባር ግልጽ ግንዛቤ ወስዳ፣ በዘመናችን ባሉ ጥያቄዎች ሁሉ ላይ መተግበር የቤተ ክርስቲያን ኃላፊነት ነው። ስለዚህ፣ አዳዲስ ጥያቄዎች ሲነሱ ኢየሱስ መገለጡን ግልጽ እንደሚያደርግልን እርግጠኞች መሆን እንችላለን።
ቤተ ክርስቲያን አምልኮአችንንና የእምነት ሕይወታችንን የሚመሩ ሕጎችን የመስጠት ሥልጣን፣ በዚህም ምክንያት ኃላፊነት ተሰጥቷታል። ለምሳሌ፣ በግዴታ መከበር ባለባቸው ቅዱሳን በዓላት በቅዳሴ ስለ መሳተፍ የሚሰጠው ትምህርት፣ በቤተ ክርስቲያን በኩል የሚማር መለኮታዊ ሕግ ነው። ይህም ሦስተኛውን ትእዛዝ የምናከብርበትና የምንጠብቅበት አንድ የተለየ መንገድ ነው። ኢየሱስ ለእነዚህ ሕጎች ታዛዦች እንድንሆን ይፈልጋል።
ቤተ ክርስቲያናዊ ሕጎች የምሥጢራትን አከባበር፣ የቁምስናዎችንና የሀገረ ስብከቶችን አደረጃጀት ይወስናሉ፤ የጳጳሳትንና የነፍስ እረኞችን ኃላፊነት ይመራሉ፤ ለምንኩስና ሕይወት የተጠሩትን ይረዳሉ፤ ወዘተ። ቤተ ክርስቲያን አብዛኛውን እንቅስቃሴያችንን እንዲመራ የቀኖና ሕግ የምንለውን ትሰጠናለች፤ ይሁን እንጂ የቤተ ክርስቲያን ሕጎች የሚመሩን በሌሎች ብዙ መንገዶችም ነው። በእያንዳንዱ አጥቢያ ቤተ ክርስቲያን፣ ሀገረ ስብከትና አገር የሚወጡ ልዩ ሕጎች አሉ። ለእያንዳንዱ የምንኩስና ማኅበርና ድርጅት የሚመለከቱ ሕጎችም አሉ። በይበልጥ ለሁሉም የሚሠሩ የሥርዓተ አምልኮ ሕጎች አሉ። ቤተ ክርስቲያን የምታስተምራቸው ሌሎች የሥነ ምግባር ሕጎችም አሉ። ከተሰጡን የቤተ ክርስቲያን ሕጎች አንዱ «የቤተ ክርስቲያን ትእዛዛት» ይባላል። እነዚህ ትእዛዛት የሚከተሉት ናቸው፦
1) በእሑድ ቀናትና በግዴታ መከበር ባለባቸው ቅዱሳን በዓላት በቅዳሴ ተሳተፍ።
2) ቢያንስ በዓመት አንድ ጊዜ ኃጢአትህን ተናዘዝ።
3) ቢያንስ በፋሲካ ዘመን ቅዱስ ቁርባንን ተቀበል።
4) በግዴታ መከበር ያለባቸውን ቅዱሳን በዓላት በቅድስና ጠብቅ።
5) የታዘዙትን የጾምና ከሥጋ የመታቀብ ቀናት ጠብቅ።
በተጨማሪም፣ ምእመናን እያንዳንዳቸው እንደ አቅማቸው የቤተ ክርስቲያንን ቁሳዊ ፍላጎቶች የማሟላት ግዴታ አለባቸው።
እነዚህ ትእዛዛት፣ እያንዳንዱ ሰው በቅድስናና በግብረ ገብ ሕይወት እንዲያድግ «ዝቅተኛዎቹ መስፈርቶች» ልንላቸው የምንችላቸውን የሚሰጡን የቤተ ክርስቲያን ሕጎች ናቸው። እነዚህ የቤተ ክርስቲያን ሕጎች ከእግዚአብሔር መለኮታዊ ሕግ ጋር ፍጹም የሚስማሙ ሲሆኑ፣ እግዚአብሔር ሕጉን በቤተ ክርስቲያን በኩል የሚገልጥልን የተለዩ መንገዶች ናቸው።
የመንግሥት ሕግ፦ የመንግሥት ሕጎች ከእግዚአብሔር አሳብና ፈቃድ ጋር የሚስማሙ ሲሆኑ ሊከበሩ ይገባል። አንድ የመንግሥት ሕግ በሕጋዊ ባለሥልጣን ለሕዝቡ የጋራ መልካም ጥቅም ሲወጣ፣ በእግዚአብሔር መለኮታዊ ሕግ ውስጥ ተሳትፎ ስላለው ሊከበር ይገባል። ሆኖም፣ አንድ የመንግሥት ሕግ መለኮታዊውን ሕግ በግልጽ የሚቃረን፣ በዚህም ምክንያት ሰብኣዊ አእምሯችንን የሚቃረን ከሆነ፣ እሱን ያለመከተል ግዴታ አለብን።
የሥነ ምግባር ሕግ ከመንግሥት ሕግና ከማኅበረሰቡ የጋራ መልካም ጥቅም ጋር እንዴት ተባብሮ ሊሠራ እንደሚገባ ለመረዳት፣ የሚቀጥለው ክፍል የእግዚአብሔር ሕግ እኛን እንደ አንድ የሰው ልጆች ቤተሰብ እንዴት እንደሚመለከተን በይበልጥ ግልጽ አድርጎ ይመለከታል።
እኛ ማን ነን? የሰው ልጆች ማኅበረሰብ
ሰዎች እርስ በርሳቸው እንዲዋደዱ ተፈጥረዋል። እርስ በርሳችን በኅብረት እንድንኖር ተፈጥረናል፤ ይህም በተለይ በቤተሰቦቻችን ውስጥ፣ እንዲሁም በአጠቃላይ በማኅበረሰቡ ውስጥ ነው። የሰው ልጅ ማኅበራዊ ተፈጥሮ የማንነታችን ዋነኛ ክፍል ነው። ማኅበራዊ ፍጡራን ነን፤ ስለዚህም ሕይወታችን እርስ በርሳችን ያለንን ኅብረትና አንድነት ማንጸባረቅ አለበት። ፈጣሪያችን የሰጠንን ማኅበራዊ ተፈጥሮ ለመረዳት፣ የግለሰቦችን፣ የቤተሰብን፣ የመንግሥትንና የሁሉንም ማኅበራዊ ድርጅቶች የሥነ ምግባር ግዴታዎች እንመልከት።
ቅድስት ሥላሴ የማኅበረሰብ መሠረት እንደሆነች
በመለኮታዊ አካላት አንድነትና ሰዎች እርስ በርሳቸው ሊመሠርቱት በሚገባው ወንድማማችነት መካከል የተወሰነ መመሳሰል አለ። (የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን የእምነት ትምህርት #1890)
ይህ አጭር አረፍተ ነገር የሰው ማኅበረሰብ ዋነኛ ትርጉም ምን እንደሆነ ይገልጣል። የግለሰብን፣ የቤተሰብንና የማኅበረሰቡን ሁሉ ተፈጥሮ ለመረዳት፣ በመጀመሪያ ወደ ሥላሴ መመልከት ያስፈልገናል። ሥላሴ በራሱ ተፈጥሮ ቤተሰብ ነው። በፍጹም አንድነትና ፍቅር እርስ በርሳቸው የሚኖሩ መለኮታዊ አካላት ኅብረት ነው። ስለዚህ ኅብረት የእግዚአብሔር መሠረታዊ ተፈጥሮ ክፍል ነው ማለት ተገቢ ነው። በሥላሴ ያለ እያንዳንዱ አካል ከሌሎቹ አካላት ጋር በአንድነት ለመሆን ይኖራል።
ከቅድስት ሥላሴ በመነሣት፣ ስለ ራሳችን ሕይወት፣ ስለ ራሳችን ተፈጥሮና ስለ መላው ማኅበረሰብ ግንዛቤ እናገኛለን። በእግዚአብሔር መልክና አምሳል ተፈጥረናል፤ ስለዚህም በእርሱ ሕይወት እንድንካፈል ተፈጥረናል። ከቅድስት ሥላሴ ጋር ብቻ ሳይሆን፣ እርስ በርሳችንም በኅብረት እንድንኖር ተፈጥረናል። ይህም ኅብረት በመላው ማኅበረሰብ ውስጥ መገለጥ አለበት።
ማኅበረሰብ፣ እንዲህ ማለት ከተቻለ፣ እያንዳንዱ ሰው በሰብአዊነቱ ይበልጥ እንዲያድግ የሚሠለጥንበት ስፍራ ነው። እርስ በርሳችን በኅብረት ለመኖር ስለተፈጠርን፣ ከቤተሰብ፣ ከወዳጆችና ከመላው ማኅበረሰብ ጋር ይበልጥ ግንኙነት ባደረግን ቁጥር፣ ሰብአዊ ሕይወታችንን ይበልጥ እንረዳለን፣ ወደ ሙላትም እናደርሳለን።
ማኅበረሰብም በበኩሉ የእያንዳንዱን ሰው ክብር ማክበርና የሰው ልጅ የማኅበረሰብ ዋና ትኩረት መሆኑን መገንዘብ አለበት። ማኅበረሰብ የግለሰቡን መብቶች ፈጽሞ መጣስ የለበትም። ይልቁንም፣ መላው ማኅበረሰብ የሰዎች ኅብረት ስፍራ ሆኖ እንዲያብብ የሚያደርገው ለእያንዳንዱ ግለሰብ የሚሰጠው ክብር ነው።
ማኅበረሰብ ሊከተለው ከሚገቡት መሠረታዊ መርሆች አንዱ፣ በታችኛው ደረጃ ሊፈጸም የሚችለውን ሥራ ለዚያው ደረጃ የመተውና የመደገፍ መርሕ ነው። ይህ መርሕ በግለሰብ ደረጃ ሊከናወን የሚችል ጉዳይ በዚያው ደረጃ መከናወን አለበት ማለት ነው። በቤተሰብ፣ በአካባቢ ወይም በመንግሥት ደረጃ ሊከናወን የሚችል ጉዳይ በዚያው ደረጃ መከናወን አለበት። በሌላ አነጋገር፣ ማኅበረሰቡ ጣልቃ እንዳይገባና የአባላቱን ግለሰባዊ መብቶች እንዳይጥስ መጠንቀቅ አለበት። አንድን ጉዳይ ግለሰቡ ወይም የአካባቢው መንግሥት ሊያከናውነው ሲችል፣ ሰፊ ሥልጣን ያለው መንግሥት የግለሰቡን እንቅስቃሴ በዝርዝር ለመቆጣጠር መሞከር የለበትም። ኮሙኒዝምና ሌሎች የሶሻሊዝም ዓይነቶች፣ መንግሥት የግለሰቡን ወይም የአካባቢውን ማኅበረሰብ «መብቶች» ለራሱ የሚወስድባቸው ምሳሌዎች ናቸው።
ግለሰቦች ማኅበረሰቡን ወደ ቅድስት ሥላሴ አምሳል ለመለወጥ መፈለጋቸውም አስፈላጊ ነው። ፍትሕና ስምምነት እንዲሰፍኑ መጣር አለብን፤ ነገር ግን ይህ ሁልጊዜ በፍቅርና በእውነት መደረግ አለበት።
የጋራ መልካም ጥቅም
ስለ ጋራ በጎ ጥቅም መጀመሪያ መረዳት ያለብን ነገር በኅብረተሰብ ውስጥ ካለው ሕጋዊ ሥልጣን ጋር የተያያዘ ነው። ሥልጣን አስፈላጊ ነው፤ ኅብረተሰቡም በአጠቃላይ በእግዚአብሔርና በሕጉ የሚመራበት መንገድ ነው። ባለሥልጣናት ሁልጊዜ የሥነ ምግባር ሕግን፣ እንዲሁም የእያንዳንዱን ሰው ክብርና መብቶች ማክበር አለባቸው።
የማንኛውም ባለሥልጣን ዓላማ፣ አስፈላጊና ምክንያታዊ የሆኑ፣ ለግለሰቡ በጎ ጥቅም የሚያገለግሉ፣ በዚህም ለሁሉም በጎ ጥቅም የሚሆኑ ሕጎችን ብቻ ማውጣት ነው። ኢፍትሐዊ ሕግ ማለት ከሰው አእምሮ ትክክለኛ ግንዛቤ ጋር የሚቃረን፣ በዚህም ምክንያት ከእግዚአብሔር ሕግ ጋር የሚቃረን ሕግ ነው። እንዲህ ያሉ ሕጎችን የመታዘዝ ግዴታ የለም፤ አንዳንድ ጊዜም አለመታዘዝ ያስፈልጋል።
ለምሳሌ፣ አንድ መንግሥት እያንዳንዱ ቤተሰብ አንድ ልጅ ብቻ እንዲኖረው፣ ሁለተኛ ልጅም ከተፀነሰ ያ ልጅ በውርጃ እንዲወገድ የሚያዝ ሕግ አወጣ እንበል። ይህ ከባድ ኢፍትሐዊነት ነው፤ ምንም ውጤት ቢያስከትል፣ ይህን ሕግ ለመታዘዝ እምቢ ማለት ይገባል። የሰው ልጆች እንዲህ ያለውን ኢፍትሐዊነት በምክንያታዊ መንገድና በፍቅር መቃወም አለባቸው። የግለሰቡን መብቶችና ክብር የሚጥሱ የመንግሥት ሕጎች ለጋራ በጎ ጥቅም ፈጽሞ አይጠቅሙም።
ይህ እንደተጠበቀ ሆኖ፣ ሕጋዊ ባለሥልጣን ለጋራ በጎ ጥቅም የሚያገለግሉ ምክንያታዊ ሕጎችን ሊያወጣ ይችላል። በዚህ ረገድ፣ የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን የእምነት ትምህርት መጽሐፍ ግምት ውስጥ መግባት ያለባቸውን ሦስት የጋራ በጎ ጥቅም ባሕርያት ይለያል፦
- ከላይ እንደተጠቀሰው፣ የጋራ በጎ ጥቅምና ይህን ለመደገፍ የሚወጡ ሕጎች ሁሉ፣ የግለሰቡን መብቶችና ክብር ሁልጊዜ ያከብራሉ። እያንዳንዱ ሰው በሕሊናው ፍርድ መሠረት የመሥራት መብቱ መከበሩ እጅግ አስፈላጊ ነው። ለምሳሌ፣ እያንዳንዱ ሰው አምልኮ ለማካሄድ፣ ጥሪውን በእምነት ለመኖርና የግል ሕይወቱ እንዲከበር ያለውን መብት ለመጠቀም ነፃ መሆን አለበት።
- እያንዳንዱ ሰው ለኅብረተሰቡ ጤናማ እድገት እንዲሠራ ነፃነት ሊሰጠው ይገባል፤ ኅብረተሰቡም እያደገ ሲሄድ፣ መሠረታዊ ፍላጎቶቹን ለማሟላት የመጣር ነፃነት ሊኖረው ይገባል፦ “ምግብ፣ ልብስ፣ ጤና፣ ሥራ፣ ትምህርትና ባህል፣ ተገቢ መረጃ፣ ቤተሰብ የመመሥረት መብት፣ ወዘተ” (GS 26 § 2)። (CCC #1908)
- ሰላማዊ ማኅበረሰብ ለመፍጠር መጣር የመንግሥት ባለሥልጣናት ግዴታ ነው። ከማንኛውም ጭቆና ነፃ መሆንን ማረጋገጥና እያንዳንዱን ኅብረተሰብ መከላከል ለባለሥልጣናት የተሰጡ ከባድ ኃላፊነቶች ናቸው። እያንዳንዱ ኅብረተሰብ ከውጭም ሆነ ከውስጥ ከሚመጣ ጭቆና፣ ዓመፅና የበላይነት ጫና መጠበቅና መከላከል አለበት።
ፖለቲካዊ መዋቅሮች በተለያዩ መንገዶች ሊደራጁ ይችላሉ፤ ነገር ግን መዋቅሩ ምንም ይሁን ምን፣ የሁሉም ሰዎች መሠረታዊ መብቶች መከበር አለባቸው። ማኅበረሰብ በእውነት ሊያድግና የሰው ልጅ በእውነተኛው የቃሉ ትርጉም ሊበለጽግበት የሚችል አካባቢ ሊፈጥር የሚችለው፣ ለሰው ይህን ክብር በመስጠት ብቻ ነው።
ከላይ ስለ ሥነ ምግባር ሕግና ይህ ሕግ በተለያዩ ሌሎች የሕግ ዓይነቶች እንዴት እንደሚገለጥ ያገኘነውን ግንዛቤ መሠረት በማድረግ፣ አሁን የሰው ልጅን ግብ በመመልከት፣ የሕግ ሁሉ የበለጠ ከተፈጥሮ በላይ ወደ ሆነው ዓላማ እንዞራለን። በእግዚአብሔር ጸጋ እንድንኖር፣ በዚያም ጸጋ ሰብእናችንን በሙላት የሚገልጥ ሕይወት እንድንመራ ተጠርተናል።
መጽደቅ
በሥነ ምግባራዊ ሕይወታችን የመጨረሻ ግባችን መጽደቅ ነው። መጽደቅ ምንድን ነው? ሁለት መሠረታዊ ትርጉሞች አሉት። በመጀመሪያ፣ መንፈስ ቅዱስ በክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ እንድንካፈል እየሳበን፣ በዚህም ከኃጢአትና ከሞት ነፃ ያወጣናል ማለት ነው። በሁለተኛ ደረጃ፣ በክርስቶስ በውስጣችን እንለወጣለን፣ እንታደሳለንም ማለት ነው። በክርስቶስ ወዳለ አዲስ ሕይወት እንመለሳለን፣ እንቀደሳለን፣ እንደ አዲስ ፍጥረትም እንኖራለን። ይቅርታ የመጀመሪያው እርምጃ ነው፤ በውስጣዊ ለውጥ በክርስቶስ አዲስ ሕይወት መኖር ደግሞ የመጨረሻው ግብ ነው።
ቅዱስ አውግስጢኖስ፣ “የክፉ ሰው መጽደቅ ሰማይና ምድርን ከመፍጠር የሚበልጥ ሥራ ነው” እንዳለ የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን የእምነት ትምህርት መጽሐፍ ይጠቅሳል፤ ምክንያቱም “ሰማይና ምድር ያልፋሉ፤ የተመረጡት ድኅነትና መጽደቅ ግን…አያልፍም” (ቅዱስ አውግስጢኖስ፣ በዮሐንስ ወንጌል ላይ 72, 3: PL 35, 1823)። (#1994)
መጽደቅ ማለት ጻድቅ መሆን ነው። በክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ስንነጻ ጻድቃን እንሆናለን። ከዚያም በአብ ፊት በጽድቅ ወደምንኖርበት አዲስ ሕይወት ከፍ እንደረጋለን። ይህ የራሳችን መልካም ሥራ ፍሬ አይደለም፤ ይልቁንም እውነተኛ የእግዚአብሔር ወንዶችና ሴቶች ልጆች የሚያደርገን የክርስቶስ መሥዋዕት ትሩፋት ፍሬ ነው።
ጸጋ
እግዚአብሔር የፍቅር፣ የምሕረትና የቅድስና ስጦታዎቹን በነፍሳችን ላይ የሚያፈስስባቸው መንገዶች ሁሉ ጸጋ ተብለው ይጠራሉ። ጸጋ ወደ ንስሐ ይመራናል፣ ይቅርታን ያመጣልናል፣ የቅድስና ሕይወት እንድንኖር ያስችለናል፤ በክርስቶስ የተሰጠንን ጥሪና የሕይወት ተልእኮ እየፈጸምን እንድንኖርም ይረዳናል። ስለ ጸጋ ስንናገር የምንለያቸው የተለያዩ ዓይነቶች አሉ።
በተወሰነ ጊዜ የሚረዳ ጸጋ፦ ይህ ጸጋ ወደ ንስሐና ወደ ቅድስና ሕይወት ለመጥራት እግዚአብሔር የሚያደርግልንን ውስጣዊ ማነሳሳት የሚገልጥ ቃል ነው። ወደ እርሱ ለመሳብ እግዚአብሔር የሚሰጠን የመጀመሪያ ስጦታ ነው። እነዚህ ጸጋዎች በገዛ ጥረታችን ያገኘናቸው ወይም በመብት የምንጠይቃቸው አይደሉም፤ ይልቁንም እግዚአብሔር ለእኛ ባለው ፍቅር በነፃ የሚሰጠን ስጦታዎች ናቸው።
ለምሳሌ፣ እግዚአብሔር ኃጢአት እንደሠራህና ወደ እርሱ መመለስ እንዳለብህ እየገለጠ ለሕሊናህ ሲናገር፣ አነሣሽ ጸጋን ልትቀበል ትችላለህ። ይህ ጸጋ ለመጸለይ ወይም መጽሐፍ ቅዱስን ለማንበብ በሚያነሣሣ ሐሳብ መልክም ሊመጣ ይችላል። ከአንድ ሰው ጋር እንድትታረቅ ወይም ምሕረትና ፍቅር እንድታሳይ ለማበረታታት የሚሰጥህ ጸጋም ሊሆን ይችላል።
የሚቀድስ ጸጋ፦ “ቅድስና” ማለት “ቅዱስ መሆን” ማለት ነው። የሚቀድስ ጸጋ የምንለው፣ ቅዱስ ሆነህ እንድትቆይና እንደ ፈቃዱ እንድትኖር እየረዳህ፣ እግዚአብሔር በሕይወትህ ውስጥ በቋሚነትና ያለማቋረጥ መኖሩን ነው። አንድ ሰው በሚቀድስ ጸጋ ውስጥ ሲኖር፣ ወደ ሰማይ በሚያደርስ መንገድ ላይ ነው። ክርስቲያኖች ሁሉ በሚቀድስ ጸጋ ውስጥ ዘወትር እንዲኖሩ ተጠርተዋል። ሰው የሚቀድስ ጸጋን የሚያጣው ለሞት የሚያበቃ ኃጢአት ሲፈጽም ነው። በዚህ ጊዜ፣ የሚቀድስ ጸጋን ሙሉ በሙሉ ያጣል፤ ወደ ክርስቶስ ዳግመኛ እንዲጠራም በተወሰነ ጊዜ የሚረዳ አዲስ ጸጋ ሊያስፈልገው ይችላል።
የሚቀድስ ጸጋ በምሥጢረ ጥምቀት ይሰጣል፤ ሰውየውም ለእግዚአብሔር ፈቃድ ታማኝ ሆኖ እስከቀጠለ ድረስ ከእርሱ ጋር ይኖራል። ስለዚህ በእግዚአብሔር ፊት ቅዱሳንና ጻድቃን የሚያደርገን ይህ ጸጋ ነው። በሚቀድስ ጸጋ ውስጥ ካለህ፣ ከክርስቶስ ጋር በኅብረት እየኖርህ ነው። እርሱ በአንተ ውስጥ ሕያው ነው፣ አንተም በእርሱ ውስጥ ትኖራለህ። የሚቀድስ ጸጋ በተለያዩ መጠኖች ይሰጠናል። በቅድስና እጅግ ከፍ ያሉ ቅዱሳን በዚህ ጸጋ ሙሉ በሙሉ ተሞልተው፣ በድርጊታቸው ሁሉ በእርሱ ይመራሉ። ለሞት የሚያበቃ ኃጢአት ከመፈጸም አንድ እርምጃ ብቻ የቀረው ሰውም በሚቀድስ ጸጋ ውስጥ ነው፤ ሆኖም ያለው ጸጋ መጠን እጅግ ያነሰ ነው።
የምሥጢራት ጸጋ፦ ይህ ቃል በምሥጢራት አማካይነት የሚሰጠንን ጸጋ ለመግለጽ የሚያገለግል ነው። ይህ ጸጋ መጀመሪያ በጥምቀት ይሰጠናል፤ ከዚያም በሌሎቹ ምሥጢራት ሁሉ በምንሳተፍበት ጊዜ ይሰጠናል። የምሥጢራት ጸጋዎች ዓላማ በሚቀድስ ጸጋ ውስጥ በቋሚነት እንድንኖር ማስቻል ነው፤ በእርግጥም በሕይወታችን ውስጥ የሚቀድስ ጸጋን ያስገኛሉ። እዚህ ያለው ብቸኛ ልዩነት፣ የምሥጢራት ጸጋ በምሥጢራት አማካይነት የሚደርሰን የሚቀድስ ጸጋ መሆኑ ነው።
ልዩ ጸጋዎች፦ እነዚህ ጸጋዎች በተለያዩ ልዩ መንፈሳዊ ስጦታዎች መልክ ይሰጣሉ። ልዩ መንፈሳዊ ስጦታ ማለት፣ ቤተ ክርስቲያንን ለማነጽና ለሌሎች መልካም የሚሆን ተልእኮ ለመፈጸም እግዚአብሔር ለአንድ ሰው የሚሰጠው ልዩ ስጦታ ነው። እነዚህ ስጦታዎች ትንቢት የመናገር፣ በልሳናት የመናገር ወይም ተአምራትን የማድረግ ችሎታ በመሆናቸው ከሰው ግንዛቤ በላይ ሊሆኑ ይችላሉ። እንዲሁም አንድ ሰው በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ጥሩ አስተዳዳሪ እንዲሆን፣ ወይም እንደ ትጉህ እናት ወይም አባት መሆን ያሉ፣ ከጥሪው ጋር የሚስማሙ ሌሎች ልዩ ተግባራትን እንዲያከናውን የሚያስችሉ ልዩ ስጦታዎች ሊሆኑም ይችላሉ። ልዩ መንፈሳዊ ስጦታ ሁልጊዜ የሚሰጠው ለሌሎች መልካም እንዲሆን ነው።
መልካም ሥራ የሚያስገኘው ዋጋ
በማቴዎስ ወንጌል እንዲህ የሚለውን እናነባለን፦
ብልና ዝገት በሚያበላሹበት፣ ሌቦችም ሰብረው ገብተው በሚሰርቁበት በምድር ላይ ለራሳችሁ ሀብት አታከማቹ። ይልቁንም ብልም ሆነ ዝገት በማያበላሹበት፣ ሌቦችም ሰብረው ገብተው በማይሰርቁበት በሰማይ ሀብት አከማቹ። (ማቴ 6:19–20)
እንዴት ነው «በሰማይ ሀብት የምናከማቸው?» እውነቱን ለመናገር፣ ይህን በራሳችን ብቻ ማድረግ አንችልም፤ በሰማይ ባለው ሀብትና ብልጽግና ላይም ምንም ዓይነት መብት የለንም። ዋጋ ማግኘት ምን እንደሆነ ለመረዳት፣ ይህ መሠረታዊና አስፈላጊ መነሻ ነው።
ለአንድ ሰው የሚገባውን ዋጋ፣ በመጀመሪያ ኅብረተሰቡ ሊሰጠው የሚገባው ነገር አድርገን ልናየው እንችላለን። ክፉ ብናደርግ፣ ከሌሎች ዘንድ ተግሣጽና ቅጣት ይገባናል። መልካም ብናደርግ ደግሞ፣ ምስጋናቸውና አድናቆታቸው ይገባናል።
እግዚአብሔርን በተመለከተ ግን፣ ምስጋናውና አድናቆቱ እንዲገባን ማድረግ የምንችለው ምንም ነገር የለም። ለምን? ምክንያቱም መልካም የሆነው ሁሉ ከእግዚአብሔር የሚመጣ ስጦታ ነው። ሁሉም ስጦታ ነው! ስለዚህ፣ ድኅነታችንን ወይም ከእግዚአብሔር የሚመጣ ማንኛውንም ሽልማትና በረከት በራሳችን ጥረት ልናገኝ እንደምንችል እንዳናስብ፣ “የሥራ ዋጋ” በሚለው ቃል አጠቃቀም ላይ ጥንቃቄ ማድረግ አለብን። ይህን ማድረግ አንችልም።
ይሁን እንጂ፣ እግዚአብሔር እጅግ ቸር ስለሆነ፣ ከመለኮታዊ ዕቅዱና ከጸጋው ጋር በመተባበራችን ሊክሰን ይፈልጋል። ስለዚህ፣ በእግዚአብሔር ፈቃድ፣ በታማኝነትና በፈቃደኝነት ባገለገልነው ቁጥር፣ እግዚአብሔር ይህን ያያል፤ በበረከቶቹም ይክሰናል። ከፍቅሩና ከምሕረቱ የተነሣ፣ የዘላለም በረከቶችን፣ ማለትም በሰማይ ያሉ ሀብቶችን፣ ሊሰጠን በነጻ ፈቃዱ ይመርጣል።
ይህ በተለይ የሞታችን ጊዜ እስኪደርስ ከመጠበቅ ይልቅ፣ አሁኑኑ ቅዱሳን መሆን ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ ሊያስገነዝበን ይገባል። እርግጥ ነው፣ በሞት አፋፍ ላይ የሚደረግን ንስሐ እግዚአብሔር ይቀበላል፤ ሆኖም እጅግ የተሻለው በሕይወታችን ሁሉ ለቅድስናና ለንስሐ መሰጠት ነው። እንዲህ ሲሆን፣ በቅድስና መኖራችን እግዚአብሔር በነፃ ፈቃዱና ያለ ምንም ዋጋ ዘላለማዊ ሀብትን እየሰጠን እንዲሠራ ያለማቋረጥ ይጋብዛል። አምላካችን በልግስናው የበለጸገ ነው፤ በልግስና የሚሰጣቸው ስጦታዎች ለዘላለም እንዲኖሩን ሊያበረክትልን ይፈልጋል!
ቅድስና
አስቀድሞ ያወቃቸውን፣ ልጁ በብዙ ወንድሞች መካከል በኵር እንዲሆን፣ የልጁን መልክ እንዲመስሉ አስቀድሞ ወሰነ። አስቀድሞ የወሰናቸውንም ጠራቸው፤ የጠራቸውንም አጸደቃቸው፤ ያጸደቃቸውንም አከበራቸው። (ሮሜ 8:29–30)
ይህ የቅዱስ ጳውሎስ ምንባብ ወደ ቅድስና መጠራታችንን ይገልጣል። የሥነ ምግባራዊ ሕይወት አጠቃላይ ግብ ክርስቲያናዊ ቅድስናን ማግኘት ነው። የተጠራነው የክርስቶስን መልክ እንድንመስል፣ በዚህም እንድንጸድቅና እንድንከበር ነው።
አንዳንድ ጊዜ ከፍተኛ ቅድስና ለቅዱሳን ወይም ለካህናትና ለመነኮሳት ብቻ የሚሆን ነገር እንደሆነ ልናስብ እንችላለን። ነገር ግን እያንዳንዳችን ወደ ቅድስና መጠራታችንን ማወቅና ማመን እጅግ አስፈላጊ ነው። እናቶችና አባቶች ቅዱሳን ወላጆች መሆን አለባቸው። ልጆችም ቅዱሳን መሆን አለባቸው። ያገቡ፣ ያላገቡ፣ መነኮሳትና ካህናት ቅድስናን እንዲያገኙ ተጠርተዋል። ቅድስና ከእውነተኛ ደስታ ጋር አንድ ትርጉም አለው። ይህን መርሳት ቀላል ነው። አንዳንድ ጊዜ ቅድስና ማለት አሰልቺና አስቸጋሪ ሕይወት መኖር ማለት እንደሆነ ልናስብ እንችላለን። ደስታን የምንለካው ከዓለማዊና ሃይማኖትን ከማያካትት አመለካከት አንጻር ከሆነ፣ ይህ እውነት ነው። ዓለማዊ ደስታ ጊዜያዊ፣ አላፊና እጅግ ላይ ላዩን ብቻ የሆነ ነው። ሆኖም ደስታን ማን እንደሆንንና ለምን እንደተፈጠርን ከሚገልጠው እውነት አንጻር ከተረዳነው፣ ደስታ ቅድስና መሆኑን እንገነዘባለን። ቅድስናም ወደ ጥልቅ የልብ መለወጥ የሚጠራንና በየዕለቱ በውስጣዊ የልብ መለወጣችን እንድናድግ የሚያስችለን፣ በእግዚአብሔር ጸጋ የተሞላ ሕይወት ማለት ነው። ይህ የጸጋና የቅድስና ውስጣዊ ዓለም፣ ማን እንደሆንንና ለምን እንደተፈጠርን ለማወቅና ያንንም ለመሆን ቁልፉ ነው።
ከንድፈ ሐሳብ ወደ ተግባር
በዚህና በቀደመው ምዕራፍ የቀረቡት የሥነ ምግባር መርሆች፣ በመጀመሪያ ይበልጥ በጽንሰ ሐሳብ ደረጃ ሊገነዘቡ ይገባል። የሥነ ምግባር አጠቃላይ መመሪያና መሠረት እንደሆኑ ሊታወቁ ይገባል። የዚህ ዓላማ ግን ከዚያ ወደ ተግባራዊ ሕይወታችን እንዲገቡ ነው። የምናውቃቸውን መርሆች ወስደን በዕለት ተዕለት ሕይወታችን መተግበር መቻል አለብን። ይህ ካልሆነ፣ የሥነ ምግባር መርሆቹ በንድፈ ሐሳብ ደረጃ ብቻ የምንወያይባቸው ንድፈ ሐሳባዊ መርሆች ሆነው ይቀራሉ።
እነዚህ መርሆች ተግባራዊ የሚሆኑት፣ በዕለት ተዕለት ሕይወታችንና በየቀኑ በሚገጥሙን ውሳኔዎች ላይ ስንተገብራቸው ነው። ይህን ከሁሉ በተሻለ መንገድ ማድረግ የምንችለው፣ እግዚአብሔር ለእኛ የሰጠውን እጅግ ግልጽና ተግባራዊ የሆነ የሥነ ምግባር መገለጥ፣ ማለትም አሥሩን ትእዛዛት፣ በመመልከት ነው።
ዐሥርቱ ትእዛዛት የእግዚአብሔር ሕግ ግልጽ መገለጥ ናቸው፤ እንዴት መኖር እንዳለብንም መሠረታዊ ማዕቀፍ ይሰጡናል። እያንዳንዱ ትእዛዝ ሰፊ ይዘት አለው፤ ምክንያቱም ትእዛዛቱ ማድረግ የሌለብንን የሚወስኑ ዝቅተኛ ገደቦችን ብቻ ሳይሆን፣ በቅድስና መኖር ሊደርስበት የሚችለውን ከፍተኛ ደረጃም ያሳዩናል።
እያንዳንዱን ትእዛዝ ስንመለከት፣ በዚህም የእግዚአብሔርን የሥነ ምግባር ሕግ በሙሉ ስናሰላስል፣ አስቀድመን የተወያየንባቸው የሥነ ምግባር መርሆች እንዴት ተጨባጭና ተግባራዊ እንደሚሆኑ ለማየት ሞክሩ። በትእዛዛቱ ላይ የሚቀጥሉትን ማሰላሰያዎችም ለራሳችሁ የሥነ ምግባር ሕይወት ምንጭ አድርጋችሁ ለመጠቀም ሞክሩ።
ቀጣይ ምዕራፍ፦ ምዕራፍ 3 – እግዚአብሔርን መውደድ
በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ & በለስላሳ ሽፋን በታተመ መጽሐፍ መልክም ይገኛል
አማዞን.ኮም – ጉግል ፕሌይ – አይቲዩንስ – ባርንስ ኤንድ ኖብል
